ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.75

1.75.1

जु॒षस्व॑ स॒प्रथ॑स्तमं॒ वचो॑ दे॒वप्स॑रस्तमम् ।
ह॒व्या जुह्वा॑न आ॒सनि॑ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଓ ଅତି ବିସ୍ତୃତ ଏହି ସ୍ତୁତିବାଣୀ ଗ୍ରହଣ କର; ଆହୁତି ଦେଇ ତୁମ ଆସନରେ ବସ।

अथा॑ ते अङ्गिरस्त॒माग्ने॑ वेधस्तम प्रि॒यम् ।
वो॒चेम॒ ब्रह्म॑ सान॒सि ॥

ତେଣୁ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ପରମ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମର ପ୍ରିୟ ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର) ଆମେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା, ଭାଗ ପାଇବା ପାଇଁ।

कस्ते॑ जा॒मिर्जना॑ना॒मग्ने॒ को दा॒श्व॑ध्वरः ।
को ह॒ कस्मि॑न्नसि श्रि॒तः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ବନ୍ଧୁ କିଏ? ଯଜ୍ଞ କରି ତୁମକୁ ଆହୁତି ଦେଉଥିବା କିଏ? ପ୍ରକୃତରେ ତୁମେ କାହା ଉପରେ ଆଶ୍ରିତ?

त्वं जा॒मिर्जना॑ना॒मग्ने॑ मि॒त्रो अ॑सि प्रि॒यः ।
सखा॒ सखि॑भ्य॒ ईड्यः॑ ॥

ତୁମେ ମାନବମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ହେ ଅଗ୍ନି; ତୁମେ ମିତ୍ର, ପ୍ରିୟ। ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ସଖା; ତୁମେ ସ୍ତୁତ୍ୟ।

यजा॑ नो मि॒त्रावरु॑णा॒ यजा॑ दे॒वाँ ऋ॒तं बृ॒हत् ।
अग्ने॒ यक्षि॒ स्वं दम॑म् ॥

ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଯଜନ କର; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜନ କର; ମହାନ ଋତକୁ ଯଜନ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ନିଜ ଧାମରେ ଯଜନ କର।