ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 10.57

10.57.1

मा प्र गा॑म प॒थो व॒यं मा य॒ज्ञादि॑न्द्र सो॒मिनः॑ ।
मान्त स्थु॑र्नो॒ अरा॑तयः ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਅਸੀਂ ਯੱਗ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਨਾ ਭਟਕੀਏ; ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ।

यो य॒ज्ञस्य॑ प्र॒साध॑न॒स्तन्तु॑र्दे॒वेष्वात॑तः ।
तमाहु॑तं नशीमहि ॥

ਯੱਗ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜੋ ਧਾਗਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਆਹੁਤੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਾਈਏ।

मनो॒ न्वा हु॑वामहे नाराशं॒सेन॒ सोमे॑न ।
पि॒तॄ॒णां च॒ मन्म॑भिः ॥

ਹੁਣ ਮਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਨਾਰਾਸ਼ੰਸ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।

आ त॑ एतु॒ मनः॒ पुनः॒ क्रत्वे॒ दक्षा॑य जी॒वसे॑ ।
ज्योक्च॒ सूर्यं॑ दृ॒शे ॥

ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੁੜ ਆਵੇ — ਸੰਕਲਪ, ਬਲ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੀਏ।

पुन॑र्नः पितरो॒ मनो॒ ददा॑तु॒ दैव्यो॒ जनः॑ ।
जी॒वं व्रातं॑ सचेमहि ॥

ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਦੈਵੀ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਮਨ ਦੇਵੇ; ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜੁੜੀਏ।

व॒यं सो॑म व्र॒ते तव॒ मन॑स्त॒नूषु॒ बिभ्र॑तः ।
प्र॒जाव॑न्तः सचेमहि ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਅਸੀਂ ਜੁੜੀਏ।