Ṛgveda · Sūkta 5.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.31.1
इन्द्रो॒ रथा॑य प्र॒वतं॑ कृणोति॒ यम॒ध्यस्था॑न्म॒घवा॑ वाज॒यन्त॑म् ।
यू॒थेव॑ प॒श्वो व्यु॑नोति गो॒पा अरि॑ष्टो याति प्रथ॒मः सिषा॑सन् ॥
Indra bereitet dem Wagen den Weg. Der reiche Indra blickt von oben auf den Kämpfer, der nach Sieg verlangt. Wie ein Hirte seine Herde zerstreut, zieht der Beschützer unversehrt voran, der Erste, begierig zu siegen.
5.31.2
आ प्र द्र॑व हरिवो॒ मा वि वे॑नः॒ पिश॑ङ्गराते अ॒भि नः॑ सचस्व ।
न॒हि त्वदि॑न्द्र॒ वस्यो॑ अ॒न्यदस्ति॑ अमे॒नांश्चि॒ज्जनि॑वतश्चकर्थ ॥
Eile heran, o Herr der falben Rosse. Verlass uns nicht, o Piśaṅgarāti; vereine dich mit uns. O Indra, nichts ist begehrenswerter als du; du hast die Ungeborenen wie die Geborenen geschaffen.
5.31.3
उद्यत्सहः॒ सह॑स॒ आज॑निष्ट॒ देदि॑ष्ट॒ इन्द्र॑ इन्द्रि॒याणि॒ विश्वा॑ ।
प्राचो॑दयत्सु॒दुघा॑ व॒व्रे अ॒न्तर्वि ज्योति॑षा संववृ॒त्वत्तमो॑ऽवः ॥
Als Indra aus der Kraft, durch die Kraft geboren wurde, ließ er all seine Kräfte erstrahlen. Er trieb die milchreichen Kühe vorwärts in die Höhle und vertrieb, von Licht umgeben, die Finsternis.
5.31.4
अन॑वस्ते॒ रथ॒मश्वा॑य तक्ष॒न्त्वष्टा॒ वज्रं॑ पुरुहूत द्यु॒मन्त॑म् ।
ब्र॒ह्माण॒ इन्द्रं॑ म॒हय॑न्तो अ॒र्कैरव॑र्धय॒न्नह॑ये॒ हन्त॒वा उ॑ ॥
Die Anavas fertigten deinen Wagen und den für das Pferd; Tvaṣṭar schmiedete den glänzenden Vajra, o vielfach Angerufener. Die Brahman-Priester priesen Indra mit Liedern und stärkten ihn, die Schlange zu erschlagen.
5.31.5
वृष्णे॒ यत्ते॒ वृष॑णो अ॒र्कमर्चा॒निन्द्र॒ ग्रावा॑णो॒ अदि॑तिः स॒जोषाः॑ ।
अ॒न॒श्वासो॒ ये प॒वयो॑ऽर॒था इन्द्रे॑षिता अ॒भ्यव॑र्तन्त॒ दस्यू॑न् ॥
O Indra, wenn die stierähnlichen Sänger dir zu deiner Stiergestalt Lob singen, mit den Presssteinen und Aditi zusammen, da stürmten die rosselosen, blitzbewehrten, wagenlosen, von Indra gesandten Scharen auf die Dasyus los.
5.31.6
प्र ते॒ पूर्वा॑णि॒ कर॑णानि वोचं॒ प्र नूत॑ना मघव॒न्या च॒कर्थ॑ ।
शक्ती॑वो॒ यद्वि॒भरा॒ रोद॑सी उ॒भे जय॑न्न॒पो मन॑वे॒ दानु॑चित्राः ॥
Ich will deine alten Taten verkünden, o freigebiger Maghavan, und die neuen, die du vollbracht hast. O Mächtiger, wenn du beide Welten trägst und für Manu die Wasser gewinnst, bist du mit Gaben geschmückt.
