ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.85.1
प्र ये शुम्भ॑न्ते॒ जन॑यो॒ न सप्त॑यो॒ याम॑न्रु॒द्रस्य॑ सू॒नवः॑ सु॒दंस॑सः ।
रोद॑सी॒ हि म॒रुत॑श्चक्रि॒रे वृ॒धे मद॑न्ति वी॒रा वि॒दथे॑षु॒ घृष्व॑यः ॥
രുദ്രന്റെ ഉദാരരായ പുത്രന്മാരായ മരുത്തുകൾ തങ്ങളുടെ വഴിയിൽ സ്ത്രീകളെപ്പോലെയും സൈന്യങ്ങളെപ്പോലെയും അലങ്കരിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി അവർ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; ധീരരായ ആ വീരന്മാർ മത്സരങ്ങളിലും യജ്ഞങ്ങളിലും ആനന്ദിക്കുന്നു.
1.85.2
त उ॑क्षि॒तासो॑ महि॒मान॑माशत दि॒वि रु॒द्रासो॒ अधि॑ चक्रिरे॒ सदः॑ ।
अर्च॑न्तो अ॒र्कं ज॒नय॑न्त इन्द्रि॒यमधि॒ श्रियो॑ दधिरे॒ पृश्नि॑मातरः ॥
അഭിഷിക്തരായ അവർ തങ്ങളുടെ മഹിമയിലെത്തി; രുദ്രന്മാർ ദ്യുലോകത്തിൽ തങ്ങളുടെ ആസനം നിർമ്മിച്ചു. സ്തുതിച്ചും മന്ത്രം ജനിപ്പിച്ചും അവർ ബലം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; പുള്ളിയുള്ള മാതാക്കളുടെ മക്കളായ അവർ ഐശ്വര്യങ്ങൾ ധരിച്ചു.
1.85.3
गोमा॑तरो॒ यच्छु॒भय॑न्ते अ॒ञ्जिभि॑स्त॒नूषु॑ शु॒भ्रा द॑धिरे वि॒रुक्म॑तः ।
बाध॑न्ते॒ विश्व॑मभिमा॒तिन॒मप॒ वर्त्मा॑न्येषा॒मनु॑ रीयते घृ॒तम् ॥
ഗോമാതാക്കളുടെ മക്കളായ മരുത്തുകൾ അഞ്ജനം കൊണ്ട് ശരീരങ്ങളെ തിളക്കമുള്ളതാക്കുമ്പോൾ, പ്രകാശമുള്ള ചുവന്ന പൊട്ടുകളുള്ള അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു. ഓരോ ശത്രുവിനെയും അവർ തുരത്തുന്നു; അവരുടെ വഴികളിൽ നെയ്യൊഴുകുന്നു.
1.85.4
वि ये भ्राज॑न्ते॒ सुम॑खास ऋ॒ष्टिभिः॑ प्रच्या॒वय॑न्तो॒ अच्यु॑ता चि॒दोज॑सा ।
म॒नो॒जुवो॒ यन्म॑रुतो॒ रथे॒~ष्वा वृष॑व्रातासः॒ पृष॑ती॒रयु॑ग्ध्वम् ॥
നല്ല യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന മരുത്തുകൾ തങ്ങളുടെ കൊടുങ്കാറ്റുകളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; ഇളകാത്തവയെയും തങ്ങളുടെ ബലത്താൽ വിറപ്പിക്കുന്നു. മനസ്സിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന മരുത്തുകളേ, നിങ്ങൾ രഥങ്ങളിൽ വരുമ്പോൾ കാളകളുടെ സംഘം പുള്ളിയുള്ള പെൺകുതിരകളെ നുകം വെച്ചു.
1.85.5
प्र यद्रथे॑षु॒ पृष॑ती॒रयु॑ग्ध्वं॒ वाजे॒ अद्रिं॑ मरुतो रं॒हय॑न्तः ।
उ॒तारु॒षस्य॒ वि ष्य॑न्ति॒ धारा॒श्चर्मे॑वो॒दभि॒र्व्यु॑न्दन्ति॒ भूम॑ ॥
മരുത്തുകളേ, നിങ്ങൾ രഥങ്ങളിൽ പുള്ളിയുള്ള പെൺകുതിരകളെ നുകം വെച്ച് യുദ്ധത്തിൽ മേഘക്കല്ലിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ചുവന്നവളുടെ ധാരകൾ പൊട്ടിയൊഴുകുന്നു; തോൽ നനയ്ക്കുന്നതുപോലെ അവ വെള്ളം കൊണ്ട് ഭൂമിയെ നനയ്ക്കുന്നു.
1.85.6
आ वो॑ वहन्तु॒ सप्त॑यो रघु॒ष्यदो॑ रघु॒पत्वा॑नः॒ प्र जि॑गात बा॒हुभिः॑ ।
सीद॒ता ब॒र्हिरु॒रु वः॒ सद॑स्कृ॒तं मा॒दय॑ध्वं मरुतो॒ मध्वो॒ अन्ध॑सः ॥
കുതിരകൾ നിങ്ങളെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ — അവ ധാന്യശുദ്ധിയിൽ വസിക്കുന്നവയും രഘുപാനീയം കുടിക്കുന്നവയുമാണ്. കൈകളുടെ ബലത്തോടെ മുന്നോട്ട് വരൂ; ദർഭയിൽ ഇരിക്കൂ; നിങ്ങളുടെ വിശാലമായ ആസനം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. മരുത്തുകളേ, തേനും അന്നരസവും കൊണ്ട് ആനന്ദിക്കൂ.
