Ṛgveda · Sūkta 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.1
प्र मंहि॑ष्ठाय बृह॒ते बृ॒हद्र॑ये स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ म॒तिं भ॑रे ।
अ॒पामि॑व प्रव॒णे यस्य॑ दु॒र्धरं॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ शव॑से॒ अपा॑वृतम् ॥
Dem Mächtigsten, Großen, bergähnlichen, dessen Stärke wahr ist und gewaltig, bringe ich meinen Lobgedanken dar. Seine Gabe, wie Wasser, das einen Hang hinabfließt, lässt sich nicht zurückhalten; sie gibt allen Leben und ist der Kraft geöffnet.
1.57.2
अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः ।
यत्पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इन्द्र॑स्य॒ वज्रः॒ श्नथि॑ता हिर॒ण्ययः॑ ॥
Dann möge dir die ganze Welt zufallen, wie das Wasser zum tiefen Land strömt; mögen die Somaströme dessen fließen, der Opfergaben bringt. Als der Rötliche sich auf dem Berge sammelte, erhob sich Indras goldener Donnerkeil zum Schlag.
1.57.3
अ॒स्मै भी॒माय॒ नम॑सा॒ सम॑ध्व॒र उषो॒ न शु॑भ्र॒ आ भ॑रा॒ पनी॑यसे ।
यस्य॒ धाम॒ श्रव॑से॒ नामे॑न्द्रि॒यं ज्योति॒रका॑रि ह॒रितो॒ नाय॑से ॥
Mit Ehrfurcht, im Opfer versammelt, für den Furchtbaren, o Morgenröte, bringe ihn strahlend zu dem, der des Lobes würdig ist. Zum Ruhm ist seine Wohnung; sein Name und die Kraft seiner Sinne; Licht wurde für ihn geschaffen, und die Rötlichen bewegten sich wie der Gehende.
1.57.4
इ॒मे त॑ इन्द्र॒ ते व॒यं पु॑रुष्टुत॒ ये त्वा॒रभ्य॒ चरा॑मसि प्रभूवसो ।
न॒हि त्वद॒न्यो गि॑र्वणो॒ गिरः॒ सघ॑त्क्षो॒णीरि॑व॒ प्रति॑ नो हर्य॒ तद्वचः॑ ॥
O Indra, vielgerufener, all das gehört dir; mit dir beginnend ziehen wir umher, o Herr großen Reichtums. Außer dir ist kein anderer, o Herr der Lieder; halte diese Lobreden uns zugewandt, wie die Erden es tun, jenes Wort.
1.57.5
भूरि॑ त इन्द्र वी॒र्यं॑ तव॑ स्मसि अ॒स्य स्तो॒तुर्म॑घव॒न्काम॒मा पृ॑ण ।
अनु॑ ते॒ द्यौर्बृ॑ह॒ती वी॒र्यं॑ मम इ॒यं च॑ ते पृथि॒वी ने॑म॒ ओज॑से ॥
O Indra, groß ist deine heldenhafte Macht; wir gehören dir. O Freigebiger, erfülle das Begehren dieses Lobsängers. Der weite Himmel ist dir nach an heldenhafter Kraft gewachsen; und auch diese Erde hat sich deiner Stärke gebeugt.
1.57.6
त्वं तमि॑न्द्र॒ पर्व॑तं म॒हामु॒रुं वज्रे॑ण वज्रिन्पर्व॒शश्च॑कर्तिथ ।
अवा॑सृजो॒ निवृ॑ताः॒ सर्त॒वा अ॒पः स॒त्रा विश्वं॑ दधिषे॒ केव॑लं॒ सहः॑ ॥
Du, o Indra, hast jenen großen, weiten Berg Gelenk für Gelenk mit dem Donnerkeil zerschnitten, o Donnerkeilträger. Die eingeschlossenen Wasser ließest du zum Fließen frei; wahrlich, du hast alles gehalten, allein deine eigene Macht.