ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.55.1
दि॒वश्चि॑दस्य वरि॒मा वि प॑प्रथ॒ इन्द्रं॒ न म॒ह्ना पृ॑थि॒वी च॒न प्रति॑ ।
भी॒मस्तुवि॑ष्माञ्चर्ष॒णिभ्य॑ आत॒पः शिशी॑ते॒ वज्रं॒ तेज॑से॒ न वंस॑गः ॥
ତାଙ୍କ ବିସ୍ତାର ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହିମା ସମ୍ମୁଖରେ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଟିକି ପାରେ ନାହିଁ। ଭୟଙ୍କର, ବଳଶାଳୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାପଦାୟୀ ସେ ନିଜ ତେଜ ପାଇଁ ବଜ୍ରକୁ ଧାର ଦିଏ, ଖଡ୍ଗଧାରୀ ବୀର ପରି।
1.55.2
सो अ॑र्ण॒वो न न॒द्यः॑ समु॒द्रियः॒ प्रति॑ गृभ्णाति॒ विश्रि॑ता॒ वरी॑मभिः ।
इन्द्रः॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ वृषायते स॒नात्स यु॒ध्म ओज॑सा पनस्यते ॥
ସେ ସମୁଦ୍ରପରି ମହାସାଗର; ନଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଗ୍ରହଣ କରି ନିଜ ସ୍ରୋତ ସହ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ। ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ବଳରେ ଉଚ୍ଛୁସିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେହି ଯୋଦ୍ଧା ନିଜ ବଳରେ ସଦା ଉତ୍ସାହୀ।
1.55.3
त्वं तमि॑न्द्र॒ पर्व॑तं॒ न भोज॑से म॒हो नृ॒म्णस्य॒ धर्म॑णामिरज्यसि ।
प्र वी॒र्ये॑ण दे॒वताति॑ चेकिते॒ विश्व॑स्मा उ॒ग्रः कर्म॑णे पु॒रोहि॑तः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେହି ପର୍ବତପରି ମହାନଙ୍କୁ ଭୋଗ ପାଇଁ ଚଳାଉଛ; ତୁମର ମହାନ ପୌରୁଷ ଓ ଧର୍ମର ବଳରେ ତୁମେ ଅଗ୍ରସର ହୁଅ। ତୁମର ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅ; ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉଗ୍ର ହୋଇ କର୍ମ ପାଇଁ ପୁରୋହିତ ତୁମେ।
1.55.4
स इद्वने॑ नम॒स्युभि॑र्वचस्यते॒ चारु॒ जने॑षु प्रब्रुवा॒ण इ॑न्द्रि॒यम् ।
वृषा॒ छन्दु॑र्भवति हर्य॒तो वृषा॒ क्षेमे॑ण॒ धेनां॑ म॒घवा॒ यदिन्व॑ति ॥
ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଉପାସକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର କଥା କହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଳ ପ୍ରକଟ କରେ। ସେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ହୁଏ; ପିଙ୍ଗଳ ଅଶ୍ୱ ପରି ବଳଶାଳୀ ହୁଏ; ସୁରକ୍ଷା ସହ ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈକୁ ଚଳାଇଲେ ସେ ତାକୁ ଗତିଶୀଳ କରେ।
1.55.5
स इन्म॒हानि॑ समि॒थानि॑ म॒ज्मना॑ कृ॒णोति॑ यु॒ध्म ओज॑सा॒ जने॑भ्यः ।
अधा॑ च॒न श्रद्द॑धति॒ त्विषी॑मत॒ इन्द्रा॑य॒ वज्रं॑ नि॒घनि॑घ्नते व॒धम् ॥
ସେହି ବୀର ନିଜ ବଳରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହାଯୁଦ୍ଧ କରେ; ସେତେବେଳେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ମଧ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବଜ୍ର ବାରମ୍ବାର ପ୍ରହାର କରେ; ତାହା ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବିନାଶ ଆଣେ।
1.55.6
स हि श्र॑व॒स्युः सद॑नानि कृ॒त्रिमा॑ क्ष्म॒या वृ॑धा॒न ओज॑सा विना॒शय॑न् ।
ज्योतीं॑षि कृ॒ण्वन्न॑वृ॒काणि॒ यज्य॒वेऽव॑ सु॒क्रतुः॒ सर्त॒वा अ॒पः सृ॑जत् ॥
ସେହି ଯଶସ୍ବୀ ନିଜ ବଳରେ ପୃଥିବୀରେ ନିର୍ମିତ ଆବାସଗୁଡ଼ିକୁ ବଢ଼ାଏ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ନାଶ କରେ; ଆକାଶର ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ବାଧାହୀନ ପଥ ଖୋଲେ, ଯଜ୍ଞକାରୀ ପାଇଁ ଜଳ ପ୍ରବାହିତ କରେ; ସେ ସୁବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ।
1.55.7
दा॒नाय॒ मनः॑ सोमपावन्नस्तु ते अ॒र्वाञ्चा॒ हरी॑ वन्दनश्रु॒दा कृ॑धि ।
यमि॑ष्ठासः॒ सार॑थयो॒ य इ॑न्द्र ते॒ न त्वा॒ केता॒ आ द॑भ्नुवन्ति॒ भूर्ण॑यः ॥
ହେ ସୋମପାୟୀ, ଦାନ ପାଇଁ ତୁମ ମନ ହେଉ; ହେ ସ୍ତୁତି ଶୁଣନ୍ତା, ତୁମ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱକୁ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଅତି ସଂଯମୀ ସାରଥିମାନଙ୍କୁ ବିବେକୀମାନେ ପ୍ରତାରଣା କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
1.55.8
अप्र॑क्षितं॒ वसु॑ बिभर्षि॒ हस्त॑यो॒रषा॑ळ्हं॒ सह॑स्त॒न्वि॑ श्रु॒तो द॑धे ।
आवृ॑तासोऽव॒तासो॒ न क॒र्तृभि॑स्त॒नूषु॑ ते॒ क्रत॑व इन्द्र॒ भूर॑यः ॥
ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ ଧନ ଦୁଇ ହାତରେ ଧାରଣ କର; ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇ ଅଜେୟ ବଳ ଶରୀରରେ ଧାରଣ କରିଛ। ରକ୍ଷିତ ଓ ସୁରକ୍ଷିତମାନେ ଯେପରି କର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଥାଆନ୍ତି, ସେହିପରି ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶରୀରରେ ତୁମ କର୍ମ ଅନେକ।