ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.57

10.57.1

मा प्र गा॑म प॒थो व॒यं मा य॒ज्ञादि॑न्द्र सो॒मिनः॑ ।
मान्त स्थु॑र्नो॒ अरा॑तयः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ ଆମେ ଯଜ୍ଞ ପଥରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ନ ହେଉ; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ନ ରହନ୍ତୁ।

यो य॒ज्ञस्य॑ प्र॒साध॑न॒स्तन्तु॑र्दे॒वेष्वात॑तः ।
तमाहु॑तं नशीमहि ॥

ଯଜ୍ଞକୁ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଯେଉଁ ସୂତ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ, ସେହି ଆହୁତି ଆମେ ପାଇବା।

मनो॒ न्वा हु॑वामहे नाराशं॒सेन॒ सोमे॑न ।
पि॒तॄ॒णां च॒ मन्म॑भिः ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ ମନରେ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ନାରାଶଂସ ଓ ସୋମ ସହିତ, ଏବଂ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।

आ त॑ एतु॒ मनः॒ पुनः॒ क्रत्वे॒ दक्षा॑य जी॒वसे॑ ।
ज्योक्च॒ सूर्यं॑ दृ॒शे ॥

ତୁମ ମନ ପୁନଃ ଫେରି ଆସୁ — ସଂକଳ୍ପ, ବଳ ଓ ଜୀବନ ପାଇଁ; ଏବଂ ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁ।

पुन॑र्नः पितरो॒ मनो॒ ददा॑तु॒ दैव्यो॒ जनः॑ ।
जी॒वं व्रातं॑ सचेमहि ॥

ହେ ପିତୃଗଣ, ଦୈବ ଜନ ଆମକୁ ପୁନଃ ମନ ଦେଉ; ଜୀବନ ଓ ସମୂହ ସହିତ ଆମେ ମିଳିତ ହେଉ।

व॒यं सो॑म व्र॒ते तव॒ मन॑स्त॒नूषु॒ बिभ्र॑तः ।
प्र॒जाव॑न्तः सचेमहि ॥

ହେ ସୋମ, ତୁମ ବ୍ରତରେ, ତୁମ ମନକୁ ଶରୀରରେ ଧାରଣ କରି, ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆମେ ମିଳିତ ହେଉ।