ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.78

5.78.1

अश्वि॑ना॒वेह ग॑च्छतं॒ नास॑त्या॒ मा वि वे॑नतम् ।
हं॒सावि॑व पतत॒मा सु॒ताँ उप॑ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନଗଣ, ଏଠାକୁ ଆସ; ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଅ ନାହିଁ। ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି ଅଭିଷୁତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ।

अश्वि॑ना हरि॒णावि॑व गौ॒रावि॒वानु॒ यव॑सम् ।
हं॒सावि॑व पतत॒मा सु॒ताँ उप॑ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନଗଣ, ହରିଣ ଓ ଧଳା ଷଣ୍ଢ ପରି, ଘାସ ଆଡ଼କୁ ଧାଉଁଥିବା ପରି, ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି ଅଭିଷୁତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ।

अश्वि॑ना वाजिनीवसू जु॒षेथां॑ य॒ज्ञमि॒ष्टये॑ ।
हं॒सावि॑व पतत॒मा सु॒ताँ उप॑ ॥

ହେ ବଳ ଓ ଧନଯୁକ୍ତ ଅଶ୍ୱିନଗଣ, ଇଷ୍ଟ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର। ହଂସ ପରି ଉଡ଼ି ଅଭିଷୁତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ।

अत्रि॒र्यद्वा॑मव॒रोह॑न्नृ॒बीस॒मजो॑हवी॒न्नाध॑मानेव॒ योषा॑ ।
श्ये॒नस्य॑ चि॒ज्जव॑सा॒ नूत॑ने॒नाग॑च्छतमश्विना॒ शंत॑मेन ॥

ଅତ୍ରି ଗର୍ତ୍ତରେ ଓଲଟିବା ବେଳେ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଡାକିଲା, ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ନାରୀ ପରି। ହେ ଅଶ୍ୱିନଗଣ, ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀର ବେଗରେ, ନୂତନ ଓ ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ପଥରେ ତୁମେ ଆସିଲ।

वि जि॑हीष्व वनस्पते॒ योनिः॒ सूष्य॑न्त्या इव ।
श्रु॒तं मे॑ अश्विना॒ हवं॑ स॒प्तव॑ध्रिं च मुञ्चतम् ॥

ହେ ବନସ୍ପତି, ସୋମ ପେଷିବାକୁ ଥିବା ନାରୀର ଗର୍ଭ ଖୋଲିବା ପରି ତୁମେ ନିଜକୁ ଖୋଲ। ହେ ଅଶ୍ୱିନଗଣ, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ ଏବଂ ସପ୍ତବଧ୍ରିଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।

भी॒ताय॒ नाध॑मानाय॒ ऋष॑ये स॒प्तव॑ध्रये ।
मा॒याभि॑रश्विना यु॒वं वृ॒क्षं सं च॒ वि चा॑चथः ॥

ଭୀତ, ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ଋଷି ସପ୍ତବଧ୍ରି ପାଇଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନଗଣ, ତୁମେ ମାୟାଶକ୍ତିରେ ବୃକ୍ଷକୁ ଏକତ୍ର କଲ, ପୃଥକ କଲ ଏବଂ ନଇଲ।

यथा॒ वातः॑ पुष्क॒रिणीं॑ समि॒ङ्गय॑ति स॒र्वतः॑ ।
ए॒वा ते॒ गर्भ॑ एजतु नि॒रैतु॒ दश॑मास्यः ॥

ପବନ ସବୁ ଦିଗରୁ ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରେ, ସେହିପରି ତୁମ ଗର୍ଭ ଚଞ୍ଚଳ ହେଉ; ଦଶମ ମାସରେ ତାହା ବାହାରି ଆସୁ।

यथा॒ वातो॒ यथा॒ वनं॒ यथा॑ समु॒द्र एज॑ति ।
ए॒वा त्वं द॑शमास्य स॒हावे॑हि ज॒रायु॑णा ॥

ପବନ ଯେପରି ଚାଲେ, ବନ ଯେପରି ଚଞ୍ଚଳ ହୁଏ, ସମୁଦ୍ର ଯେପରି ଗତିକରେ, ସେହିପରି ହେ ଦଶମାସିକ, ତୁମେ ଜରାୟୁ ସହିତ ଆସ।

दश॒ मासा॑ञ्च्छशया॒नः कु॑मा॒रो अधि॑ मा॒तरि॑ ।
नि॒रैतु॑ जी॒वो अक्ष॑तो जी॒वो जीव॑न्त्या॒ अधि॑ ॥

ଦଶ ମାସ ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଶୟନ କରିଥିବା ଶିଶୁ ବାହାରି ଆସୁ; ଜୀବିତ ଓ ଅକ୍ଷତ ଜୀବ ଜୀବିତ ମାତାଙ୍କଠାରୁ ବାହାରି ଆସୁ।