ઋગ્વેદ · સૂક્ત 2.7

2.7.1

श्रेष्ठं॑ यविष्ठ भार॒ताग्ने॑ द्यु॒मन्त॒मा भ॑र ।
वसो॑ पुरु॒स्पृहं॑ र॒यिम् ॥

હે સૌથી યુવાન, ભરતવંશજ અગ્નિ, શ્રેષ્ઠ અને તેજસ્વી ધન અમારા માટે લાવ; હે વસુઓના દાતા, જે ઘણાને પ્રિય છે તે ધન.

मा नो॒ अरा॑तिरीशत दे॒वस्य॒ मर्त्य॑स्य च ।
पर्षि॒ तस्या॑ उ॒त द्वि॒षः ॥

દેવ કે મનુષ્યનો શત્રુભાવ અમારા પર વર્ચસ્વ ન મેળવે; તેનાથી અને દ્વેષથી અમને પાર લઈ જા.

विश्वा॑ उ॒त त्वया॑ व॒यं धारा॑ उद॒न्या॑ इव ।
अति॑ गाहेमहि॒ द्विषः॑ ॥

તારા વડે અમે બધાં વૈરો પાર કરીએ, જેમ જળધારાઓ સમુદ્ર પાર કરે છે.

शुचिः॑ पावक॒ वन्द्योऽग्ने॑ बृ॒हद्वि रो॑चसे ।
त्वं घृ॒तेभि॒राहु॑तः ॥

હે શુચિ, પાવક, વંદનીય અગ્નિ, તું મહાનપણે પ્રકાશે છે; ઘીની આહુતિઓથી તું આહૂત છે.

त्वं नो॑ असि भार॒ताग्ने॑ व॒शाभि॑रु॒क्षभिः॑ ।
अ॒ष्टाप॑दीभि॒राहु॑तः ॥

તું અમારો છે, હે ભરતવંશજ અગ્નિ; ગાયો, બળદો અને અષ્ટપદી વસ્તુઓ સાથે તું આહૂત છે.

द्र्व॑न्नः स॒र्पिरा॑सुतिः प्र॒त्नो होता॒ वरे॑ण्यः ।
सह॑सस्पु॒त्रो अद्भु॑तः ॥

ઘીની આહુતિવાળો, પ્રાચીન, શ્રેષ્ઠ હોતા, બળનો પુત્ર, અદ્ભુત અગ્નિ — તું એવો છે.