ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.75

1.75.1

जु॒षस्व॑ स॒प्रथ॑स्तमं॒ वचो॑ दे॒वप्स॑रस्तमम् ।
ह॒व्या जुह्वा॑न आ॒सनि॑ ॥

ಅಗ್ನಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊ.

अथा॑ ते अङ्गिरस्त॒माग्ने॑ वेधस्तम प्रि॒यम् ।
वो॒चेम॒ ब्रह्म॑ सान॒सि ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂಗಿರಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಅತಿ ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರ)ವನ್ನು ನಾವು ಪಠಿಸೋಣ, ಪಾಲು ಪಡೆಯಲು.

कस्ते॑ जा॒मिर्जना॑ना॒मग्ने॒ को दा॒श्व॑ध्वरः ।
को ह॒ कस्मि॑न्नसि श्रि॒तः ॥

ಅಗ್ನಿಯೇ, ಜನರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಂಧು ಯಾರು? ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ ನಿನಗೆ ಆಹುತಿ ನೀಡುವವನು ಯಾರು? ನಿಜವಾಗಿ ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿರುವೆ?

त्वं जा॒मिर्जना॑ना॒मग्ने॑ मि॒त्रो अ॑सि प्रि॒यः ।
सखा॒ सखि॑भ्य॒ ईड्यः॑ ॥

ನೀನು ಜನರಿಗೆ ಬಂಧುವು, ಅಗ್ನಿಯೇ; ನೀನು ಮಿತ್ರನು, ಪ್ರಿಯನು. ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ನೀನು ಸಖನು; ಸ್ತುತ್ಯನು ನೀನು.

यजा॑ नो मि॒त्रावरु॑णा॒ यजा॑ दे॒वाँ ऋ॒तं बृ॒हत् ।
अग्ने॒ यक्षि॒ स्वं दम॑म् ॥

ನಮಗಾಗಿ ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣರನ್ನು ಯಜಿಸು; ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜಿಸು; ಮಹಾ ಋತವನ್ನು ಯಜಿಸು. ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಧಾಮದಲ್ಲಿ ಯಜಿಸು.