ઋગ્વેદ · સૂક્ત 4.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.33.1
प्र ऋ॒भुभ्यो॑ दू॒तमि॑व॒ वाच॑मिष्य उप॒स्तिरे॒ श्वैत॑रीं धे॒नुमी॑ळे ।
ये वात॑जूतास्त॒रणि॑भि॒रेवैः॒ परि॒ द्यां स॒द्यो अ॒पसो॑ बभू॒वुः ॥
ṛbhuo māṭe dūtanī jem vāṇīne huṃ prērūṃ chuṃ, ane upastir par śvaitarī dhenunī stuti karuṃ chuṃ. vāyunā vegathī cālanārā, teo potānā vegavān aśvo vaḍe tatkāl dyulokanī āsapās kāryaśīl thayā.
4.33.2
य॒दार॒मक्र॑न्नृ॒भवः॑ पि॒तृभ्यां॒ परि॑विष्टी वे॒षणा॑ दं॒सना॑भिः ।
आदिद्दे॒वाना॒मुप॑ स॒ख्यमा॑य॒न्धीरा॑सः पु॒ष्टिम॑वहन्म॒नायै॑ ॥
ṛbhuoe jyāre māta-pitā bannene māṭe pātra banāvyuṃ, tyāre potānā kuśaḷ kāryothī tene shobhāvyuṃ. pachhī te dhīr jano devonī mitratā pāse pahonchyā ane manane poṣaṇ lāvyā.
4.33.3
पुन॒र्ये च॒क्रुः पि॒तरा॒ युवा॑ना॒ सना॒ यूपे॑व जर॒णा शया॑ना ।
ते वाजो॒ विभ्वाँ॑ ऋ॒भुरिन्द्र॑वन्तो॒ मधु॑प्सरसो नोऽवन्तु य॒ज्ञम् ॥
jeoe māta-pitāne pharīthī yuvān banāvyā — yūpanī jem sāthe jīrṇa thaīne paḍyā hatā — te vāja, vibhvā, ṛbhu, Indranā sāthī, madhu-rasa pīnārā, amārā yajñanī rakṣā karo.
4.33.4
यत्सं॒वत्स॑मृ॒भवो॒ गामर॑क्ष॒न्यत्सं॒वत्स॑मृ॒भवो॒ मा अपिं॑शन् ।
यत्सं॒वत्स॒मभ॑र॒न्भासो॑ अस्या॒स्ताभिः॒ शमी॑भिरमृत॒त्वमा॑शुः ॥
ek varṣ sudhī ṛbhuoe gāyanī rakṣā karī, ek varṣ sudhī temṇe mane ghaḍyo, ek varṣ sudhī temṇe enī prabhā lāvī — te stutiothī temṇe amartva prāpt karyu.
4.33.5
ज्ये॒ष्ठ आ॑ह चम॒सा द्वा क॒रेति॒ कनी॑या॒न्त्रीन्कृ॑णवा॒मेत्या॑ह ।
क॒नि॒ष्ठ आ॑ह च॒तुर॑स्क॒रेति॒ त्वष्ट॑ ऋभव॒स्तत्प॑नय॒द्वचो॑ वः ॥
sauthī moṭo kahe, "huṃ be camas banāvīś"; nānō kahe, "ame traṇ banāvīśuṃ"; sauthī nānō kahe, "huṃ cār banāvīś". he ṛbhuo, tvaṣṭā tamārā e vachanne pasand karyuṃ.
4.33.6
स॒त्यमू॑चु॒र्नर॑ ए॒वा हि च॒क्रुरनु॑ स्व॒धामृ॒भवो॑ जग्मुरे॒ताम् ।
वि॒भ्राज॑मानांश्चम॒साँ अहे॒वावे॑न॒त्त्वष्टा॑ च॒तुरो॑ ददृ॒श्वान् ॥
ṛbhu puruṣoe satya kahyuṃ, kāraṇ ke temṇe tevuṃ ja karyuṃ; potānā vidhāna pramāṇe teo ā kāryamān gayā. tvaṣṭāe tejasvī camaso divasonī jem joyā ane chār camaso joīne (tene) svīkāryā.
