ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 10.57

10.57.1

मा प्र गा॑म प॒थो व॒यं मा य॒ज्ञादि॑न्द्र सो॒मिनः॑ ।
मान्त स्थु॑र्नो॒ अरा॑तयः ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಂಡುವ ನಾವು ಯಜ್ಞದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪದಿರೋಣ; ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ನಿಲ್ಲದಿರಲಿ.

यो य॒ज्ञस्य॑ प्र॒साध॑न॒स्तन्तु॑र्दे॒वेष्वात॑तः ।
तमाहु॑तं नशीमहि ॥

ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುವ ದಾರವು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿದೆ; ಆ ಆಹುತಿಯನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ.

मनो॒ न्वा हु॑वामहे नाराशं॒सेन॒ सोमे॑न ।
पि॒तॄ॒णां च॒ मन्म॑भिः ॥

ಈಗ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾವು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ; ನಾರಾಶಂಸನೊಂದಿಗೆ, ಸೋಮದೊಂದಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

आ त॑ एतु॒ मनः॒ पुनः॒ क्रत्वे॒ दक्षा॑य जी॒वसे॑ ।
ज्योक्च॒ सूर्यं॑ दृ॒शे ॥

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಬರಲಿ — ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ, ಬಲಕ್ಕೆ, ಜೀವನಕ್ಕೆ; ನಾವು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ.

पुन॑र्नः पितरो॒ मनो॒ ददा॑तु॒ दैव्यो॒ जनः॑ ।
जी॒वं व्रातं॑ सचेमहि ॥

ಓ ಪಿತೃಗಳೇ, ದೈವಿಕ ಜನರು ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಡಲಿ; ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ, ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸೇರೋಣ.

व॒यं सो॑म व्र॒ते तव॒ मन॑स्त॒नूषु॒ बिभ्र॑तः ।
प्र॒जाव॑न्तः सचेमहि ॥

ಓ ಸೋಮನೇ, ನಿನ್ನ ವ್ರತದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ, ಸಂತಾನದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸೇರೋಣ.