ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.34.1
प्रा॒वे॒पा मा॑ बृह॒तो मा॑दयन्ति प्रवाते॒जा इरि॑णे॒ वर्वृ॑तानाः ।
सोम॑स्येव मौजव॒तस्य॑ भ॒क्षो वि॒भीद॑को॒ जागृ॑वि॒र्मह्य॑मच्छान् ॥
କମ୍ପମାନ ପାଶା ମହାନ ମୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କରେ; ପବନ ବେଗରେ ସେମାନେ ପଟିରେ ଗଡ଼ନ୍ତି। ମୌଜବତ ସୋମର ଭାଗ ପରି, ବିଭୀଦକ ଗଛର ଜାଗ୍ରତ ଫଳ ମୋ ପାଇଁ ଆସିଛି।
10.34.2
न मा॑ मिमेथ॒ न जि॑हीळ ए॒षा शि॒वा सखि॑भ्य उ॒त मह्य॑मासीत् ।
अ॒क्षस्या॒हमे॑कप॒रस्य॑ हे॒तोरनु॑व्रता॒मप॑ जा॒याम॑रोधम् ॥
ତାହା ମୋତେ କ୍ଷତି କଲା ନାହିଁ, ମୋତେ ଅପମାନ ମଧ୍ୟ କଲା ନାହିଁ; ତାହା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଓ ମୋ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଥିଲା। ଏକପାଖିଆ ପାଶା ହେତୁ ମୁଁ ବଶବର୍ତ୍ତୀ ପତ୍ନୀକୁ ତଡ଼ିଦେଲି।
10.34.3
द्वेष्टि॑ श्व॒श्रूरप॑ जा॒या रु॑णद्धि॒ न ना॑थि॒तो वि॑न्दते मर्डि॒तार॑म् ।
अश्व॑स्येव॒ जर॑तो॒ वस्न्य॑स्य॒ नाहं वि॑न्दामि कित॒वस्य॒ भोग॑म् ॥
ଶାଶୁ ମୋତେ ଘୃଣା କରେ, ପତ୍ନୀ ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ରହେ; ଦୁଃଖୀକୁ କୌଣସି ସହାୟକ ମିଳେ ନାହିଁ। ବୃଦ୍ଧ ଘୋଡ଼ାକୁ ଧନୀର ଧନର ଭୋଗ ମିଳେ ନାହିଁ, ସେହିପରି ମୋତେ ଜୁଆଡ଼ିର ଭୋଗ ମିଳେ ନାହିଁ।
10.34.4
अ॒न्ये जा॒यां परि॑ मृशन्त्यस्य॒ यस्यागृ॑ध॒द्वेद॑ने वा॒ज्य॑क्षः ।
पि॒ता मा॒ता भ्रात॑र एनमाहु॒र्न जा॑नीमो॒ नय॑ता ब॒द्धमे॒तम् ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ତାହାର ପତ୍ନୀକୁ ଛୁଏଁ, ଯେଉଁ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଏହି ଦ୍ରୁତ ପାଶା ଆସକ୍ତ ହୋଇଥିଲା ସେଥିରେ। ପିତା, ମାତା, ଭାଇମାନେ ଏହାର ବିଷୟରେ କହନ୍ତି: 'ଆମେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ; ଏହି ବନ୍ଧା ଲୋକକୁ ନିଅ।'
10.34.5
यदा॒दीध्ये॒ न द॑विषाण्येभिः परा॒यद्भ्योऽव॑ हीये॒ सखि॑भ्यः ।
न्यु॑प्ताश्च ब॒भ्रवो॒ वाच॒मक्र॑तँ॒ एमीदे॑षां निष्कृ॒तं जा॒रिणी॑व ॥
ମୁଁ ଜଳିବା ବେଳେ ପାଶା ମୋତେ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ପଛରେ ପଡ଼ିଯାଏ। ଫିଙ୍ଗାଯାଇଥିବା ବାଦାମୀ ପାଶା କହେ; ମୁଁ ଏମାନଙ୍କ ହିସାବ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଯାଏ, ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ ପରି।
10.34.6
स॒भामे॑ति कित॒वः पृ॒च्छमा॑नो जे॒ष्यामीति॑ त॒न्वा॑ शूशु॑जानः ।
अ॒क्षासो॑ अस्य॒ वि ति॑रन्ति॒ कामं॑ प्रति॒दीव्ने॒ दध॑त॒ आ कृ॒तानि॑ ॥
ଜୁଆଡ଼ି ସଭାକୁ ଯାଏ, ପଚାରୁ ପଚାରୁ; 'ମୁଁ ଜିତିବି' ବୋଲି କହି ନିଜ ଶରୀରକୁ କମ୍ପାଇ। ତାହାର ପାଶା ତାହାର ଇଚ୍ଛାକୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରେ; ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ପଣ ତାହାର କୃତ କର୍ମକୁ ପହଞ୍ଚାଏ।
10.34.7
अ॒क्षास॒ इद॑ङ्कु॒शिनो॑ नितो॒दिनो॑ नि॒कृत्वा॑न॒स्तप॑नास्तापयि॒ष्णवः॑ ।
कु॒मा॒रदे॑ष्णा॒ जय॑तः पुन॒र्हणो॒ मध्वा॒ सम्पृ॑क्ताः कित॒वस्य॑ ब॒र्हणा॑ ॥
ପାଶା ଅଙ୍କୁଶଧାରୀ, ବିଦ୍ଧକାରୀ, ପ୍ରତାରକ, ଦହନକାରୀ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ; ବାଳକସୁଲଭ ବାଜି ଥିବା, ଜିତୁଥିବା, ବାରମ୍ବାର ଆଦାୟ କରୁଥିବା; ମହୁରେ ଲିପ୍ତ, ଜୁଆଡ଼ିଙ୍କ ରେକ ସହିତ।
10.34.8
त्रि॒प॒ञ्चा॒शः क्री॑ळति॒ व्रात॑ एषां दे॒व इ॑व सवि॒ता स॒त्यध॑र्मा ।
उ॒ग्रस्य॑ चिन्म॒न्यवे॒ ना न॑मन्ते॒ राजा॑ चिदेभ्यो॒ नम॒ इत्कृ॑णोति ॥
