ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.1
प्र मंहि॑ष्ठाय बृह॒ते बृ॒हद्र॑ये स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ म॒तिं भ॑रे ।
अ॒पामि॑व प्रव॒णे यस्य॑ दु॒र्धरं॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ शव॑से॒ अपा॑वृतम् ॥
ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ, ವಿಶಾಲ, ಪರ್ವತಸದೃಶ, ಸತ್ಯಬಲದ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಆತನಿಗೆ ನಾನು ಸ್ತುತಿ-ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆತನ ದಾನ ನೀರಿನ ಇಳಿಜಾರಿನಂತೆ ತಡೆಯಲಾಗದು; ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಜೀವ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ.
1.57.2
अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः ।
यत्पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इन्द्र॑स्य॒ वज्रः॒ श्नथि॑ता हिर॒ण्ययः॑ ॥
ಆಗ ನಿನಗಾಗಿ ಜಗತ್ತೇ ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿ; ತಗ್ಗಿನ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ನೀರು ಹರಿಯುವಂತೆ, ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿಸುವವನ ಸೋಮಧಾರೆಗಳು ಹರಿಯಲಿ. ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಬಲಶಾಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಂತಾಗ, ಇಂದ್ರನ ಚಿನ್ನದ ವಜ್ರ ಪ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಎದ್ದಿತು.
1.57.3
अ॒स्मै भी॒माय॒ नम॑सा॒ सम॑ध्व॒र उषो॒ न शु॑भ्र॒ आ भ॑रा॒ पनी॑यसे ।
यस्य॒ धाम॒ श्रव॑से॒ नामे॑न्द्रि॒यं ज्योति॒रका॑रि ह॒रितो॒ नाय॑से ॥
ಆ ಭಯಂಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಓ ಉಷೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ ಸ್ತುತ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ತಂದುಕೊಡು. ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಅವನ ನೆಲೆ; ಅವನ ನಾಮ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಬಲ; ಅವನಿಗಾಗಿ ಬೆಳಕು ನಿರ್ಮಿತವಾಯಿತು; ಕಂದು ವರ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳು ಚಲಿಸುವವನಂತೆ ಓಡಿದವು.
1.57.4
इ॒मे त॑ इन्द्र॒ ते व॒यं पु॑रुष्टुत॒ ये त्वा॒रभ्य॒ चरा॑मसि प्रभूवसो ।
न॒हि त्वद॒न्यो गि॑र्वणो॒ गिरः॒ सघ॑त्क्षो॒णीरि॑व॒ प्रति॑ नो हर्य॒ तद्वचः॑ ॥
ಇಂದ್ರನೇ, ಅನೇಕರಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನೇ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನವು; ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ನಾವು ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ. ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇನ್ನಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ಒಡೆಯನೇ; ಈ ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಗಳಂತೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಂದುಕೊಡು; ಆ ಮಾತನ್ನು.
1.57.5
भूरि॑ त इन्द्र वी॒र्यं॑ तव॑ स्मसि अ॒स्य स्तो॒तुर्म॑घव॒न्काम॒मा पृ॑ण ।
अनु॑ ते॒ द्यौर्बृ॑ह॒ती वी॒र्यं॑ मम इ॒यं च॑ ते पृथि॒वी ने॑म॒ ओज॑से ॥
ಇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮಹತ್ತರವಾದುದು; ನಾವು ನಿನ್ನವರು. ದಾನಶೀಲನೇ, ಈ ಸ್ತೋತೃವಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸು. ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ವಿಶಾಲ ದ್ಯುಲೋಕ ವೀರತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿತು; ಈ ಭೂಮಿಯೂ ನಿನ್ನ ಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಬಾಗಿತು.
1.57.6
त्वं तमि॑न्द्र॒ पर्व॑तं म॒हामु॒रुं वज्रे॑ण वज्रिन्पर्व॒शश्च॑कर्तिथ ।
अवा॑सृजो॒ निवृ॑ताः॒ सर्त॒वा अ॒पः स॒त्रा विश्वं॑ दधिषे॒ केव॑लं॒ सहः॑ ॥
ನೀನು, ಇಂದ್ರನೇ, ಆ ಮಹಾ ವಿಶಾಲ ಪರ್ವತವನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಕೀಲು ಕೀಲಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದೆ, ವಜ್ರಧಾರಿಯೇ. ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರನ್ನು ಹರಿಯುವಂತೆ ಬಿಟ್ಟೆ; ನಿಜವಾಗಿ ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಒಂದೇ ಬಲವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವೆ.