ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.1
मा नो॑ अ॒स्मिन्म॑घवन्पृ॒त्स्वंह॑सि न॒हि ते॒ अन्तः॒ शव॑सः परी॒णशे॑ ।
अक्र॑न्दयो न॒द्यो॑ रोरु॑व॒द्वना॑ क॒था न क्षो॒णीर्भि॒यसा॒ समा॑रत ॥
ହେ ଧନବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ସଙ୍କଟରେ ପକାନ୍ତୁ ନାହିଁ; ତୁମ ବଳର ଶେଷ ନାହିଁ। ତୁମେ ନଦୀମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଜନ କରାଇଲ, ବନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କଲ; ଭୟରେ ଉଭୟ ଲୋକ କମ୍ପିଲେ।
1.54.2
अर्चा॑ श॒क्राय॑ शा॒किने॒ शची॑वते शृ॒ण्वन्त॒मिन्द्रं॑ म॒हय॑न्न॒भि ष्टु॑हि ।
यो धृ॒ष्णुना॒ शव॑सा॒ रोद॑सी उ॒भे वृषा॑ वृष॒त्वा वृ॑ष॒भो न्यृ॒ञ्जते॑ ॥
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରବଣକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଅ; ସେହି ମହାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ଯେ ନିଜ ଦୃଢ଼ ବଳରେ ଉଭୟ ଲୋକକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ସେହି ବୃଷ ନିଜ ବୃଷ-ଶକ୍ତିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
1.54.3
अर्चा॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते शू॒ष्यं॑ वचः॒ स्वक्ष॑त्रं॒ यस्य॑ धृष॒तो धृ॒षन्मनः॑ ।
बृ॒हच्छ्र॑वा॒ असु॑रो ब॒र्हणा॑ कृ॒तः पु॒रो हरि॑भ्यां वृष॒भो रथो॒ हि षः ॥
ବିଶାଳ ଦ୍ୟୁଲୋକ ପାଇଁ ଗାଅ; ବାଣୀ ପବିତ୍ର ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ହେଉ। ଯାହାର ନିଜ ବଳ ଓ ସାହସୀ ମନର ସାହସ ଅଛି, ସେହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରଭୁ ଦୁଇ ବାଦାମୀ ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥଦଣ୍ଡ ସହ ସମ୍ମୁଖରେ ନିର୍ମିତ ହେଲେ; ସେ ବୃଷ-ରଥ ହିଁ।
1.54.4
त्वं दि॒वो बृ॑ह॒तः सानु॑ कोप॒योऽव॒ त्मना॑ धृष॒ता शम्ब॑रं भिनत् ।
यन्मा॒यिनो॑ व्र॒न्दिनो॑ म॒न्दिना॑ धृ॒षच्शि॒तां गभ॑स्तिम॒शनिं॑ पृत॒न्यसि॑ ॥
ତୁମେ ବିଶାଳ ଦ୍ୟୁଲୋକର ଶିଖର କମ୍ପାଇଲ; ନିଜ ସାହସୀ ବଳରେ ଶମ୍ବରଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲ। ମାୟାବୀ ଓ ଦମ୍ଭୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଲ୍ଲାସକର ସୋମବଳରେ ଦୃଢ଼ ହେଲ ବେଳେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବଜ୍ର ଶତ୍ରୁସେନା ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲ।
1.54.5
नि यद्वृ॒णक्षि॑ श्वस॒नस्य॑ मू॒र्धनि॒ शुष्ण॑स्य चिद्व्र॒न्दिनो॒ रोरु॑व॒द्वना॑ ।
प्रा॒चीने॑न॒ मन॑सा ब॒र्हणा॑वता॒ यद॒द्या चि॑त्कृ॒णवः॒ कस्त्वा॒ परि॑ ॥
ତୁମେ ତଳକୁ ବଜ୍ରରେ ଶ୍ୱସନ (ଘୂର୍ଣ୍ଣି ଅସୁର)ର ମସ୍ତକରେ ଆଘାତ କଲ ବେଳେ, ଶୁଷ୍ଣ ପ୍ରବଞ୍ଚକର ବନମାନ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି; ପୁରାତନ ମନ ଓ ରଥଦଣ୍ଡ ସହ ଆଜି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଯେବେ ଏପରି କର, ତୁମକୁ କିଏ ଘେରିପାରିବ?
