ऋग्वेद · सूक्त 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.1
प्र मंहि॑ष्ठाय बृह॒ते बृ॒हद्र॑ये स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ म॒तिं भ॑रे ।
अ॒पामि॑व प्रव॒णे यस्य॑ दु॒र्धरं॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ शव॑से॒ अपा॑वृतम् ॥
त्या अत्यंत महान, विशाल, पर्वतासारख्या, सत्यबल असलेल्या, पराक्रमी देवाला मी स्तुतीचा विचार अर्पण करतो. त्याचे दान पाण्याच्या उतारासारखे रोखता येत नाही; ते सर्वांना जीवन देते, बलासाठी खुले आहे.
1.57.2
अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः ।
यत्पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इन्द्र॑स्य॒ वज्रः॒ श्नथि॑ता हिर॒ण्ययः॑ ॥
तेव्हा तुझ्यासाठी सारे जग अनुकूल होवो; सखल भूमीकडे पाणी वाहते तसे, हविर्दात्याचे सोमधार वाहोत. पर्वतावर जेव्हा तांबूस वर्णाचा वीर एकत्र आला, तेव्हा इंद्राचे सोनेरी वज्र प्रहारासाठी उठले.
1.57.3
अ॒स्मै भी॒माय॒ नम॑सा॒ सम॑ध्व॒र उषो॒ न शु॑भ्र॒ आ भ॑रा॒ पनी॑यसे ।
यस्य॒ धाम॒ श्रव॑से॒ नामे॑न्द्रि॒यं ज्योति॒रका॑रि ह॒रितो॒ नाय॑से ॥
त्या भयंकर देवाला नमस्काराने यज्ञात एकत्र होऊन, हे उषे, तेजस्वी होऊन स्तुत्याकडे आण. कीर्तीसाठी त्याचे निवासस्थान; त्याचे नाम आणि इंद्रियबल; त्याच्यासाठी प्रकाश निर्माण झाला; पिंगट घोडे गमनशीलाप्रमाणे धावले.
1.57.4
इ॒मे त॑ इन्द्र॒ ते व॒यं पु॑रुष्टुत॒ ये त्वा॒रभ्य॒ चरा॑मसि प्रभूवसो ।
न॒हि त्वद॒न्यो गि॑र्वणो॒ गिरः॒ सघ॑त्क्षो॒णीरि॑व॒ प्रति॑ नो हर्य॒ तद्वचः॑ ॥
हे इंद्रा, अनेकांनी आवाहिलेल्या, हे सर्व जण तुझेच आहेत; तुला आरंभ करून आम्ही संचार करतो, हे धनसंपन्न प्रभो. तुझ्याशिवाय दुसरा कोणी नाही, हे गीतांच्या प्रभो; ही स्तुती पृथ्वींप्रमाणे आमच्याकडे धारण कर; ते वचन.
1.57.5
भूरि॑ त इन्द्र वी॒र्यं॑ तव॑ स्मसि अ॒स्य स्तो॒तुर्म॑घव॒न्काम॒मा पृ॑ण ।
अनु॑ ते॒ द्यौर्बृ॑ह॒ती वी॒र्यं॑ मम इ॒यं च॑ ते पृथि॒वी ने॑म॒ ओज॑से ॥
हे इंद्रा, तुझे वीर्य महान आहे; आम्ही तुझेच आहोत. हे दात्या, या स्तोत्यांची इच्छा पूर्ण कर. तुझ्यामुळे विशाल द्युलोकाने वीरत्व वाढवले; ही पृथ्वीही तुझ्या बलासाठी नमली.
1.57.6
त्वं तमि॑न्द्र॒ पर्व॑तं म॒हामु॒रुं वज्रे॑ण वज्रिन्पर्व॒शश्च॑कर्तिथ ।
अवा॑सृजो॒ निवृ॑ताः॒ सर्त॒वा अ॒पः स॒त्रा विश्वं॑ दधिषे॒ केव॑लं॒ सहः॑ ॥
तू, हे इंद्रा, त्या महान विशाल पर्वताला वज्राने सांधा सांधा तोडलेस, हे वज्रधारी. अडवलेले पाणी वाहण्यासाठी सोडलेस; खरोखर तू सर्व काही, केवळ आपले बल धारण केले आहेस.