Ṛgveda · Sūkta 5.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.83.1
अच्छा॑ वद त॒वसं॑ गी॒र्भिरा॒भिः स्तु॒हि प॒र्जन्यं॒ नम॒सा वि॑वास ।
कनि॑क्रदद्वृष॒भो जी॒रदा॑नुः॒ रेतो॑ दधा॒त्योष॑धीषु॒ गर्भ॑म् ॥
Mit diesen Hymnen preise den mächtigen Parjanya; rufe ihn herbei mit Verehrung. Brüllend wie ein Stier, stets in Bewegung, legt er den Samen in die Pflanzen und setzt den Keim in sie.
5.83.2
वि वृ॒क्षान्ह॑न्त्यु॒त ह॑न्ति र॒क्षसो॒ विश्वं॑ बिभाय॒ भुव॑नं म॒हाव॑धात् ।
उ॒ताना॑गा ईषते॒ वृष्ण्या॑वतो॒ यत्प॒र्जन्य॑ स्त॒नय॒न्हन्ति॑ दु॒ष्कृतः॑ ॥
Er spaltet die Bäume und schlägt die Dämonen nieder; die ganze Welt fürchtet die große Vernichtung. Und er beschützt die Schuldlosen vor dem Herrn der Stiere, wenn der donnernde Parjanya den Übeltäter trifft.
5.83.3
र॒थीव॒ कश॒याश्वाँ॑ अभिक्षि॒पन्ना॒विर्दू॒तान्कृ॑णुते व॒र्ष्याँ॑ अह॑ ।
दू॒रात्सिं॒हस्य॑ स्त॒नथा॒ उदी॑रते॒ यत्प॒र्जन्यः॑ कृणु॒ते व॒र्ष्यं॑ नभः॑ ॥
Wie ein Wagenlenker seine Pferde mit der Peitsche antreibt, so entsendet er offen die Regenboten. Wie das Brüllen eines Löwen aus der Ferne erheben sie sich, wenn Parjanya den regenvollen Himmel macht.
5.83.4
प्र वाता॒ वान्ति॑ प॒तय॑न्ति वि॒द्युत॒ उदोष॑धी॒र्जिह॑ते॒ पिन्व॑ते॒ स्वः॑ ।
इरा॒ विश्व॑स्मै॒ भुव॑नाय जायते॒ यत्प॒र्जन्यः॑ पृथि॒वीं रेत॒साव॑ति ॥
Die Winde wehen, die Blitze zucken; er hebt die Pflanzen empor und lässt den hellen Himmel anschwellen. Für alle, für die ganze Welt wird Nahrung geboren, wenn Parjanya die Erde mit Samen befruchtet.
5.83.5
यस्य॑ व्र॒ते पृ॑थि॒वी नन्न॑मीति॒ यस्य॑ व्र॒ते श॒फव॒ज्जर्भु॑रीति ।
यस्य॑ व्र॒त ओष॑धीर्वि॒श्वरू॑पाः॒ स नः॑ पर्जन्य॒ महि॒ शर्म॑ यच्छ ॥
Auf dessen Gesetz die Erde feucht wird, auf dessen Gesetz sie wie ein Eber brüllt; auf dessen Gesetz die vielgestaltigen Pflanzen entstehen — o Parjanya, gewähre uns diesen großen Schutz.
5.83.6
दि॒वो नो॑ वृ॒ष्टिं म॑रुतो ररीध्वं॒ प्र पि॑न्वत॒ वृष्णो॒ अश्व॑स्य॒ धाराः॑ ।
अ॒र्वाङे॒तेन॑ स्तनयि॒त्नुनेहि॑ अ॒पो नि॑षि॒ञ्चन्नसु॑रः पि॒ता नः॑ ॥
O Maruts, gewährt uns Regen vom Himmel; lasst die Ströme des Stiers und des Pferdes fließen. Kommt hierher mit diesem Donnerer; jener Asura, der die Wasser herabgießt, ist unser Vater.
5.83.7
अ॒भि क्र॑न्द स्त॒नय॒ गर्भ॒मा धा॑ उद॒न्वता॒ परि॑ दीया॒ रथे॑न ।
दृतिं॒ सु क॑र्ष॒ विषि॑तं॒ न्य॑ञ्चं स॒मा भ॑वन्तू॒द्वतो॑ निपा॒दाः ॥
O Parjanya, brülle und lege den Keim ein; fahre mit deinem Wagen ringsum. Mit der wasserschweren Wolke bereite den Weg gut und neige ihn nach unten; das Aufsteigende und das Herabfallende sollen eben werden.
5.83.8
म॒हान्तं॒ कोश॒मुद॑चा॒ नि षि॑ञ्च॒ स्यन्द॑न्तां कु॒ल्या विषि॑ताः पु॒रस्ता॑त् ।
घृ॒तेन॒ द्यावा॑पृथि॒वी व्यु॑न्धि सुप्रपा॒णं भ॑वत्व॒घ्न्याभ्यः॑ ॥
Gieße das große Gefäß von oben aus und laß es nach unten strömen; die von vorn freigelassenen Kanäle sollen fließen. Netze Himmel und Erde mit Wasser wie Schmalz; der gute Wasserort werde mit schönem Wasser gefüllt.
5.83.9
यत्प॑र्जन्य॒ कनि॑क्रदत्स्त॒नय॒न्हंसि॑ दु॒ष्कृतः॑ ।
प्रती॒दं विश्वं॑ मोदते॒ यत्किं च॑ पृथि॒व्यामधि॑ ॥
O Parjanya, wenn du brüllend donnernd die Übeltäter schlägst, freut sich diese ganze Welt, und alles, was auf der Erde ist, freut sich.
5.83.10
अव॑र्षीर्व॒र्षमुदु॒ षू गृ॑भा॒याक॒र्धन्वा॒न्यत्ये॑त॒वा उ॑ ।
अजी॑जन॒ ओष॑धी॒र्भोज॑नाय॒ कमु॒त प्र॒जाभ्यो॑ऽविदो मनी॒षाम् ॥
Du hast den Regen herabgesandt; nimm ihn gut empor. Du hast die Wüsten gangbar gemacht. Für Speise und Freude hast du die Kräuter hervorgebracht, und für die Geschöpfe hast du Weisheit erkannt.