1.54.6
त्वमा॑विथ॒ नर्यं॑ तु॒र्वशं॒ यदुं॒ त्वं तु॒र्वीतिं॑ व॒य्यं॑ शतक्रतो ।
त्वं रथ॒मेत॑शं॒ कृत्व्ये॒ धने॒ त्वं पुरो॑ नव॒तिं द॑म्भयो॒ नव॑ ॥
ତୁମେ ନାର୍ୟ, ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ; ତୁର୍ବୀତି ଓ ବୟ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ, ହେ ଶତକ୍ରତୁ। ଏତଶଙ୍କ ରଥକୁ କର୍ମଶକ୍ତି ଓ ଧନରେ ରକ୍ଷା କଲ; ନବେ କିଲ୍ଲା, ନଅ ସହିତ ଭାଙ୍ଗିଲ।
1.54.7
स घा॒ राजा॒ सत्प॑तिः शूशुव॒ज्जनो॑ रा॒तह॑व्यः॒ प्रति॒ यः शास॒मिन्व॑ति ।
उ॒क्था वा॒ यो अ॑भिगृ॒णाति॒ राध॑सा॒ दानु॑रस्मा॒ उप॑रा पिन्वते दि॒वः ॥
ସେ ହିଁ ରାଜା, ସତ୍ପତି; ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ହବି ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ସେହି ଜନ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ। ଯିଏ ଆଜ୍ଞା ମାନେ ତାହା ପ୍ରତି ସେ କାନ ଦିଏ। ଯିଏ ଧନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରେ, ଦାତା ତାହା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଧିକ ବର୍ଷା କରନ୍ତି।
1.54.8
अस॑मं क्ष॒त्रमस॑मा मनी॒षा प्र सो॑म॒पा अप॑सा सन्तु॒ नेमे॑ ।
ये त॑ इन्द्र द॒दुषो॑ व॒र्धय॑न्ति॒ महि॑ क्ष॒त्रं स्थवि॑रं॒ वृष्ण्यं॑ च ॥
ଅସମାନ ବଳ ଓ ଅସମାନ ମନନ ହେଉ; ସୋମପାୟୀମାନେ କର୍ମରେ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁ ଦୂର ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଦାତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମହାନ, ସ୍ଥିର, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ବଳ ମିଳୁ।
1.54.9
तुभ्येदे॒ते ब॑हु॒ला अद्रि॑दुग्धाश्चमू॒षद॑श्चम॒सा इ॑न्द्र॒पानाः॑ ।
व्य॑श्नुहि त॒र्पया॒ काम॑मेषा॒मथा॒ मनो॑ वसु॒देया॑य कृष्व ॥
ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ଏଗୁଡ଼ିକ ପଥରରେ ନିଙ୍ଗଡ଼ା ଅନେକ ସୋମରସ; ଆସନରେ ବସିଥିବା, ପାତ୍ରରେ ଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନୀୟ। ଉପଭୋଗ କର, ଏମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ତୃପ୍ତ କର; ତାପରେ ଧନ ଦେବାରେ ମନ ଦିଅ।
1.54.10
अ॒पाम॑तिष्ठद्ध॒रुण॑ह्वरं॒ तमो॑ अ॒न्तर्वृ॒त्रस्य॑ ज॒ठरे॑षु॒ पर्व॑तः ।
अ॒भीमिन्द्रो॑ न॒द्यो॑ व॒व्रिणा॑ हि॒ता विश्वा॑ अनु॒ष्ठाः प्र॑व॒णेषु॑ जिघ्नते ॥
ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଗଭୀର ଗର୍ତ୍ତ ସହିତ ଅନ୍ଧକାର ଠିଆ ହେଲା; ବୃତ୍ରଙ୍କ ଉଦରରେ ପର୍ବତ ଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରରେ ବନ୍ଧା ନଦୀମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ବାଧା ଢାଲରେ ଆଘାତ କରି ପକାନ୍ତି।
1.54.11
स शेवृ॑ध॒मधि॑ धा द्यु॒म्नम॒स्मे महि॑ क्ष॒त्रं ज॑ना॒षाळि॑न्द्र॒ तव्य॑म् ।
रक्षा॑ च नो म॒घोनः॑ पा॒हि सू॒रीन्रा॒ये च॑ नः स्वप॒त्या इ॒षे धाः॑ ॥
ସେ ହିଁ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧ ଆଲୋକ, ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ବିଜେତା ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାଞ୍ଛନୀୟ ବଳ ଦିଅ। ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଦାତାଙ୍କ ଧନ ରକ୍ଷା କର, ବୀରମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଧନ ପାଇଁ, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ଅନ୍ନ ପାଇଁ ଦିଅ।