Ṛgveda · Sūkta 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
नू मर्तो॑ दयते सनि॒ष्यन्यो विष्ण॑व उरुगा॒याय॒ दाश॑त् ।
प्र यः स॒त्राचा॒ मन॑सा॒ यजा॑त ए॒ताव॑न्तं॒ नर्य॑मा॒विवा॑सात् ॥
Nun freut sich der Sterbliche, der dem weit gepriesenen Viṣṇu opfern will. Wer mit aufrichtigem Sinn opfert, möge so viel männliche Kraft gewinnen.
7.100.2
त्वं वि॑ष्णो सुम॒तिं वि॒श्वज॑न्या॒मप्र॑युतामेवयावो म॒तिं दाः॑ ।
पर्चो॒ यथा॑ नः सुवि॒तस्य॒ भूरे॒रश्वा॑वतः पुरुश्च॒न्द्रस्य॑ रा॒यः ॥
O Viṣṇu, gib uns das gute Wohlwollen, das allen Wesen gilt und unversehrt ist; o Helfer der Verehrer, gib uns Einsicht. Erfülle uns mit Reichtum, reich an Rossen und großem Glanz.
7.100.3
त्रिर्दे॒वः पृ॑थि॒वीमे॒ष ए॒तां वि च॑क्रमे श॒तर्च॑सं महि॒त्वा ।
प्र विष्णु॑रस्तु त॒वस॒स्तवी॑यान्त्वे॒षं ह्य॑स्य॒ स्थवि॑रस्य॒ नाम॑ ॥
Der Gott hat diese Erde dreimal ausgemessen, von hundert Hymnen gepriesen, durch seine Größe. Viṣṇu möge erhaben sein, mächtiger als die Mächtigen; wahrlich, der Name jenes Alten ist strahlend.
7.100.4
वि च॑क्रमे पृथि॒वीमे॒ष ए॒तां क्षेत्रा॑य॒ विष्णु॒र्मनु॑षे दश॒स्यन् ।
ध्रु॒वासो॑ अस्य की॒रयो॒ जना॑स उरुक्षि॒तिं सु॒जनि॑मा चकार ॥
Viṣṇu durchschritt diese Erde und gab dem Menschen eine Wohnstatt. Sein festes, leuchtendes Volk; der Wohlgeborene schuf einen weiten Wohnraum.
7.100.5
प्र तत्ते॑ अ॒द्य शि॑पिविष्ट॒ नामा॒र्यः शं॑सामि व॒युना॑नि वि॒द्वान् ।
तं त्वा॑ गृणामि त॒वस॒मत॑व्या॒न्क्षय॑न्तम॒स्य रज॑सः परा॒के ॥
O Śipiviṣṭa, heute verkünde ich deinen Namen, und deine mächtigen Taten kennend preise ich dich. Dich Mächtigen, dem nichts fehlt, besinge ich, der du in der fernen Gegend dieser Welt wohnst.
7.100.6
किमित्ते॑ विष्णो परि॒चक्ष्यं॑ भू॒त्प्र यद्व॑व॒क्षे शि॑पिवि॒ष्टो अ॑स्मि ।
मा वर्पो॑ अ॒स्मदप॑ गूह ए॒तद्यद॒न्यरू॑पः समि॒थे ब॒भूथ॑ ॥
O Viṣṇu, was an dir ist tadelnswert geworden, dass ich sage, ich sei Śipiviṣṭa? Verbirg diesen Makel nicht fern von uns, denn im Streit bist du von anderer Gestalt geworden.
7.100.7
वष॑ट्ते विष्णवा॒स आ कृ॑णोमि॒ तन्मे॑ जुषस्व शिपिविष्ट ह॒व्यम् ।
वर्ध॑न्तु त्वा सुष्टु॒तयो॒ गिरो॑ मे यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
O Viṣṇu, dir biete ich dieses Opfer mit dem Ruf vaṣaṭ an, und ich bin hier. O Śipiviṣṭa, nimm meine Opfergabe an. Mögen meine guten Lobpreisungen und Gesänge dich stärken; mögest du uns stets mit Segen beschützen.