ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.9

4.9.1

अग्ने॑ मृ॒ळ म॒हाँ अ॑सि॒ य ई॒मा दे॑व॒युं जन॑म् ।
इ॒येथ॑ ब॒र्हिरा॒सद॑म् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମହାନ; ଯେଉଁ ଦେବପ୍ରିୟ ମନୁଷ୍ୟ ଅଛି, ତୁମେ ତା'ପାଖକୁ ଆସିଛ ଏବଂ କୁଶ ଆସନରେ ବସିଛ। କୃପା କର।

स मानु॑षीषु दू॒ळभो॑ वि॒क्षु प्रा॒वीरम॑र्त्यः ।
दू॒तो विश्वे॑षां भुवत् ॥

ସେ ମାନବ ବସତିରେ ଦୁର୍ଜୟ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଅମର; ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୂତ ହେଲା।

स सद्म॒ परि॑ णीयते॒ होता॑ म॒न्द्रो दिवि॑ष्टिषु ।
उ॒त पोता॒ नि षी॑दति ॥

ସେ ହୋତା ଭାବେ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ନିଆଯାଏ; ଏବଂ ପୋତା ଭାବେ ବସେ।

उ॒त ग्ना अ॒ग्निर॑ध्व॒र उ॒तो गृ॒हप॑ति॒र्दमे॑ ।
उ॒त ब्र॒ह्मा नि षी॑दति ॥

ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଯଜ୍ଞରେ ନାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛି; ଏବଂ ଗୃହପତି ଘରେ ଅଛି; ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ତଳେ ବସେ।

वेषि॒ ह्य॑ध्वरीय॒तामु॑पव॒क्ता जना॑नाम् ।
ह॒व्या च॒ मानु॑षाणाम् ॥

ତୁମେ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ଲୋକମାନଙ୍କର ଉପବକ୍ତା ତୁମେ; ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହବ୍ୟ ତୁମେ ବହନ କର।

वेषीद्व॑स्य दू॒त्यं॑ यस्य॒ जुजो॑षो अध्व॒रम् ।
ह॒व्यं मर्त॑स्य॒ वोळ्ह॑वे ॥

ଯାହାର ଯଜ୍ଞକୁ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛ, ତା'ର ଦୂତକର୍ମକୁ ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ମର୍ତ୍ୟର ହବ୍ୟ ବହନ କରିବା ପାଇଁ।

अ॒स्माकं॑ जोष्यध्व॒रम॒स्माकं॑ य॒ज्ञम॑ङ्गिरः ।
अ॒स्माकं॑ शृणुधी॒ हव॑म् ॥

ହେ ଅଙ୍ଗିରସ, ଆମର ଅଧ୍ଵର ଗ୍ରହଣ କର, ଆମର ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର। ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।

परि॑ ते दू॒ळभो॒ रथो॑ अ॒स्माँ अ॑श्नोतु वि॒श्वतः॑ ।
येन॒ रक्ष॑सि दा॒शुषः॑ ॥

ତୁମ ଅଜେୟ ରଥ ସବୁ ପଟରୁ ଆମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦାନକାରୀମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।