ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.85.1
प्र ये शुम्भ॑न्ते॒ जन॑यो॒ न सप्त॑यो॒ याम॑न्रु॒द्रस्य॑ सू॒नवः॑ सु॒दंस॑सः ।
रोद॑सी॒ हि म॒रुत॑श्चक्रि॒रे वृ॒धे मद॑न्ति वी॒रा वि॒दथे॑षु॒ घृष्व॑यः ॥
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉଦାର ପୁତ୍ର ମରୁତଗଣ ନିଜ ପଥରେ ନାରୀ ଓ ସୈନ୍ୟଦଳ ପରି ନିଜକୁ ସଜାନ୍ତି। ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେମାନେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ସେହି ନିର୍ଭୟ ବୀରମାନେ ସ୍ପର୍ଧା ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
1.85.2
त उ॑क्षि॒तासो॑ महि॒मान॑माशत दि॒वि रु॒द्रासो॒ अधि॑ चक्रिरे॒ सदः॑ ।
अर्च॑न्तो अ॒र्कं ज॒नय॑न्त इन्द्रि॒यमधि॒ श्रियो॑ दधिरे॒ पृश्नि॑मातरः ॥
ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ନିଜ ମହିମାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; ରୁଦ୍ରମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ନିଜ ଆସନ ରଚିଲେ। ସ୍ତୁତି କରି, ମନ୍ତ୍ର ଜନ୍ମାଇ ସେମାନେ ବଳ ଉତ୍ପାଦନ କଲେ; ଚିତ୍ରିତ ମାତାମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସେମାନେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କଲେ।
1.85.3
गोमा॑तरो॒ यच्छु॒भय॑न्ते अ॒ञ्जिभि॑स्त॒नूषु॑ शु॒भ्रा द॑धिरे वि॒रुक्म॑तः ।
बाध॑न्ते॒ विश्व॑मभिमा॒तिन॒मप॒ वर्त्मा॑न्येषा॒मनु॑ रीयते घृ॒तम् ॥
ଗୋମାତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ମରୁତଗଣ ଅଞ୍ଜନରେ ନିଜ ଦେହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ ଚିହ୍ନିତ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶତ୍ରୁକୁ ସେମାନେ ତଡ଼ିଦିଅନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପଥରେ ଘୃତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
1.85.4
वि ये भ्राज॑न्ते॒ सुम॑खास ऋ॒ष्टिभिः॑ प्रच्या॒वय॑न्तो॒ अच्यु॑ता चि॒दोज॑सा ।
म॒नो॒जुवो॒ यन्म॑रुतो॒ रथे॒~ष्वा वृष॑व्रातासः॒ पृष॑ती॒रयु॑ग्ध्वम् ॥
ସୁଯଜ୍ଞ ମରୁତଗଣ ନିଜ ଝଡ଼ରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି; ଅଚଳକୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ବଳରେ କମ୍ପାନ୍ତି। ମନକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମେ ରଥରେ ଆସିଲେ ବୃଷଭଦଳ ଚିତ୍ରିତ ଘୋଡ଼ୀମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ିଲା।
1.85.5
प्र यद्रथे॑षु॒ पृष॑ती॒रयु॑ग्ध्वं॒ वाजे॒ अद्रिं॑ मरुतो रं॒हय॑न्तः ।
उ॒तारु॒षस्य॒ वि ष्य॑न्ति॒ धारा॒श्चर्मे॑वो॒दभि॒र्व्यु॑न्दन्ति॒ भूम॑ ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମେ ରଥରେ ଚିତ୍ରିତ ଘୋଡ଼ୀମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧରେ ମେଘ-ପ୍ରସ୍ତର ପ୍ରେରଣ କଲେ, ଲାଲ (ଉଷା)ଙ୍କ ଧାରା ଛୁଟେ; ଚମଡ଼ା ଭିଜାଇବା ପରି ସେମାନେ ଜଳରେ ପୃଥିବୀକୁ ଭିଜାନ୍ତି।
1.85.6
आ वो॑ वहन्तु॒ सप्त॑यो रघु॒ष्यदो॑ रघु॒पत्वा॑नः॒ प्र जि॑गात बा॒हुभिः॑ ।
सीद॒ता ब॒र्हिरु॒रु वः॒ सद॑स्कृ॒तं मा॒दय॑ध्वं मरुतो॒ मध्वो॒ अन्ध॑सः ॥
ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ — ସେମାନେ ଧାନ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧିରେ ରହନ୍ତି, ରଘୁ ପାନୀୟ ପାନ କରନ୍ତି। ବାହୁବଳରେ ଆଗକୁ ଆସ; କୁଶରେ ବସ; ତୁମର ବିଶାଳ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ହେ ମରୁତଗଣ, ମଧୁ ଓ ଅନ୍ନରସରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
