Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.9

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

3.9.1

सखा॑यस्त्वा ववृमहे दे॒वं मर्ता॑स ऊ॒तये॑ ।
अ॒पां नपा॑तं सु॒भगं॑ सु॒दीदि॑तिं सु॒प्रतू॑र्तिमने॒हस॑म् ॥

ହେ ସଖାଗଣ, ଆମେ ମର୍ତ୍ୟ ମାନବ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦେବ ତୁମକୁ ବରଣ କରୁ; ଜଳର ପୌତ୍ରକୁ, ମଙ୍ଗଳମୟକୁ, ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନକୁ, ସାହାଯ୍ୟରେ ଅଗ୍ରସର, ନିର୍ଦୋଷକୁ।

3.9.2

काय॑मानो व॒ना त्वं यन्मा॒तॄरज॑गन्न॒पः ।
न तत्ते॑ अग्ने प्र॒मृषे॑ नि॒वर्त॑नं॒ यद्दू॒रे सन्नि॒हाभ॑वः ॥

ବଢ଼ି ବଢ଼ି ବନରେ ଥିବା ବେଳେ ତୁମେ ମାତାମାନଙ୍କ ଓ ଜଳ ନିକଟକୁ ଗଲ; ହେ ଅଗ୍ନି, ତାହା ତୁମ ପାଇଁ କ୍ଷତିର ଫେରିବା ନୁହେଁ, ଦୂରରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଏଠାରେ ଥିଲ।

3.9.3

अति॑ तृ॒ष्टं व॑वक्षि॒थाथै॒व सु॒मना॑ असि ।
प्रप्रा॒न्ये यन्ति॒ पर्य॒न्य आ॑सते॒ येषां॑ स॒ख्ये असि॑ श्रि॒तः ॥

ତୁମେ ବଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ସେହିପରି ତୁମେ ସୁମନା; ଅନ୍ୟମାନେ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖେ ବସନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ସଖ୍ୟରେ ତୁମେ ଆଶ୍ରିତ।

3.9.4

ई॒यि॒वांस॒मति॒ स्रिधः॒ शश्व॑ती॒रति॑ स॒श्चतः॑ ।
अन्वी॑मविन्दन्निचि॒रासो॑ अ॒द्रुहो॑ अ॒प्सु सिं॒हमि॑व श्रि॒तम् ॥

ଯିଏ ଗଲା, ଶାଶ୍ୱତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି; ବହୁଥିବା ଜଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି; ଦୀର୍ଘକାଳୀନ, ଅବଞ୍ଚକ ମାନବମାନେ ତାହାକୁ ପାଇଲେ, ଜଳରେ ସିଂହ ପରି ଆଶ୍ରିତ।

3.9.5

स॒सृ॒वांस॑मिव॒ त्मना॒ग्निमि॒त्था ति॒रोहि॑तम् ।
ऐनं॑ नयन्मात॒रिश्वा॑ परा॒वतो॑ दे॒वेभ्यो॑ मथि॒तं परि॑ ॥

ନିଜେ ଯାଇଥିବା ପରି, ଏହିପରି ଲୁଚିଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ; ମାତରିଶ୍ୱା ତାହାକୁ ଦୂରରୁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣିଲେ, ମନ୍ଥନରୁ ଜାତକୁ।

3.9.6

तं त्वा॒ मर्ता॑ अगृभ्णत दे॒वेभ्यो॑ हव्यवाहन ।
विश्वा॒न्यद्य॒ज्ञाँ अ॑भि॒पासि॑ मानुष॒ तव॒ क्रत्वा॑ यविष्ठ्य ॥

ତୁମକୁ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧରିଲେ, ହେ ହବିର୍ବାହନ; କାରଣ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ମାନୁଷ, ତୁମ ଜ୍ଞାନରେ, ହେ ଯୁବତମ।

3.9.7

तद्भ॒द्रं तव॑ दं॒सना॒ पाका॑य चिच्छदयति ।
त्वां यद॑ग्ने प॒शवः॑ स॒मास॑ते॒ समि॑द्धमपिशर्व॒रे ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ଯେତେବେଳେ ପଶୁମାନେ ତୁମର ଭଲଭାବେ ଜଳୁଥିବା ରୂପ ଚାରିପାଖେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମର ସେହି କଲ୍ୟାଣକାରୀ ଦାନ ରାନ୍ଧିଥିବା ଅନ୍ନ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଛାୟା କରେ।

3.9.8

आ जु॑होता स्वध्व॒रं शी॒रं पा॑व॒कशो॑चिषम् ।
आ॒शुं दू॒तम॑जि॒रं प्र॒त्नमीड्यं॑ श्रु॒ष्टी दे॒वं स॑पर्यत ॥

ଏଠାରେ ଆହୁତି ଦିଅ; ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପବିତ୍ର ଶିଖାଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଦ୍ରୁତ ଦୂତକୁ, ପ୍ରାଚୀନ ଓ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିରେ ସେବା କର।

3.9.9

त्रीणि॑ श॒ता त्री स॒हस्रा॑ण्य॒ग्निं त्रिं॒शच्च॑ दे॒वा नव॑ चासपर्यन् ।
औक्ष॑न्घृ॒तैरस्तृ॑णन्ब॒र्हिर॑स्मै॒ आदिद्धोता॑रं॒ न्य॑सादयन्त ॥

ତିନିଶହ ଓ ତିନି ହଜାର, ଆଉ ତେତିଶ ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେବା କଲେ; ନଅ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସେବା କଲେ; ଘୃତରେ ସିଞ୍ଚନ କରି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୁଶ ବିଛାଇ, ହୋତାଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।