ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.1
प्र मंहि॑ष्ठाय बृह॒ते बृ॒हद्र॑ये स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ म॒तिं भ॑रे ।
अ॒पामि॑व प्रव॒णे यस्य॑ दु॒र्धरं॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ शव॑से॒ अपा॑वृतम् ॥
மிகப் பெரியவரும், பரந்தவரும், மலை போன்றவரும், உண்மையான வலிமை உடையவருமான அந்த வல்லவருக்கு நான் துதிச் சிந்தனையைச் சமர்ப்பிக்கிறேன். அவருடைய கொடை நீரின் பள்ளத்தில் ஓடுவது போல் தடுக்க முடியாதது; அது அனைவருக்கும் உயிர் தருகிறது, வலிமைக்காக திறந்திருக்கிறது.
1.57.2
अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः ।
यत्पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इन्द्र॑स्य॒ वज्रः॒ श्नथि॑ता हिर॒ण्ययः॑ ॥
அப்போது உனக்கென உலகம் முழுவதும் சார்ந்து நிற்கட்டும்; தாழ்ந்த நிலத்தில் நீர் ஓடுவது போல், அவிகள் படைப்பவனின் சோம-நீர்ப்பெருக்குகள் ஓடட்டும். மலையின்மேல் பொன்னிற வீரன் ஒன்றுகூடி நின்றபோது, இந்திரனின் பொன் வஜ்ரம் எதிரிகளை அடிக்க எழுந்தது.
1.57.3
अ॒स्मै भी॒माय॒ नम॑सा॒ सम॑ध्व॒र उषो॒ न शु॑भ्र॒ आ भ॑रा॒ पनी॑यसे ।
यस्य॒ धाम॒ श्रव॑से॒ नामे॑न्द्रि॒यं ज्योति॒रका॑रि ह॒रितो॒ नाय॑से ॥
அந்த அச்சமூட்டுபவனுக்கு வணக்கத்துடன் அதிரில் ஒன்றுசேர்ந்து, உஷாவே, ஒளிர்ந்தபடி போற்றப்படுபவனிடம் கொண்டு வா. புகழுக்காக அவனது இருப்பிடம்; அவனது பெயரும் புலன்-வலிமையும்; அவனுக்காக ஒளி உண்டாக்கப்பட்டது; பொன்னிற குதிரைகள் நடப்பவனுக்கு ஒப்பாக சென்றன.
1.57.4
इ॒मे त॑ इन्द्र॒ ते व॒यं पु॑रुष्टुत॒ ये त्वा॒रभ्य॒ चरा॑मसि प्रभूवसो ।
न॒हि त्वद॒न्यो गि॑र्वणो॒ गिरः॒ सघ॑त्क्षो॒णीरि॑व॒ प्रति॑ नो हर्य॒ तद्वचः॑ ॥
இந்திரனே, பலரால் அழைக்கப்படுபவனே, நாங்கள் அனைவரும் உன்னுடையவர்கள்; உன்னைத் தொடங்கி நடக்கிறோம், செல்வ மிகுந்த தலைவனே. உன்னையன்றி வேறொருவன் இல்லை, பாடல்களின் தலைவனே; இந்தப் பாடல்களை பூமிகளைப் போல் எங்களிடம் கொண்டு வா; அந்தச் சொல்லை.
1.57.5
भूरि॑ त इन्द्र वी॒र्यं॑ तव॑ स्मसि अ॒स्य स्तो॒तुर्म॑घव॒न्काम॒मा पृ॑ण ।
अनु॑ ते॒ द्यौर्बृ॑ह॒ती वी॒र्यं॑ मम इ॒यं च॑ ते पृथि॒वी ने॑म॒ ओज॑से ॥
இந்திரனே, உன் வீரம் பெரியது; நாங்கள் உன்னுடையவர்கள். கொடையாளனே, இந்தத் துதிப்பவனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்று. உன்னைத் தொடர்ந்து பெரிய வானம் வீரியத்தை வளர்த்தது; இந்தப் பூமியும் உன் வலிமைக்காக வணங்கியது.
1.57.6
त्वं तमि॑न्द्र॒ पर्व॑तं म॒हामु॒रुं वज्रे॑ण वज्रिन्पर्व॒शश्च॑कर्तिथ ।
अवा॑सृजो॒ निवृ॑ताः॒ सर्त॒वा अ॒पः स॒त्रा विश्वं॑ दधिषे॒ केव॑लं॒ सहः॑ ॥
நீ, இந்திரனே, அந்தப் பெரிய விசாலமான மலையை வஜ்ரத்தால் மூட்டு மூட்டாக வெட்டினாய், வஜ்ரதாரியே. தடுக்கப்பட்ட நீரை ஓடுவதற்காக விடுவித்தாய்; உண்மையாக நீ அனைத்தையும், உன் ஒரு வலிமையையே தாங்கியிருக்கிறாய்.