5.31.7
तदिन्नु ते॒ कर॑णं दस्म वि॒प्राहिं॒ यद्घ्नन्नोजो॒ अत्रामि॑मीथाः ।
शुष्ण॑स्य चि॒त्परि॑ मा॒या अ॑गृभ्णाः प्रपि॒त्वं यन्नप॒ दस्यूँ॑रसेधः ॥
O Mächtiger, o Inspirierter, das ist wahrlich deine Tat, als du die Schlange schlugst und mit deiner Kraft hier maßest; du ergriffst sogar die Täuschungen Śuṣṇas und jagtest die fliehenden Räuber weit fort.
5.31.8
त्वम॒पो यद॑वे तु॒र्वशा॒यार॑मयः सु॒दुघाः॑ पा॒र इ॑न्द्र ।
उ॒ग्रम॑यात॒मव॑हो ह॒ कुत्सं॒ सं ह॒ यद्वा॑मु॒शनार॑न्त दे॒वाः ॥
Du hast die leicht zu melkenden Wasser für Yadu und Turvaśa befreit; o Indra, du bist der Hinüberführende. Ihr beiden brachtet den mächtigen Kutsa zurück, und die Götter zogen mit Uśanā, um zu euch zu stoßen.
5.31.9
इन्द्रा॑कुत्सा॒ वह॑माना॒ रथे॒ना वा॒मत्या॒ अपि॒ कर्णे॑ वहन्तु ।
निः षी॑म॒द्भ्यो धम॑थो॒ निः ष॒धस्था॑न्म॒घोनो॑ हृ॒दो व॑रथ॒स्तमां॑सि ॥
O Indra und Kutsa, während ihr beide im Wagen fahrt, mögen schnelle Rosse euch bis zum Ohr tragen. Ihr blast sogar von den Wassern weg, und ihr vertreibt die Finsternisse vom Sitz des Freigebigen und aus dem Herzen.
5.31.10
वात॑स्य यु॒क्तान्त्सु॒युज॑श्चि॒दश्वा॑न्क॒विश्चि॑दे॒षो अ॑जगन्नव॒स्युः ।
विश्वे॑ ते॒ अत्र॑ म॒रुतः॒ सखा॑य॒ इन्द्र॒ ब्रह्मा॑णि॒ तवि॑षीमवर्धन् ॥
Die Rosse des Windes, wohl angeschirrt, und dieser Dichter, der Hilfe suchend kam, sie kamen. O Indra, all deine Maruts waren hier deine Gefährten; mit Kraft stärkten sie die Gebete.
5.31.11
सूर॑श्चि॒द्रथं॒ परि॑तक्म्यायां॒ पूर्वं॑ कर॒दुप॑रं जूजु॒वांस॑म् ।
भर॑च्च॒क्रमेत॑शः॒ सं रि॑णाति पु॒रो दध॑त्सनिष्यति॒ क्रतुं॑ नः ॥
Auch der Wagen der Sonne, der um das Rad läuft, wurde zuerst gemacht; er warf den nieder, der von fern kämpfte. Etaśa, der das Rad trägt, fügt es zusammen; es vorantragend wird er unsere Weisheit gewinnen.
5.31.12
आयं ज॑ना अभि॒चक्षे॑ जगा॒मेन्द्रः॒ सखा॑यं सु॒तसो॑ममि॒च्छन् ।
वद॒न्ग्रावाव॒ वेदिं॑ भ्रियाते॒ यस्य॑ जी॒रम॑ध्व॒र्यव॒श्चर॑न्ति ॥
O Völker, Indra ist gekommen, um zu sehen, den Freund begehrend, dessen Soma gepresst ist. Mit den Steinen sprechend, steigt er zum Altar herab, dessen Hebel die Priester bewegen.
5.31.13
ये चा॒कन॑न्त चा॒कन॑न्त॒ नू ते मर्ता॑ अमृत॒ मो ते अंह॒ आर॑न् ।
वा॒व॒न्धि यज्यूँ॑रु॒त तेषु॑ धेहि॒ ओजो॒ जने॑षु॒ येषु॑ ते॒ स्याम॑ ॥
Mögen jene, die dich stets verehrt haben, o Amṛta, nicht zur Sünde gelangen. Bereichere die Opfernden und setze in ihnen Kraft ein, unter den Menschen, unter denen wir die deinen sein mögen.