1.85.7
ते॑ऽवर्धन्त॒ स्वत॑वसो महित्व॒ना नाकं॑ त॒स्थुरु॒रु च॑क्रिरे॒ सदः॑ ।
विष्णु॒र्यद्धाव॒द्वृष॑णं मद॒च्युतं॒ वयो॒ न सी॑द॒न्नधि॑ ब॒र्हिषि॑ प्रि॒ये ॥
ସ୍ୱବଳୀ ମରୁତମାନେ ନିଜ ମହିମାରେ ବର୍ଦ୍ଧିତ ହେଲେ; ସେମାନେ ଆକାଶରେ ଠିଆ ହୋଇ ନିଜ ଆସନ ବିସ୍ତାର କଲେ। ସୋମରେ ମତ୍ତ ବୃଷଭ ପରି ବିଷ୍ଣୁ ଧାଇଁଲେ ସେତେବେଳେ, ସେମାନେ ପକ୍ଷୀ ପରି ପ୍ରିୟ କୁଶ ଉପରେ ବସିଲେ।
1.85.8
शूरा॑ इ॒वेद्युयु॑धयो॒ न जग्म॑यः श्रव॒स्यवो॒ न पृत॑नासु येतिरे ।
भय॑न्ते॒ विश्वा॒ भुव॑ना म॒रुद्भ्यो॒ राजा॑न इव त्वे॒षसं॑दृशो॒ नरः॑ ॥
ବୀରମାନଙ୍କ ପରି, ଯୁଦ୍ଧରତ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ପରି, ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସଂଗ୍ରାମ କରନ୍ତି। ମରୁତମାନଙ୍କ ଆଗରେ ସମସ୍ତ ଭୁବନ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପ ଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କ ପରି।
1.85.9
त्वष्टा॒ यद्वज्रं॒ सुकृ॑तं हिर॒ण्ययं॑ स॒हस्र॑भृष्टिं॒ स्वपा॒ अव॑र्तयत् ।
ध॒त्त इन्द्रो॒ नर्यपां॑सि॒ कर्त॒वेऽह॑न्वृ॒त्रं निर॒पामौ॑ब्जदर्ण॒वम् ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଯେତେବେଳେ ସହସ୍ର କଣ୍ଟାଯୁକ୍ତ ସୁଗଠିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ରକୁ ଘୁରାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର କର୍ମ ପାଇଁ ତାହା ଧରନ୍ତି; ସେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରି ଜଳର ସାଗରକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
1.85.10
ऊ॒र्ध्वं नु॑नुद्रेऽव॒तं त ओज॑सा दादृहा॒णं चि॑द्बिभिदु॒र्वि पर्व॑तम् ।
धम॑न्तो वा॒णं म॒रुतः॑ सु॒दान॑वो॒ मदे॒ सोम॑स्य॒ रण्या॑नि चक्रिरे ॥
ସେମାନେ ବଳରେ ଦୃଢ଼ ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପରକୁ ଠେଲିଦେଲେ; ଦୃଢ଼ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ପର୍ବତକୁ ଚିରିଦେଲେ। ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଦାନଶୀଳ ମରୁତମାନେ ସୋମର ଉଲ୍ଲାସରେ ରମଣୀୟ ବସ୍ତୁ ରଚିଲେ।
1.85.11
जि॒ह्मं नु॑नुद्रेऽव॒तं तया॑ दि॒शासि॑ञ्च॒न्नुत्सं॒ गोत॑माय तृ॒ष्णजे॑ ।
आ ग॑च्छन्ती॒मव॑सा चि॒त्रभा॑नवः॒ कामं॒ विप्र॑स्य तर्पयन्त॒ धाम॑भिः ॥
ସେମାନେ ବାଧକ ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ସେହି ଦିଗରୁ ସରାଇଦେଲେ; ତୃଷାର୍ତ୍ତ ଗୋତମ ପାଇଁ ଝରଣା ବର୍ଷାଇଲେ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମରୁତମାନେ ନିଜ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆସନ୍ତି; ନିଜ ଧାମ ଦ୍ୱାରା ବିପ୍ରଙ୍କ କାମନା ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି।
1.85.12
या वः॒ शर्म॑ शशमा॒नाय॒ सन्ति॑ त्रि॒धातू॑नि दा॒शुषे॑ यच्छ॒ताधि॑ ।
अ॒स्मभ्यं॒ तानि॑ मरुतो॒ वि य॑न्त र॒यिं नो॑ धत्त वृषणः सु॒वीर॑म् ॥
ତୁମମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ଆଶ୍ରୟ ସ୍ତୋତା ପାଇଁ ତିନି ପ୍ରକାରରେ ଧାରଣ କରେ, ତାହା ଦାତାଙ୍କୁ ଦିଅ। ହେ ମରୁତମାନେ, ତାହା ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହେଉ; ହେ ବର୍ଷଣଶୀଳ ବୀରମାନେ, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।