ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.33.1
महि॑ म॒हे त॒वसे॑ दीध्ये॒ नॄनिन्द्रा॑ये॒त्था त॒वसे॒ अत॑व्यान् ।
यो अ॑स्मै सुम॒तिं वाज॑सातौ स्तु॒तो जने॑ सम॒र्य॑श्चि॒केत॑ ॥
ମହାନ, ମହାନ ବଳ ପାଇଁ ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଛି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହିପରି ବଳ ପାଇଁ, ଅଜେୟଙ୍କ ପାଇଁ। ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ବିଜୟଲାଭରେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ କୃପା ଚିହ୍ନିଥିବା ଯୁଦ୍ଧବୀର ଅଟେ।
5.33.2
स त्वं न॑ इन्द्र धियसा॒नो अ॒र्कैर्हरी॑णां वृष॒न्योक्त्र॑मश्रेः ।
या इ॒त्था म॑घव॒न्ननु॒ जोषं॒ वक्षो॑ अ॒भि प्रार्यः स॑क्षि॒ जना॑न् ॥
ତୁମେ, ଆମ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ହେ ବୃଷ, ଦୁଇ ଘୋଡାର ଜୁଆଳି ତୁମେ ପାଇଛ। ଏହିପରି, ହେ ଧନବାନ, କୃପା ଅନୁସାରେ, ଛାତି ସମ୍ମୁଖରେ, ଶତ୍ରୁ ସମ୍ମୁଖରେ, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜୟ କର।
5.33.3
न ते त॑ इन्द्रा॒भ्य॑स्मदृ॒ष्वायु॑क्तासो अब्र॒ह्मता॒ यदस॑न् ।
तिष्ठा॒ रथ॒मधि॒ तं व॑ज्रह॒स्ता र॒श्मिं दे॑व यमसे॒ स्वश्वः॑ ॥
ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ନ ରହୁ, ହେ ବଳବାନ, ଘୋଡାଗୁଡ଼ିକ ଜୁଆଳି ବିନା ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ବିନା ଥିଲେ। ରଥ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତାହାର ଲଗାମ ଧର, ହେ ଦେବ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡା ସହିତ।
5.33.4
पु॒रू यत्त॑ इन्द्र॒ सन्त्यु॒क्था गवे॑ च॒कर्थो॒र्वरा॑सु॒ युध्य॑न् ।
त॒त॒क्षे सूर्या॑य चि॒दोक॑सि॒ स्वे वृषा॑ स॒मत्सु॑ दा॒सस्य॒ नाम॑ चित् ॥
ଅନେକ ସ୍ତୁତି ତୁମର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଗାଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚରାଣଭୂମିରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲାବେଳେ। ନିଜ ଘରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ନିର୍ମାଣ କଲା; ବୃଷ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାସର ନାମ ମଧ୍ୟ (ଲିଭାଇଲା)।
5.33.5
व॒यं ते त॑ इन्द्र॒ ये च॒ नरः॒ शर्धो॑ जज्ञा॒ना या॒ताश्च॒ रथाः॑ ।
आस्माञ्ज॑गम्यादहिशुष्म॒ सत्वा॒ भगो॒ न हव्यः॑ प्रभृ॒थेषु॒ चारुः॑ ॥
ଆମେ ତୁମର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ବଳ ସହ ଜନ୍ମିତ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଆସିଥିବା ରଥ ମଧ୍ୟ ତୁମର। ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ହେ ମହାବଳୀ, ଧନବାନ, ପ୍ରିୟ, ଯଜ୍ଞାହୁତିରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ ଭଗଙ୍କ ପରି।
5.33.6
प॒पृ॒क्षेण्य॑मिन्द्र॒ त्वे ह्योजो॑ नृ॒म्णानि॑ च नृ॒तमा॑नो॒ अम॑र्तः ।
स न॒ एनीं॒ वस॑वानो* र॒यिं दाः॒ प्रार्य स्तु॑षे तुविम॒घस्य॒ दान॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ତୁମଠାରେ ହିଁ ବଳ ଓ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଅଛି; ତୁମେ ବୀରମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଉଛ, ଅମର ପ୍ରଭୁ। ସେ ଆମକୁ ଧନ ଦେଉ, ହେ ବୀରମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ। ଦାନୀର ଦାନ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
5.33.7
ए॒वा न॑ इन्द्रो॒तिभि॑रव पा॒हि गृ॑ण॒तः शू॑र का॒रून् ।
उ॒त त्वचं॒ दद॑तो॒ वाज॑सातौ पिप्री॒हि मध्वः॒ सुषु॑तस्य॒ चारोः॑ ॥
ଏହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ହେ ବୀର, ସ୍ତୁତିକାରୀ କାରୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଦାତାର ଶରୀରକୁ ବାଜସାତିରେ ସୁନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ମଧୁ ଓ ମଧୁର ସୋମରେ ତୃପ୍ତ କର।
5.33.8
उ॒त त्ये मा॑ पौरुकु॒त्स्यस्य॑ सू॒रेस्त्र॒सद॑स्योर्हिर॒णिनो॒ ररा॑णाः ।
वह॑न्तु मा॒ दश॒ श्येता॑सो अस्य गैरिक्षि॒तस्य॒ क्रतु॑भि॒र्नु स॑श्चे ॥
ପୌରୁକୁତ୍ସ୍ୟ ସୂରି ଓ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଦଶଟି ଧଳା ଘୋଡ଼ା ମୋତେ ବହନ କରନ୍ତୁ; ଗୈରିକ୍ଷିତଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ।
5.33.9
उ॒त त्ये मा॑ मारु॒ताश्व॑स्य॒ शोणाः॒ क्रत्वा॑मघासो वि॒दथ॑स्य रा॒तौ ।
स॒हस्रा॑ मे॒ च्यव॑तानो॒ ददा॑न आनू॒कम॒र्यो वपु॑षे॒ नार्च॑त् ॥
ମାରୁତାଶ୍ୱଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଜ୍ଞାନ-ଧନସମ୍ପନ୍ନ ସେମାନେ ବିଦଥର ଦାନରେ ମୋତେ ହଜାର ହଜାର ଦିଅନ୍ତି; ଚ୍ୟବତାନ ମୋତେ ଦିଏ; ଦାତା ଅର୍ୟମା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ ନାହିଁ।
5.33.10
उ॒त त्ये मा॑ ध्व॒न्य॑स्य॒ जुष्टा॑ लक्ष्म॒ण्य॑स्य सु॒रुचो॒ यता॑नाः ।
म॒ह्ना रा॒यः सं॒वर॑णस्य॒ ऋषे॑र्व्र॒जं न गावः॒ प्रय॑ता॒ अपि॑ ग्मन् ॥
ଧ୍ୱନ୍ୟ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ୍ୟଙ୍କ ଆନନ୍ଦିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯତ୍ନଶୀଳ ସେମାନେ ମୋତେ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତୁ; ସଂବରଣ ଋଷିଙ୍କ ଧନର ମହିମାରେ; ଗୋଠ ଆଡ଼କୁ ଚଳାଯାଇଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି।