ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
नू मर्तो॑ दयते सनि॒ष्यन्यो विष्ण॑व उरुगा॒याय॒ दाश॑त् ।
प्र यः स॒त्राचा॒ मन॑सा॒ यजा॑त ए॒ताव॑न्तं॒ नर्य॑मा॒विवा॑सात् ॥
ഇപ്പോൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സന്തോഷിക്കുന്നു, വിശാലമായി സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന വിഷ്ണുവിന് അർപ്പിക്കുന്നവൻ. സത്യമായ മനസ്സോടെ യജിക്കുന്നവൻ അത്രയും മനുഷ്യബലം നേടട്ടെ.
7.100.2
त्वं वि॑ष्णो सुम॒तिं वि॒श्वज॑न्या॒मप्र॑युतामेवयावो म॒तिं दाः॑ ।
पर्चो॒ यथा॑ नः सुवि॒तस्य॒ भूरे॒रश्वा॑वतः पुरुश्च॒न्द्रस्य॑ रा॒यः ॥
ഹേ വിഷ്ണോ, വിശ്വജനങ്ങൾക്കുള്ള, നശിക്കാത്ത സുമതി ഞങ്ങൾക്ക് തരൂ; ഭക്തരുടെ സഹായകനേ, മതി നൽകൂ. കുതിരകളുള്ള, ഏറെ തേജസ്സുള്ള സമ്പത്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ നിറയ്ക്കൂ.
7.100.3
त्रिर्दे॒वः पृ॑थि॒वीमे॒ष ए॒तां वि च॑क्रमे श॒तर्च॑सं महि॒त्वा ।
प्र विष्णु॑रस्तु त॒वस॒स्तवी॑यान्त्वे॒षं ह्य॑स्य॒ स्थवि॑रस्य॒ नाम॑ ॥
ദേവൻ മൂന്നു തവണ ഈ ഭൂമിയെ, നൂറു സ്തുതികളാൽ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നവളെ, തന്റെ മഹിമയാൽ അളന്നു. വിഷ്ണു ഉന്നതനാകട്ടെ, ബലവാന്മാരിലും ബലവാനായി; ആ പുരാതനന്റെ നാമം തേജസ്സുറ്റതാണ്.
7.100.4
वि च॑क्रमे पृथि॒वीमे॒ष ए॒तां क्षेत्रा॑य॒ विष्णु॒र्मनु॑षे दश॒स्यन् ।
ध्रु॒वासो॑ अस्य की॒रयो॒ जना॑स उरुक्षि॒तिं सु॒जनि॑मा चकार ॥
വിഷ്ണു ഈ ഭൂമിയെ അളന്നു, മനുഷ്യന് വാസസ്ഥലം നൽകിക്കൊണ്ട്. അവന്റെ സ്ഥിരരായ, തേജസ്വികളായ ജനങ്ങൾ; നല്ല ജന്മമുള്ളവൻ വിശാലമായ വാസസ്ഥലം നിർമ്മിച്ചു.
7.100.5
प्र तत्ते॑ अ॒द्य शि॑पिविष्ट॒ नामा॒र्यः शं॑सामि व॒युना॑नि वि॒द्वान् ।
तं त्वा॑ गृणामि त॒वस॒मत॑व्या॒न्क्षय॑न्तम॒स्य रज॑सः परा॒के ॥
ഹേ ശിപിവിഷ്ട, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ആ നാമം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; നിന്റെ വീര്യകർമ്മങ്ങൾ അറിഞ്ഞവനായി സ്തുതിക്കുന്നു. ആ ബലവാനായ നിന്നെ, കുറവില്ലാത്തവനെ, ഞാൻ പാടുന്നു, ഈ ലോകത്തിന്റെ ദൂരദേശത്ത് വാഴുന്നവനെ.
7.100.6
किमित्ते॑ विष्णो परि॒चक्ष्यं॑ भू॒त्प्र यद्व॑व॒क्षे शि॑पिवि॒ष्टो अ॑स्मि ।
मा वर्पो॑ अ॒स्मदप॑ गूह ए॒तद्यद॒न्यरू॑पः समि॒थे ब॒भूथ॑ ॥
ഹേ വിഷ്ണോ, നിനക്ക് നിന്ദ്യമായത് എന്താണ്, ഞാൻ ശിപിവിഷ്ടനാണെന്ന് പറയുന്നതിന്? ആ കുറ്റം ഞങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റി മറച്ചുവെക്കരുതേ; യുദ്ധത്തിൽ നീ മറ്റൊരു രൂപമുള്ളവനായി.
7.100.7
वष॑ट्ते विष्णवा॒स आ कृ॑णोमि॒ तन्मे॑ जुषस्व शिपिविष्ट ह॒व्यम् ।
वर्ध॑न्तु त्वा सुष्टु॒तयो॒ गिरो॑ मे यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ഹേ വിഷ്ണോ, നിനക്കായി 'വഷട്' എന്ന് വിളിച്ച് ഞാൻ ഇവിടെ അർപ്പിക്കുന്നു. ഹേ ശിപിവിഷ്ട, എന്റെ ആ ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കേണമേ. എന്റെ നല്ല സ്തുതികളും ഗീതങ്ങളും നിന്നെ വളർത്തട്ടെ; നിങ്ങൾ മംഗളാശംസകളാൽ എന്നും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളേണമേ.