ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.1
प्र मंहि॑ष्ठाय बृह॒ते बृ॒हद्र॑ये स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ म॒तिं भ॑रे ।
अ॒पामि॑व प्रव॒णे यस्य॑ दु॒र्धरं॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ शव॑से॒ अपा॑वृतम् ॥
ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ളവനും വിശാലനും പർവതസമാനനും സത്യബലമുള്ളവനുമായ ശക്തനായവന് ഞാൻ സ്തുതിചിന്ത സമർപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ ദാനം വെള്ളം ചരിവിലൂടെ ഒഴുകുന്നതുപോലെ തടുക്കാനാകാത്തതാണ്; അത് എല്ലാവർക്കും ജീവൻ നൽകുന്നു, ബലത്തിനായി തുറന്നിരിക്കുന്നു.
1.57.2
अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः ।
यत्पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इन्द्र॑स्य॒ वज्रः॒ श्नथि॑ता हिर॒ण्ययः॑ ॥
അപ്പോൾ നിനക്കായി ലോകം മുഴുവൻ അനുകൂലമാകട്ടെ; താഴ്ന്ന നിലത്തേക്ക് വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ, ഹവിസ് അർപ്പിക്കുന്നവന്റെ സോമധാരകൾ ഒഴുകട്ടെ. പർവതത്തിൽ ചെമ്പൻ നിറമുള്ളവൻ ഒന്നിച്ചുകൂടിയപ്പോൾ, ഇന്ദ്രന്റെ സ്വർണവജ്രം പ്രഹരിക്കാനായി ഉയർന്നു.
1.57.3
अ॒स्मै भी॒माय॒ नम॑सा॒ सम॑ध्व॒र उषो॒ न शु॑भ्र॒ आ भ॑रा॒ पनी॑यसे ।
यस्य॒ धाम॒ श्रव॑से॒ नामे॑न्द्रि॒यं ज्योति॒रका॑रि ह॒रितो॒ नाय॑से ॥
ആ ഭയങ്കരന് നമസ്കാരത്തോടെ യജ്ഞത്തിൽ ഒന്നുചേർന്ന്, ഉഷേ, പ്രകാശത്തോടെ സ്തുത്യനിലേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ. കീർത്തിക്കായി അവന്റെ വാസം; അവന്റെ നാമവും ഇന്ദ്രിയബലവും; അവനായി പ്രകാശം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; പിംഗലവർണ കുതിരകൾ ഗമിക്കുന്നവനെപ്പോലെ ചലിച്ചു.
1.57.4
इ॒मे त॑ इन्द्र॒ ते व॒यं पु॑रुष्टुत॒ ये त्वा॒रभ्य॒ चरा॑मसि प्रभूवसो ।
न॒हि त्वद॒न्यो गि॑र्वणो॒ गिरः॒ सघ॑त्क्षो॒णीरि॑व॒ प्रति॑ नो हर्य॒ तद्वचः॑ ॥
ഇന്ദ്രാ, പലരാലും വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ഇവയെല്ലാം നിന്റേതാണ്; നിന്നെ ആരംഭിച്ച് ഞങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു, സമ്പത്തുള്ള പ്രഭോ. നിന്നെക്കാൾ വേറെ ഒരാളില്ല, ഗീതങ്ങളുടെ പ്രഭോ; ഈ സ്തുതികളെ ഭൂമികളെപ്പോലെ ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ; ആ വാക്കിനെ.
1.57.5
भूरि॑ त इन्द्र वी॒र्यं॑ तव॑ स्मसि अ॒स्य स्तो॒तुर्म॑घव॒न्काम॒मा पृ॑ण ।
अनु॑ ते॒ द्यौर्बृ॑ह॒ती वी॒र्यं॑ मम इ॒यं च॑ ते पृथि॒वी ने॑म॒ ओज॑से ॥
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വീര്യം മഹത്തരമാണ്; ഞങ്ങൾ നിന്റേതാണ്. ദാതാവേ, ഈ സ്തോതാവിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റൂ. നിന്നെ അനുസരിച്ച് വിശാലമായ ദ്യുലോകം വീര്യം വളർത്തി; ഈ ഭൂമിയും നിന്റെ ബലത്തിനായി കുനിഞ്ഞു.
1.57.6
त्वं तमि॑न्द्र॒ पर्व॑तं म॒हामु॒रुं वज्रे॑ण वज्रिन्पर्व॒शश्च॑कर्तिथ ।
अवा॑सृजो॒ निवृ॑ताः॒ सर्त॒वा अ॒पः स॒त्रा विश्वं॑ दधिषे॒ केव॑लं॒ सहः॑ ॥
നീ, ഇന്ദ്രാ, ആ മഹത്തും വിശാലവുമായ പർവതത്തെ വജ്രത്താൽ സന്ധി സന്ധിയായി മുറിച്ചു, വജ്രധാരിയേ. തടയപ്പെട്ട ജലങ്ങളെ ഒഴുകാനായി വിട്ടു; സത്യമായും നീ എല്ലാം, നിന്റെ ഏകബലം മാത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.