ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.1
प्र मंहि॑ष्ठाय बृह॒ते बृ॒हद्र॑ये स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ म॒तिं भ॑रे ।
अ॒पामि॑व प्रव॒णे यस्य॑ दु॒र्धरं॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ शव॑से॒ अपा॑वृतम् ॥
ସେହି ମହାନ, ବିଶାଳ, ପର୍ବତସଦୃଶ, ସତ୍ୟବଳଶାଳୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି-ଚିନ୍ତା ଅର୍ପଣ କରେ। ତାଙ୍କ ଦାନ ଜଳର ଢାଳ ପରି ରୋକିହେବ ନାହିଁ; ତାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦିଏ, ବଳ ପାଇଁ ଖୋଲା।
1.57.2
अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः ।
यत्पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इन्द्र॑स्य॒ वज्रः॒ श्नथि॑ता हिर॒ण्ययः॑ ॥
ତେବେ ତୁମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନୁକୂଳ ହେଉ; ନିମ୍ନଭୂମିକୁ ଜଳ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ପରି, ହବିଃ ଅର୍ପଣକାରୀଙ୍କ ସୋମଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ପର୍ବତ ଉପରେ ଯେତେବେଳେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବୀର ଏକତ୍ର ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ର ପ୍ରହାର ପାଇଁ ଉଠିଲା।
1.57.3
अ॒स्मै भी॒माय॒ नम॑सा॒ सम॑ध्व॒र उषो॒ न शु॑भ्र॒ आ भ॑रा॒ पनी॑यसे ।
यस्य॒ धाम॒ श्रव॑से॒ नामे॑न्द्रि॒यं ज्योति॒रका॑रि ह॒रितो॒ नाय॑से ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର ପାଇଁ ନମସ୍କାର ସହ ଯଜ୍ଞରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ହେ ଉଷା, ଉଜ୍ଜ୍ବଳ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ନିକଟକୁ ଆଣ। ଯଶ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ନିବାସ; ତାଙ୍କ ନାମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ବଳ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା; ପିଙ୍ଗଳ ଅଶ୍ୱମାନେ ଗମନଶୀଳ ପରି ଦୌଡ଼ିଲେ।
1.57.4
इ॒मे त॑ इन्द्र॒ ते व॒यं पु॑रुष्टुत॒ ये त्वा॒रभ्य॒ चरा॑मसि प्रभूवसो ।
न॒हि त्वद॒न्यो गि॑र्वणो॒ गिरः॒ सघ॑त्क्षो॒णीरि॑व॒ प्रति॑ नो हर्य॒ तद्वचः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ଏ ସବୁ ତୁମର; ତୁମକୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଆମେ ଚାଲୁଥାଉ, ହେ ଧନସଂପନ୍ନ ପ୍ରଭୁ। ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ, ହେ ଗୀତର ପ୍ରଭୁ; ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥିବୀ ପରି ଆମ ପ୍ରତି ଧାରଣ କର; ସେହି ବାଣୀ।
1.57.5
भूरि॑ त इन्द्र वी॒र्यं॑ तव॑ स्मसि अ॒स्य स्तो॒तुर्म॑घव॒न्काम॒मा पृ॑ण ।
अनु॑ ते॒ द्यौर्बृ॑ह॒ती वी॒र्यं॑ मम इ॒यं च॑ ते पृथि॒वी ने॑म॒ ओज॑से ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବୀର୍ଯ୍ୟ ମହାନ; ଆମେ ତୁମର। ହେ ଦାତା, ଏହି ସ୍ତୋତାର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର। ତୁମ ପଛେ ବିଶାଳ ଦ୍ୟୁଲୋକ ବୀରତ୍ୱ ବଢ଼ାଇଲା; ଏହି ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତୁମ ବଳ ପାଇଁ ନତ ହେଲା।
1.57.6
त्वं तमि॑न्द्र॒ पर्व॑तं म॒हामु॒रुं वज्रे॑ण वज्रिन्पर्व॒शश्च॑कर्तिथ ।
अवा॑सृजो॒ निवृ॑ताः॒ सर्त॒वा अ॒पः स॒त्रा विश्वं॑ दधिषे॒ केव॑लं॒ सहः॑ ॥
ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ମହାନ ବିଶାଳ ପର୍ବତକୁ ବଜ୍ରରେ ଗଣ୍ଠି ଗଣ୍ଠି କାଟିଲ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ। ରୁଦ୍ଧ ଜଳକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଲ; ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ ସବୁ, କେବଳ ନିଜର ବଳ ଧାରଣ କରିଛ।