ପଚାଶ-ତିନି ପାଶାର ଦଳ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖେଳେ, ସତ୍ୟଧର୍ମା ସବିତା ଦେବତାଙ୍କ ପରି; ଉଗ୍ରଙ୍କ କ୍ରୋଧ ସାମନାରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ତଥାପି ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
10.34.9
नी॒चा व॑र्तन्त उ॒परि॑ स्फुरन्ति अह॒स्तासो॒ हस्त॑वन्तं सहन्ते ।
दि॒व्या अङ्गा॑रा॒ इरि॑णे॒ न्यु॑प्ताः शी॒ताः सन्तो॒ हृद॑यं॒ निर्द॑हन्ति ॥
ତଳକୁ ସେମାନେ ଘୂରନ୍ତି, ଉପରକୁ ଡେଇଁନ୍ତି; ହାତବିହୀନମାନେ ହାତଥିବା ଲୋକକୁ ପରାସ୍ତ କରନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗାରଗୁଡ଼ିକ ଖେଳପଟ୍ଟରେ ପଡ଼ିଛି; ଥଣ୍ଡା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ହୃଦୟକୁ ଭିତରୁ ଦହନ କରନ୍ତି।
10.34.10
जा॒या त॑प्यते कित॒वस्य॑ ही॒ना मा॒ता पु॒त्रस्य॒ चर॑तः॒ क्व॑ स्वित् ।
ऋ॒णा॒वा बिभ्य॒द्धन॑मि॒च्छमा॑नो अ॒न्येषा॒मस्त॒मुप॒ नक्त॑मेति ॥
ଜୁଆଡ଼ିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପରିତ୍ୟକ୍ତା ହୋଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗେ; ପୁଅର ମାଆ ବୁଲେ—କେଉଁଠି? ଋଣୀ ଭୟ କରି, ଧନ ଖୋଜି, ରାତିରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଘର ଆଡ଼କୁ ଆସେ।
10.34.11
स्त्रियं॑ दृ॒ष्ट्वाय॑ कित॒वं त॑तापा॒न्येषां॑ जा॒यां सुकृ॑तं च॒ योनि॑म् ।
पू॒र्वा॒ह्णे अश्वा॑न्युयु॒जे हि ब॒भ्रून्त्सो अ॒ग्नेरन्ते॑ वृष॒लः प॑पाद ॥
ଏକ ନାରୀକୁ ଦେଖି ସେ ଜୁଆଡ଼ିଙ୍କୁ, ଅନ୍ୟର ପତ୍ନୀକୁ ଓ ସୁସଜ୍ଜିତ ଘରକୁ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ିତ କଲା; ପୂର୍ବାହ୍ନରେ ଧୂସର ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ିଲା—ସେ ବୃଷ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରାନ୍ତକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
10.34.12
यो वः॑ सेना॒नीर्म॑ह॒तो ग॒णस्य॒ राजा॒ व्रात॑स्य प्रथ॒मो ब॒भूव॑ ।
तस्मै॑ कृणोमि॒ न धना॑ रुणध्मि॒ दशा॒हं प्राची॒स्तदृ॒तं व॑दामि ॥
ତୁମ ମହାନ ଗଣର ଯେ ସେନାନୀ, ଦଳର ରାଜା ଓ ପ୍ରଥମ ହେଲା—ତା ପାଇଁ ମୁଁ ଧନ ରୋକେ ନାହିଁ; ଦଶ ଦିଗରେ ପୂର୍ବକୁ ସେହି ସତ୍ୟ ମୁଁ କହେ।
10.34.13
अ॒क्षैर्मा दी॑व्यः कृ॒षिमित्कृ॑षस्व वि॒त्ते र॑मस्व ब॒हु मन्य॑मानः ।
तत्र॒ गावः॑ कितव॒ तत्र॑ जा॒या तन्मे॒ वि च॑ष्टे सवि॒तायम॒र्यः ॥
ପାଶାରେ ଖେଳ ନାହିଁ; କ୍ଷେତ୍ରକୁ ହିଁ ଚାଷ କର। ଯାହା ମିଳିଛି ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ, ତାକୁ ବହୁତ ମାନ। ହେ ଜୁଆଡ଼ୀ, ସେଠାରେ ଗାଈ ଅଛନ୍ତି; ସେଠାରେ ହିଁ ପତ୍ନୀ ଅଛି। ଏହି କଥା ସବିତା, ଏହି ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାନ୍ତି।
10.34.14
मि॒त्रं कृ॑णुध्वं॒ खलु॑ मृ॒ळता॑ नो॒ मा नो॑ घो॒रेण॑ चरता॒भि धृ॒ष्णु ।
नि वो॒ नु म॒न्युर्वि॑शता॒मरा॑तिर॒न्यो ब॑भ्रू॒णां प्रसि॑तौ॒ न्व॑स्तु ॥
ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆମର ସହାୟ କର; ସତ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର। ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କର ନାହିଁ; ନିର୍ଭୟରେ ଆମ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ ନାହିଁ। ତୁମର କ୍ରୋଧ ଏବେ ଶାନ୍ତ ହେଉ; ଶତ୍ରୁତା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ୁ, ଧୂସର ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କ ବନ୍ଧନରେ ଏହା ହିଁ ରହୁ।