4.33.7
द्वाद॑श॒ द्यून्यदगो॑ह्यस्याति॒थ्ये रण॑न्नृ॒भवः॑ स॒सन्तः॑ ।
सु॒क्षेत्रा॑कृण्व॒न्नन॑यन्त॒ सिन्धू॒न्धन्वाति॑ष्ठ॒न्नोष॑धीर्नि॒म्नमापः॑ ॥
અગોહ્યના આતિથ્યમાં બાર દિવસ સુધી ઋભુઓ આનંદિત રહ્યા ત્યારે, તેમણે ઉત્તમ ખેતરો બનાવ્યાં, નદીઓને વહેવડાવી; સૂકી ભૂમિ પર ઊભા રહી ઔષધિઓ અને જળને નીચાણ તરફ લઈ ગયા.
4.33.8
रथं॒ ये च॒क्रुः सु॒वृतं॑ नरे॒ष्ठां ये धे॒नुं वि॑श्व॒जुवं॑ वि॒श्वरू॑पाम् ।
त आ त॑क्षन्त्वृ॒भवो॑ र॒यिं नः॒ स्वव॑सः॒ स्वप॑सः सु॒हस्ताः॑ ॥
સારી રીતે ફરતો રથ બનાવનારા, મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ, સર્વવિજયી, સર્વરૂપ ગાયને બનાવનારા — તે ઋભુઓ અમારે માટે અહીં ધન ઘડે; ઉત્તમ રક્ષણ, ઉત્તમ કર્મ, સુંદર હાથવાળા.
4.33.9
अपो॒ ह्ये॑षा॒मजु॑षन्त दे॒वा अ॒भि क्रत्वा॒ मन॑सा॒ दीध्या॑नाः ।
वाजो॑ दे॒वाना॑मभवत्सु॒कर्मेन्द्र॑स्य ऋभु॒क्षा वरु॑णस्य॒ विभ्वा॑ ॥
દેવોએ તેમના જળોનો આનંદ માણ્યો, જ્ઞાન અને મનથી પ્રકાશતા. દેવોનું બળ ઉત્તમ કર્મ કરનારું બન્યું — ઇન્દ્રનું, ઋભુક્ષાનું, વરુણનું, સર્વવ્યાપીનું.
4.33.10
ये हरी॑ मे॒धयो॒क्था मद॑न्त॒ इन्द्रा॑य च॒क्रुः सु॒युजा॒ ये अश्वा॑ ।
ते रा॒यस्पोषं॒ द्रवि॑णान्य॒स्मे ध॒त्त ऋ॑भवः क्षेम॒यन्तो॒ न मि॒त्रम् ॥
બુદ્ધિથી સ્તુતિ કરતાં ઇન્દ્ર માટે બે લાલ ઘોડા બનાવ્યા, સારી રીતે જોડાયેલા બે ઘોડા બનાવ્યા — હે ઋભુઓ, અમને ધનનું પોષણ અને ભંડારો આપો, કલ્યાણ ઇચ્છનાર મિત્રને આપે તેમ.
4.33.11
इ॒दाह्नः॑ पी॒तिमु॒त वो॒ मदं॑ धु॒र्न ऋ॒ते श्रा॒न्तस्य॑ स॒ख्याय॑ दे॒वाः ।
ते नू॒नम॒स्मे ऋ॑भवो॒ वसू॑नि तृ॒तीये॑ अ॒स्मिन्त्सव॑ने दधात ॥
આજના દિવસનું પાન અને તમારો ઉલ્લાસ આપો; હે દેવો, થાકેલાની મિત્રતા વિના તમે કંઈ રાખતા નથી. તેઓ જ ખરેખર અમને, હે ઋભુઓ, ધન આપો — આ ત્રીજા સવનમાં રાખો.