ऋग्वेद · सूक्त 2.7

2.7.1

श्रेष्ठं॑ यविष्ठ भार॒ताग्ने॑ द्यु॒मन्त॒मा भ॑र ।
वसो॑ पुरु॒स्पृहं॑ र॒यिम् ॥

हे सर्वात तरुण, भरतवंशज अग्नी, उत्तम आणि तेजस्वी धन आमच्यासाठी आण; हे वसूंच्या दात्या, अनेकांनी इच्छिलेले धन.

मा नो॒ अरा॑तिरीशत दे॒वस्य॒ मर्त्य॑स्य च ।
पर्षि॒ तस्या॑ उ॒त द्वि॒षः ॥

देवाचा किंवा मर्त्याचा शत्रुभाव आमच्यावर वर्चस्व मिळवू नये; त्याच्यापासून आणि द्वेषापासून आम्हाला पार ने.

विश्वा॑ उ॒त त्वया॑ व॒यं धारा॑ उद॒न्या॑ इव ।
अति॑ गाहेमहि॒ द्विषः॑ ॥

तुझ्या साहाय्याने आम्ही सर्व शत्रुत्वे ओलांडू, जसे जलप्रवाह समुद्र ओलांडतात.

शुचिः॑ पावक॒ वन्द्योऽग्ने॑ बृ॒हद्वि रो॑चसे ।
त्वं घृ॒तेभि॒राहु॑तः ॥

हे शुचि, पावक, वंदनीय अग्नी, तू महानपणे प्रकाशतोस; तूप अर्पणांनी तुला आवाहन केले गेले आहे.

त्वं नो॑ असि भार॒ताग्ने॑ व॒शाभि॑रु॒क्षभिः॑ ।
अ॒ष्टाप॑दीभि॒राहु॑तः ॥

तू आमचा आहेस, हे भरतवंशज अग्नी; गायी, बैल आणि अष्टपदी वस्तूंसह तुला आवाहन केले गेले आहे.

द्र्व॑न्नः स॒र्पिरा॑सुतिः प्र॒त्नो होता॒ वरे॑ण्यः ।
सह॑सस्पु॒त्रो अद्भु॑तः ॥

तूप-आहुती असलेला, प्राचीन, श्रेष्ठ होता, बलाचा पुत्र, अद्भुत अग्नी — तू असाच आहेस.