Ṛgveda · Sūkta 4.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.33.1
प्र ऋ॒भुभ्यो॑ दू॒तमि॑व॒ वाच॑मिष्य उप॒स्तिरे॒ श्वैत॑रीं धे॒नुमी॑ळे ।
ये वात॑जूतास्त॒रणि॑भि॒रेवैः॒ परि॒ द्यां स॒द्यो अ॒पसो॑ बभू॒वुः ॥
Den Ṛbhus sende ich das Wort wie einen Boten, und am Sitz preise ich die weißbraune Kuh. Die vom Wind getriebenen, mit schnellen Rossen, wurden sogleich rings um den Himmel tätig.
4.33.2
य॒दार॒मक्र॑न्नृ॒भवः॑ पि॒तृभ्यां॒ परि॑विष्टी वे॒षणा॑ दं॒सना॑भिः ।
आदिद्दे॒वाना॒मुप॑ स॒ख्यमा॑य॒न्धीरा॑सः पु॒ष्टिम॑वहन्म॒नायै॑ ॥
Als die Ṛbhus den Becher für beide Eltern machten, schmückten sie ihn mit ihren geschickten Taten. Da nahten sich die Weisen der Freundschaft der Götter und brachten Nahrung für den Geist.
4.33.3
पुन॒र्ये च॒क्रुः पि॒तरा॒ युवा॑ना॒ सना॒ यूपे॑व जर॒णा शया॑ना ।
ते वाजो॒ विभ्वाँ॑ ऋ॒भुरिन्द्र॑वन्तो॒ मधु॑प्सरसो नोऽवन्तु य॒ज्ञम् ॥
Jene, die die Eltern wieder jung machten, die wie der Opferpfosten gemeinsam verbraucht dalagen — Vāja, Vibhvā, Ṛbhu, Gefährten Indras, Trinker der Honigsüße — mögen unser Opfer beschützen.
4.33.4
यत्सं॒वत्स॑मृ॒भवो॒ गामर॑क्ष॒न्यत्सं॒वत्स॑मृ॒भवो॒ मा अपिं॑शन् ।
यत्सं॒वत्स॒मभ॑र॒न्भासो॑ अस्या॒स्ताभिः॒ शमी॑भिरमृत॒त्वमा॑शुः ॥
Als die Ṛbhus die Kuh ein Jahr lang beschützten, als sie mich ein Jahr lang formten, als sie ihr Licht ein Jahr lang brachten, da erlangten sie durch jene Hymnen die Unsterblichkeit.
4.33.5
ज्ये॒ष्ठ आ॑ह चम॒सा द्वा क॒रेति॒ कनी॑या॒न्त्रीन्कृ॑णवा॒मेत्या॑ह ।
क॒नि॒ष्ठ आ॑ह च॒तुर॑स्क॒रेति॒ त्वष्ट॑ ऋभव॒स्तत्प॑नय॒द्वचो॑ वः ॥
Der Älteste sprach: »Ich will zwei Becher machen«; der Jüngere sprach: »Wir wollen drei machen«; der Jüngste sprach: »Ich will vier machen«. O Ṛbhus, Tvaṣṭar billigte euer Wort.
4.33.6
स॒त्यमू॑चु॒र्नर॑ ए॒वा हि च॒क्रुरनु॑ स्व॒धामृ॒भवो॑ जग्मुरे॒ताम् ।
वि॒भ्राज॑मानांश्चम॒साँ अहे॒वावे॑न॒त्त्वष्टा॑ च॒तुरो॑ ददृ॒श्वान् ॥
Die Männer der Ṛbhus sprachen die Wahrheit, denn sie taten eben so; nach ihrer eigenen Ordnung gingen sie an dieses Werk. Tvaṣṭar sah die leuchtenden Becher wie Tage, und als er die vier Becher sah, nahm er sie an.
4.33.7
द्वाद॑श॒ द्यून्यदगो॑ह्यस्याति॒थ्ये रण॑न्नृ॒भवः॑ स॒सन्तः॑ ।
सु॒क्षेत्रा॑कृण्व॒न्नन॑यन्त॒ सिन्धू॒न्धन्वाति॑ष्ठ॒न्नोष॑धीर्नि॒म्नमापः॑ ॥
Als die Ṛbhus zwölf Tage lang an der Gastfreundschaft des Unvermählten Freude hatten, schufen sie gute Felder, führten die Flüsse, standen auf dem trockenen Land und leiteten die Pflanzen und Wasser hinab ins Tiefland.
4.33.8
रथं॒ ये च॒क्रुः सु॒वृतं॑ नरे॒ष्ठां ये धे॒नुं वि॑श्व॒जुवं॑ वि॒श्वरू॑पाम् ।
त आ त॑क्षन्त्वृ॒भवो॑ र॒यिं नः॒ स्वव॑सः॒ स्वप॑सः सु॒हस्ताः॑ ॥
Jene, die den gut sich drehenden Wagen machten, die die Kuh machten, die Erste unter den Menschen, alles besiegend und von allen Gestalten — mögen jene Ṛbhus hier Reichtum für uns schmieden, mit gutem Schutz, guten Werken und guten Händen.
4.33.9
अपो॒ ह्ये॑षा॒मजु॑षन्त दे॒वा अ॒भि क्रत्वा॒ मन॑सा॒ दीध्या॑नाः ।
वाजो॑ दे॒वाना॑मभवत्सु॒कर्मेन्द्र॑स्य ऋभु॒क्षा वरु॑णस्य॒ विभ्वा॑ ॥
Die Götter erfreuten sich an ihren Wassern, leuchtend durch Weisheit und Geist; die Kraft der Götter wurde geschickt in guten Werken — die des Indra, des Ṛbhukṣan, des Varuṇa, des Allumfassenden.
4.33.10
ये हरी॑ मे॒धयो॒क्था मद॑न्त॒ इन्द्रा॑य च॒क्रुः सु॒युजा॒ ये अश्वा॑ ।
ते रा॒यस्पोषं॒ द्रवि॑णान्य॒स्मे ध॒त्त ऋ॑भवः क्षेम॒यन्तो॒ न मि॒त्रम् ॥
Die ihr, mit Weisheit und Lobliedern frohlockend, für Indra die beiden braunen Rosse machtet, die beiden wohl angespannten Rosse — o Ṛbhus, gebt uns nährenden Reichtum und Schätze, wie einem Freund, der unser Wohl sucht.
4.33.11
इ॒दाह्नः॑ पी॒तिमु॒त वो॒ मदं॑ धु॒र्न ऋ॒ते श्रा॒न्तस्य॑ स॒ख्याय॑ दे॒वाः ।
ते नू॒नम॒स्मे ऋ॑भवो॒ वसू॑नि तृ॒तीये॑ अ॒स्मिन्त्सव॑ने दधात ॥
Gebt den Trank dieses Tages und eure Lust; o Götter, ohne die Freundschaft des Erschöpften legt ihr nichts beiseite. Mögen sie uns gewiss Reichtum geben, o Ṛbhus — legt ihn in dieses dritte Pressen.