1.85.7
ते॑ऽवर्धन्त॒ स्वत॑वसो महित्व॒ना नाकं॑ त॒स्थुरु॒रु च॑क्रिरे॒ सदः॑ ।
विष्णु॒र्यद्धाव॒द्वृष॑णं मद॒च्युतं॒ वयो॒ न सी॑द॒न्नधि॑ ब॒र्हिषि॑ प्रि॒ये ॥
സ്വയംബലരായ മരുത്തുക്കൾ തങ്ങളുടെ മഹിമയാൽ വളർന്നു; അവർ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് തങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടം വിസ്തൃതമാക്കി. സോമത്താൽ ഉന്മത്തനായ കാളയെപ്പോലെ വിഷ്ണു കുതിച്ചപ്പോൾ, അവർ പക്ഷികളെപ്പോലെ പ്രിയമായ ദർഭയിൽ ഇരുന്നു.
1.85.8
शूरा॑ इ॒वेद्युयु॑धयो॒ न जग्म॑यः श्रव॒स्यवो॒ न पृत॑नासु येतिरे ।
भय॑न्ते॒ विश्वा॒ भुव॑ना म॒रुद्भ्यो॒ राजा॑न इव त्वे॒षसं॑दृशो॒ नरः॑ ॥
വീരന്മാരെപ്പോലെ, യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന യോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ, കീർത്തി തേടുന്ന മനുഷ്യരെപ്പോലെ അവർ യുദ്ധങ്ങളിൽ പോരാടുന്നു. മരുത്തുക്കളുടെ മുന്നിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും വിറയ്ക്കുന്നു; തേജസ്വിയായ രൂപമുള്ള രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ.
1.85.9
त्वष्टा॒ यद्वज्रं॒ सुकृ॑तं हिर॒ण्ययं॑ स॒हस्र॑भृष्टिं॒ स्वपा॒ अव॑र्तयत् ।
ध॒त्त इन्द्रो॒ नर्यपां॑सि॒ कर्त॒वेऽह॑न्वृ॒त्रं निर॒पामौ॑ब्जदर्ण॒वम् ॥
ത്വഷ്ടാവ് ആയിരം മുനകളുള്ള നന്നായി നിർമ്മിച്ച സ്വർണ്ണവജ്രം തിരിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ പ്രവൃത്തികൾക്കായി അതിനെ പിടിക്കുന്നു; അവൻ വൃത്രനെ വധിച്ച് ജലങ്ങളുടെ സമുദ്രം തുറന്നുവിട്ടു.
1.85.10
ऊ॒र्ध्वं नु॑नुद्रेऽव॒तं त ओज॑सा दादृहा॒णं चि॑द्बिभिदु॒र्वि पर्व॑तम् ।
धम॑न्तो वा॒णं म॒रुतः॑ सु॒दान॑वो॒ मदे॒ सोम॑स्य॒ रण्या॑नि चक्रिरे ॥
അവർ ബലത്താൽ ഉറച്ചുനിന്ന രക്ഷകനെപ്പോലും മുകളിലേക്ക് തള്ളി; ഉറച്ചുനിന്ന പർവതത്തെ പിളർത്തി. ഗർജ്ജിക്കുന്ന ദാനശീലരായ മരുത്തുക്കൾ സോമത്തിന്റെ ഉല്ലാസത്തിൽ മനോഹരമായ വസ്തുക്കൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
1.85.11
जि॒ह्मं नु॑नुद्रेऽव॒तं तया॑ दि॒शासि॑ञ्च॒न्नुत्सं॒ गोत॑माय तृ॒ष्णजे॑ ।
आ ग॑च्छन्ती॒मव॑सा चि॒त्रभा॑नवः॒ कामं॒ विप्र॑स्य तर्पयन्त॒ धाम॑भिः ॥
തടസ്സമായി നിന്ന രക്ഷകനെ ആ ദിശയിൽ നിന്ന് മാറ്റി; ദാഹിച്ച ഗോതമന് ഉറവ ചൊരിഞ്ഞു. പ്രകാശമാനരായ മരുത്തുക്കൾ തങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ വരുന്നു; തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളാൽ വിപ്രന്റെ ആഗ്രഹം തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
1.85.12
या वः॒ शर्म॑ शशमा॒नाय॒ सन्ति॑ त्रि॒धातू॑नि दा॒शुषे॑ यच्छ॒ताधि॑ ।
अ॒स्मभ्यं॒ तानि॑ मरुतो॒ वि य॑न्त र॒यिं नो॑ धत्त वृषणः सु॒वीर॑म् ॥
നിങ്ങളുടെ അഭയങ്ങൾ, സ്തുതിക്കുന്നവനു മൂന്നുവിധത്തിൽ താങ്ങായവ, ദാതാവിന് നൽകുക. ഓ മരുത്തുക്കളേ, അവ ഞങ്ങൾക്കായി വെളിപ്പെടട്ടെ; ഓ വർഷിക്കുന്ന വീരന്മാരേ, നല്ല സന്തതിയുള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.