ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.21

1.21.1

इ॒हेन्द्रा॒ग्नी उप॑ ह्वये॒ तयो॒रित्स्तोम॑मुश्मसि ।
ता सोमं॑ सोम॒पात॑मा ॥

ଏଠାରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁ। ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ସୋମର ସର୍ବାଧିକ ପାନକାରୀ।

ता य॒ज्ञेषु॒ प्र शं॑सतेन्द्रा॒ग्नी शु॑म्भता नरः ।
ता गा॑य॒त्रेषु॑ गायत ॥

ଯଜ୍ଞରେ ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ହେ ନେତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କର। ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଗାୟତ୍ର ଗୀତରେ ଗାଅ।

ता मि॒त्रस्य॒ प्रश॑स्तय इन्द्रा॒ग्नी ता ह॑वामहे ।
सो॒म॒पा सोम॑पीतये ॥

ମିତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ସୋମପାନକାରୀ; ସୋମପାନ ପାଇଁ।

उ॒ग्रा सन्ता॑ हवामह॒ उपे॒दं सव॑नं सु॒तम् ।
इ॒न्द्रा॒ग्नी एह ग॑च्छताम् ॥

ଉଗ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ଏହି ସବନ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଉ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏଠାକୁ ଆସ।

ता म॒हान्ता॒ सद॒स्पती॒ इन्द्रा॑ग्नी॒ रक्ष॑ उब्जतम् ।
अप्र॑जाः सन्त्व॒त्रिणः॑ ॥

ସେହି ଦୁଇଜଣ ମହାନ ସଦସ୍ପତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ରାକ୍ଷସକୁ ଦଳିଦିଅ; ଶତ୍ରୁମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ ହେଉନ୍ତୁ, ଭକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନହୀନ ହେଉନ୍ତୁ।

तेन॑ स॒त्येन॑ जागृत॒मधि॑ प्रचे॒तुने॑ प॒दे ।
इन्द्रा॑ग्नी॒ शर्म॑ यच्छतम् ॥

ସେହି ସତ୍ୟର ବଳରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଜାଗ୍ରତ ରୁହ; ଜ୍ଞାନମୟ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।