ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.24.1
का सु॑ष्टु॒तिः शव॑सः सू॒नुमिन्द्र॑मर्वाची॒नं राध॑स॒ आ व॑वर्तत् ।
द॒दिर्हि वी॒रो गृ॑ण॒ते वसू॑नि॒ स गोप॑तिर्नि॒ष्षिधां॑ नो जनासः ॥
ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଧନ ପାଇଁ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଇଥିବା କେଉଁ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି? ବୀର ସେ ସ୍ତୋତାକୁ ଧନ ଦିଏ; ସେ ହିଁ ଗୋଧନର ଅଧିପତି। ହେ ଲୋକମାନେ, ସେ ଆମର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦେଉ।
4.24.2
स वृ॑त्र॒हत्ये॒ हव्यः॒ स ईड्यः॒ स सुष्टु॑त॒ इन्द्रः॑ स॒त्यरा॑धाः ।
स याम॒न्ना म॒घवा॒ मर्त्या॑य ब्रह्मण्य॒ते सुष्व॑ये॒ वरि॑वो धात् ॥
ବୃତ୍ର ବଧ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ହିଁ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ, ସେ ହିଁ ସ୍ତୁତ୍ୟ; ସୁଷ୍ଠୁ ସ୍ତୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ସେ ହିଁ, ଯାଁର ଦାନ ସତ୍ୟ। ଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନ କରୁଥିବା ମର୍ତ୍ୟକୁ ସେ ମଘବା ଧନ ଦିଏ।
4.24.3
तमिन्नरो॒ वि ह्व॑यन्ते समी॒के रि॑रि॒क्वांस॑स्त॒न्वः॑ कृण्वत॒ त्राम् ।
मि॒थो यत्त्या॒गमु॒भया॑सो॒ अग्म॒न्नर॑स्तो॒कस्य॒ तन॑यस्य सा॒तौ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀରମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୃଥକ ଭାବେ ଡାକନ୍ତି; ଜିତି ସେମାନେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଦୁଇ ପକ୍ଷ ପରସ୍ପର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ, ପୁତ୍ର ଓ ସନ୍ତାନର ବିଜୟ ପାଇଁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଡାକନ୍ତି।
4.24.4
क्र॒तू॒यन्ति॑ क्षि॒तयो॒ योग॑ उग्राशुषा॒णासो॑ मि॒थो अर्ण॑सातौ ।
सं यद्विशोऽव॑वृत्रन्त यु॒ध्मा आदिन्नेम॑ इन्द्रयन्ते अ॒भीके॑ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପରର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଜଳ-ସଙ୍ଗମ ସ୍ଥାନରେ ନେତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେବା କରି ସାମ୍ନା ସଂଘର୍ଷରେ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତି। ହେ ଉଗ୍ର, ସେମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି।
4.24.5
आदिद्ध॒ नेम॑ इन्द्रि॒यं य॑जन्त॒ आदित्प॒क्तिः पु॑रो॒ळाशं॑ रिरिच्यात् ।
आदित्सोमो॒ वि प॑पृच्या॒दसु॑ष्वी॒नादिज्जु॑जोष वृष॒भं यज॑ध्यै ॥
ସେତେବେଳେ ଏହି ନେତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଳର ପୂଜା କରନ୍ତି; ସେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ-ପଙ୍ତି ପୁରୋଡାଶରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ସେତେବେଳେ ସୋମ, ଯେ ସୋମ ନିଙ୍ଗେ ନାହିଁ ତାଠାରୁ ତାହା ବିଖେରୁ; ସେତେବେଳେ ସେଇ ବୃଷଭ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ।
4.24.6
कृ॒णोत्य॑स्मै॒ वरि॑वो॒ य इ॒त्थेन्द्रा॑य॒ सोम॑मुश॒ते सु॒नोति॑ ।
स॒ध्री॒चीने॑न॒ मन॒सावि॑वेन॒न्तमित्सखा॑यं कृणुते स॒मत्सु॑ ॥
ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ନିଙ୍ଗି ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଧନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ। ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସେ ତାହାକୁ ହିଁ ବନ୍ଧୁ କରେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ସହାୟ ହୁଏ।
4.24.7
य इन्द्रा॑य सु॒नव॒त्सोम॑म॒द्य पचा॑त्प॒क्तीरु॒त भृ॒ज्जाति॑ धा॒नाः ।
प्रति॑ मना॒योरु॒चथा॑नि॒ हर्य॒न्तस्मि॑न्दध॒द्वृष॑णं॒ शुष्म॒मिन्द्रः॑ ॥
ଆଜି ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ନିଙ୍କାସେ, ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ରାନ୍ଧେ ଓ ଶସ୍ୟ ଭାଜେ — ମନାୟୁଙ୍କ ସ୍ତୋତ୍ର ଆଣୁଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ବଳ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
4.24.8
य॒दा स॑म॒र्यं व्यचे॒दृघा॑वा दी॒र्घं यदा॒जिम॒भ्यख्य॑द॒र्यः ।
अचि॑क्रद॒द्वृष॑णं॒ पत्न्यच्छा॑ दुरो॒ण आ निशि॑तं सोम॒सुद्भिः॑ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୂରରୁ ଦେଖିଲେ, ହେ ଶତ୍ରୁନାଶକ — ଦୀର୍ଘ ସଂଗ୍ରାମରେ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ପତ୍ନୀ ଆଡ଼କୁ ବୀର ଗର୍ଜନ କଲେ — ସୋମ ନିଙ୍କାସକମାନେ ଘରେ ଧାର କରିଥିବା ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ।
4.24.9
भूय॑सा व॒स्नम॑चर॒त्कनी॒योऽवि॑क्रीतो अकानिषं॒ पुन॒र्यन् ।
स भूय॑सा॒ कनी॑यो॒ नारि॑रेचीद्दी॒ना दक्षा॒ वि दु॑हन्ति॒ प्र वा॒णम् ॥
ଅଧିକ ଧନ ସହିତ ଜଣେ ଚାଲିଲା; ଛୋଟଟି ଅବିକ୍ରୀତ ରହିଲା — ମୁଁ ତାକୁ ଅବିକ୍ରୀତ କଲି, ଆଉ ଯିବା ବେଳେ। ସେ ଅଧିକ ଧନ ସହିତ ଛୋଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଲା ନାହିଁ; ଦୀନ ଓ ଦକ୍ଷମାନେ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ସ୍ରୋତକୁ ଦୋହନ କରନ୍ତି।
4.24.10
क इ॒मं द॒शभि॒र्ममेन्द्रं॑ क्रीणाति धे॒नुभिः॑ ।
य॒दा वृ॒त्राणि॒ जङ्घ॑न॒दथै॑नं मे॒ पुन॑र्ददत् ॥
କିଏ ଏହାକୁ ମୋର ଦଶଟି ଗାଈ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କିଣେ? ସେ ଅବରୋଧଗୁଡ଼ିକୁ ଆଘାତ କରି ପକାଇଲେ, ତାଙ୍କୁ ମୋ ପାଖକୁ ପୁଣି ଦେଉ।
4.24.11
नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्यः॑ सदा॒साः ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଗାୟକକୁ ଅନ୍ନ ଦିଅ — ନଦୀ ଯେପରି ପୂରଣ କରେ, ସେପରି ତୁମେ ପୂରଣ କର। ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ହରିବାନ୍, ନୂତନ ପ୍ରାର୍ଥନା ରଚିତ ହୋଇଛି; ବୁଦ୍ଧିରେ ଆମେ ସର୍ବଦା ତୁମ ସହିତ ରଥୀ ହେଉ।