Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.26

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

6.26.1

श्रु॒धी न॑ इन्द्र॒ ह्वया॑मसि त्वा म॒हो वाज॑स्य सा॒तौ वा॑वृषा॒णाः ।
सं यद्विशोऽय॑न्त॒ शूर॑सातौ उ॒ग्रं नोऽवः॒ पार्ये॒ अह॑न्दाः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର କଥା ଶୁଣ; ମହାନ ବଳ ପାଇବା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁ, ତୁମେ ଉତ୍ସୁକ। ବୀରମାନଙ୍କ ସ୍ପର୍ଧାରେ ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ଶେଷ ଦିନରେ ଆମକୁ ଉଗ୍ର ରକ୍ଷା ତୁମେ ଦେଲ।

6.26.2

त्वां वा॒जी ह॑वते वाजिने॒यो म॒हो वाज॑स्य॒ गध्य॑स्य सा॒तौ ।
त्वां वृ॒त्रेष्वि॑न्द्र॒ सत्प॑तिं॒ तरु॑त्रं॒ त्वां च॑ष्टे मुष्टि॒हा गोषु॒ युध्य॑न् ॥

ବଳବାନ ବାଜିନେୟ ତୁମକୁ ଡାକେ, ମହାନ ବଳ ପାଇବା ପାଇଁ, ଗାଧ୍ୟଙ୍କ ସ୍ପର୍ଧାରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ପତି ଓ ରକ୍ଷକ ତୁମକୁ; ମୁଷ୍ଟି ପ୍ରହାରକାରୀ ଗାଈ ପାଇଁ ଲଢ଼ୁଥିବା ତୁମକୁ ଦେଖେ।

6.26.3

त्वं क॒विं चो॑दयो॒ऽर्कसा॑तौ॒ त्वं कुत्सा॑य॒ शुष्णं॑ दा॒शुषे॑ वर्क् ।
त्वं शिरो॑ अम॒र्मणः॒ परा॑हन्नतिथि॒ग्वाय॒ शंस्यं॑ करि॒ष्यन् ॥

ତୁମେ କବିଙ୍କୁ ଅର୍କ-ସ୍ପର୍ଧାରେ ପ୍ରେରିତ କଲ; କୁତ୍ସ ପାଇଁ ଓ ଦାତା ପାଇଁ ଶୁଷ୍ଣକୁ ମାରିଲ। ଅମର୍ମଣଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଦୂରରୁ ତୁମେ ଚିରିଲ; ଅତିଥିଗ୍ଵଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା-ଗୀତ ରଚିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ତୁମେ।

6.26.4

त्वं रथं॒ प्र भ॑रो यो॒धमृ॒ष्वमावो॒ युध्य॑न्तं वृष॒भं दश॑द्युम् ।
त्वं तुग्रं॑ वेत॒सवे॒ सचा॑ह॒न्त्वं तुजिं॑ गृ॒णन्त॑मिन्द्र तूतोः ॥

ତୁମେ ରଥକୁ ଆଗକୁ ଚଳାଇଲ, ଯୋଦ୍ଧା ଓ ବଳବାନଙ୍କୁ; ଯୁଦ୍ଧରତ ବୃଷ ଦଶଦ୍ୟୁଙ୍କୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କଲ। ବେତସୁଙ୍କ ପାଇଁ ଉଗ୍ରକୁ ଏକତ୍ର ମାରିଲ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ତୁଜିଙ୍କୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କଲ।

6.26.5

त्वं तदु॒क्थमि॑न्द्र ब॒र्हणा॑ कः॒ प्र यच्छ॒ता स॒हस्रा॑ शूर॒ दर्षि॑ ।
अव॑ गि॒रेर्दासं॒ शम्ब॑रं ह॒न्प्रावो॒ दिवो॑दासं चि॒त्राभि॑रू॒ती ॥

ସେହି ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମେ କୁଶ ସହିତ କଲ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଶହ-ହଜାରରେ ତୁମେ ଚମକିଲ ବେଳେ, ହେ ବୀର। ପର୍ବତରୁ ଦାସ ଶମ୍ବରକୁ ମାରିଲ; ଦିବୋଦାସଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରକ୍ଷାରେ ରକ୍ଷା କଲ।

6.26.6

त्वं श्र॒द्धाभि॑र्मन्दसा॒नः सोमै॑र्द॒भीत॑ये॒ चुमु॑रिमिन्द्र सिष्वप् ।
त्वं र॒जिं पिठी॑नसे दश॒स्यन्ष॒ष्टिं स॒हस्रा॒ शच्या॒ सचा॑हन् ॥

ତୁମେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସୋମରସରେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦଭୀତି ପାଇଁ ଚୁମୁରିକୁ ନିଦ୍ରା ଦେଲ। ତୁମେ ଦାତା ହୋଇ ପୀଠୀନସ ପାଇଁ ରଜିକୁ; ଷାଠିଏ ହଜାରକୁ ବଳରେ ଏକତ୍ର ମାରିଲ।

6.26.7

अ॒हं च॒न तत्सू॒रिभि॑रानश्यां॒ तव॒ ज्याय॑ इन्द्र सु॒म्नमोजः॑ ।
त्वया॒ यत्स्तव॑न्ते सधवीर वी॒रास्त्रि॒वरू॑थेन॒ नहु॑षा शविष्ठ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ସେହି ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ବଳ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭର ମହାନ କୃପାରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ହେ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ବଳଶାଳୀ, ଯେଉଁ (କୃପା) ପାଇଁ ବୀରମାନେ ତୁମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଅନ୍ତି, ତ୍ରିବିଧ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ନହୁଷମାନଙ୍କ ସହ (ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହା ପାଏ)।

6.26.8

व॒यं ते॑ अ॒स्यामि॑न्द्र द्यु॒म्नहू॑तौ॒ सखा॑यः स्याम महिन॒ प्रेष्ठाः॑ ।
प्रात॑र्दनिः क्षत्र॒श्रीर॑स्तु॒ श्रेष्ठो॑ घ॒ने वृ॒त्राणां॑ स॒नये॒ धना॑नाम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆହ୍ୱାନରେ ଆମେ ତୁମ୍ଭର ସଖା ହେଉ, ହେ ମହାନ, ତୁମ୍ଭର ଅତି ପ୍ରିୟ ହୋଇ। ପ୍ରଭାତରେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ରାଜ୍ୟଶ୍ରୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ; ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧର ଆଘାତରେ ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ (ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ) ଜିଣି ଧନ ପାଇବାରେ (ଆମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ)।