ઋગ્વેદ · સૂક્ત 3.9

3.9.1

सखा॑यस्त्वा ववृमहे दे॒वं मर्ता॑स ऊ॒तये॑ ।
अ॒पां नपा॑तं सु॒भगं॑ सु॒दीदि॑तिं सु॒प्रतू॑र्तिमने॒हस॑म् ॥

હે મિત્રો, અમે મર્ત્ય માનવીઓ સહાય માટે દેવ એવા તને પસંદ કરીએ છીએ; જળના પૌત્રને, શુભને, અતિ દીપ્તિમાનને, સહાયમાં આગળ વધનારને, નિર્દોષને.

काय॑मानो व॒ना त्वं यन्मा॒तॄरज॑गन्न॒पः ।
न तत्ते॑ अग्ने प्र॒मृषे॑ नि॒वर्त॑नं॒ यद्दू॒रे सन्नि॒हाभ॑वः ॥

ઉત્પન્ન થતા જંગલમાં હતો ત્યારે તું માતાઓ અને જળો પાસે ગયો; હે અગ્નિ, તે તારા માટે નુકસાનનું પાછા ફરવું નથી, દૂર હોવા છતાં તું અહીં હતો.

अति॑ तृ॒ष्टं व॑वक्षि॒थाथै॒व सु॒मना॑ असि ।
प्रप्रा॒न्ये यन्ति॒ पर्य॒न्य आ॑सते॒ येषां॑ स॒ख्ये असि॑ श्रि॒तः ॥

તું બળને ઓળંગી ગયો; એ રીતે તું સુમન છે; બીજા આગળ વધે છે, બીજા આસપાસ બેસે છે; જેમની મૈત્રીમાં તું આશ્રિત છે.

ई॒यि॒वांस॒मति॒ स्रिधः॒ शश्व॑ती॒रति॑ स॒श्चतः॑ ।
अन्वी॑मविन्दन्निचि॒रासो॑ अ॒द्रुहो॑ अ॒प्सु सिं॒हमि॑व श्रि॒तम् ॥

ગયેલાને, શાશ્વત શક્તિઓને ઓળંગીને; વહેતાં જળોને ઓળંગીને; લાંબા સમયના, છેતરપિંડી ન કરનારા માનવીઓએ તેને શોધ્યો, પાણીમાં સિંહની જેમ આશ્રય લીધેલાને.

स॒सृ॒वांस॑मिव॒ त्मना॒ग्निमि॒त्था ति॒रोहि॑तम् ।
ऐनं॑ नयन्मात॒रिश्वा॑ परा॒वतो॑ दे॒वेभ्यो॑ मथि॒तं परि॑ ॥

પોતાની મેળે ગયેલા જેવો, આ રીતે છુપાયેલા અગ્નિને; માતરિશ્વાએ તેને દૂરથી દેવો માટે લાવ્યો, મંથનથી ઉત્પન્ન થયેલાને.

तं त्वा॒ मर्ता॑ अगृभ्णत दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
विश्वा॒न्यद्य॒ज्ञाँ अ॑भि॒पासि॑ मानुष॒ तव॒ क्रत्वा॑ यविष्ठ्य ॥

તને મર્ત્યોએ દેવો માટે ગ્રહણ કર્યો, હે હવિર્વાહન; કારણ કે તું સર્વ યજ્ઞોનું રક્ષણ કરે છે, હે માનુષ, તારી બુદ્ધિથી, હે યુવતમ.

तद्भ॒द्रं तव॑ दं॒सना॒ पाका॑य चिच्छदयति ।
त्वां यद॑ग्ने प॒शवः॑ स॒मास॑ते॒ समि॑द्धमपिशर्व॒रे ॥

હે અગ્નિ, અંધારી રાત્રે જ્યારે પશુઓ તારી સારી રીતે સળગતી જ્યોતની આસપાસ એકઠાં થાય છે, ત્યારે તારું એ કલ્યાણકારી દાન રાંધેલા અન્ન પર પણ છાયા કરે છે.

आ जु॑होता स्वध्व॒रं शी॒रं पा॑व॒कशो॑चिषम् ।
आ॒शुं दू॒तम॑जि॒रं प्र॒त्नमीड्यं॑ श्रु॒ष्टी दे॒वं स॑पर्यत ॥

અહીં આહુતિ અર્પો; ઉત્તમ યજ્ઞ માટે, તેજસ્વી પવિત્ર જ્વાળાવાળા અગ્નિને, વેગવાન દૂતને, પ્રાચીન અને સ્તુત્ય એવા તે દેવને સ્તુતિથી સેવો.

त्रीणि॑ श॒ता त्री स॒हस्रा॑ण्य॒ग्निं त्रिं॒शच्च॑ दे॒वा नव॑ चासपर्यन् ।
औक्ष॑न्घृ॒तैरस्तृ॑णन्ब॒र्हिर॑स्मै॒ आदिद्धोता॑रं॒ न्य॑सादयन्त ॥

ત્રણસો અને ત્રણ હજાર, અને તેત્રીસ દેવોએ અગ્નિની સેવા કરી; નવ દેવોએ પણ સેવા કરી; ઘીથી છંટકાવ કરી, તેના માટે દર્ભ પાથરી, હોતાને નીચે બેસાડ્યા.