ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.20.1
उ॒ग्रो ज॑ज्ञे वी॒र्या॑य स्व॒धावा॒ञ्चक्रि॒रपो॒ नर्यो॒ यत्क॑रि॒ष्यन् ।
जग्मि॒र्युवा॑ नृ॒षद॑न॒मवो॑भिस्त्रा॒ता न॒ इन्द्र॒ एन॑सो म॒हश्चि॑त् ॥
ଉଗ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ଜନ୍ମିଲେ; ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମର୍ଥ, କର୍ମ କରୁଥିବା, ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା। ଯୁବା ଓ ଗତିଶୀଳ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ, ରକ୍ଷକ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ମହା ପାପରୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
7.20.2
हन्ता॑ वृ॒त्रमिन्द्रः॒ शूशु॑वानः॒ प्रावी॒न्नु वी॒रो ज॑रि॒तार॑मू॒ती ।
कर्ता॑ सु॒दासे॒ अह॒ वा उ॑लो॒कं दाता॒ वसु॒ मुहु॒रा दा॒शुषे॑ भूत् ॥
ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ବଳଶାଳୀ ହୋଇ ନିଜ ସ୍ତୋତାର ସହାୟ ହେଲେ; ବୀର ନିଜ ରକ୍ଷାରେ ସ୍ତୁତିକାରୀକୁ ଶୀଘ୍ର ସାହାଯ୍ୟ କଲେ। ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ଆବାସ ରଚିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରକୃତରେ ବାରମ୍ବାର ଉପାସକକୁ ଧନ ଦାନକାରୀ ହେଲେ।
7.20.3
यु॒ध्मो अ॑न॒र्वा ख॑ज॒कृत्स॒मद्वा॒ शूरः॑ सत्रा॒षाड्ज॒नुषे॒मषा॑ळ्हः ।
व्या॑स॒ इन्द्रः॒ पृत॑नाः॒ स्वोजा॒ अधा॒ विश्वं॑ शत्रू॒यन्तं॑ जघान ॥
ଯୁଦ୍ଧକାରୀ, ଅଚୂକ, ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା, ବଳବାନଙ୍କୁ ଜିଣୁଥିବା, ବୀର, ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାର ବିଜେତା, ଜନ୍ମରୁ ଅଜେୟ — ସ୍ୱବଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସେନାମାନଙ୍କୁ ଦୂରରେ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କଲେ; ତା'ପରେ ଶତ୍ରୁତା କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
7.20.4
उ॒भे चि॑दिन्द्र॒ रोद॑सी महि॒त्वा प॑प्राथ॒ तवि॑षीभिस्तुविष्मः ।
नि वज्र॒मिन्द्रो॒ हरि॑वा॒न्मिमि॑क्ष॒न्त्समन्ध॑सा॒ मदे॑षु॒ वा उ॑वोच ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ମହିମାରେ ସେହି ଦୁଇ ଲୋକ — ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ — ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ହେ ବଳବାନ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ। ହରି ଅଶ୍ୱବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ତଳକୁ ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି, ସୋମ ସହିତ; ମଦରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।
7.20.5
वृषा॑ जजान॒ वृष॑णं॒ रणा॑य॒ तमु॑ चि॒न्नारी॒ नर्यं॑ ससूव ।
प्र यः से॑ना॒नीरध॒ नृभ्यो॒ अस्ती॒नः सत्वा॑ ग॒वेष॑णः॒ स धृ॒ष्णुः ॥
ବୃଷଭ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବୃଷଭ ସମାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଜଣେ ନାରୀ ବୀର ପୁରୁଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସେନାପତି ଇନ୍ଦ୍ର ବଳବାନ, ଶକ୍ତିମାନ, ଗୋରୁଙ୍କ ଅନ୍ୱେଷକ — ସେ ହିଁ ସାହସୀ ଓ ନିର୍ଭୀକ।
7.20.6
नू चि॒त्स भ्रे॑षते॒ जनो॒ न रे॑ष॒न्मनो॒ यो अ॑स्य घो॒रमा॒विवा॑सात् ।
य॒ज्ञैर्य इन्द्रे॒ दध॑ते॒ दुवां॑सि॒ क्षय॒त्स रा॒य ऋ॑त॒पा ऋ॑ते॒जाः ॥
ମନୁଷ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ କମ୍ପିତ ହେଲେ, ତା'ର ମନ ଯେନ କମ୍ପିତ ନ ହେଉ; ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରୁ ଯେ ଭୟ କରେ, ସେ ଯେନ ଭୟ ନ କରେ। ଯଜ୍ଞରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପହାର ଅର୍ପଣକାରୀ ଧନ ପାଇଁ ନିବାସ ପାଉ — ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ ଓ ସତ୍ୟବଳଶାଳୀ ହୋଇ।
7.20.7
यदि॑न्द्र॒ पूर्वो॒ अप॑राय॒ शिक्ष॒न्नय॒ज्ज्याया॒न्कनी॑यसो दे॒ष्णम् ।
अ॒मृत॒ इत्पर्या॑सीत दू॒रमा चि॑त्र॒ चित्र्यं॑ भरा र॒यिं नः॑ ॥
ପ୍ରଥମ ଜଣେ ପରବର୍ତ୍ତୀକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବାବେଳେ, ବଡ଼ ଜଣେ ସାନର ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳୀକୁ ସମ୍ମାନ କରୁ। ଅମର ଦୂରରେ ବସୁ। ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଏଠାକୁ ଆଣ।
7.20.8
यस्त॑ इन्द्र प्रि॒यो जनो॒ ददा॑श॒दस॑न्निरे॒के अ॑द्रिवः॒ सखा॑ ते ।
व॒यं ते॑ अ॒स्यां सु॑म॒तौ चनि॑ष्ठाः॒ स्याम॒ वरू॑थे॒ अघ्न॑तो॒ नृपी॑तौ ॥
ଯେଉଁ ପ୍ରିୟ ଜଣେ ତୁମକୁ ଦାନ ଦିଏ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ମିତ୍ର ହେଉ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ। ତୁମ କୃପାରେ ଆମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ପ୍ରହାରକର୍ତ୍ତାର ଆଶ୍ରୟରେ ଏବଂ ନେତାମାନଙ୍କ ମିତ୍ରତାରେ।
7.20.9
ए॒ष स्तोमो॑ अचिक्रद॒द्वृषा॑ त उ॒त स्ता॒मुर्म॑घवन्नक्रपिष्ट ।
रा॒यस्कामो॑ जरि॒तारं॑ त॒ आग॒न्त्वम॒ङ्ग श॑क्र॒ वस्व॒ आ श॑को नः ॥
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କଲା, ହେ ବୃଷ; ଏହି ପ୍ରଶଂସା ମଧ୍ୟ, ହେ ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା। ଧନର କାମନା ଗାୟକକୁ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆଣିଛି। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବେ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।
7.20.10
स न॑ इन्द्र॒ त्वय॑ताया इ॒षे धा॒स्त्मना॑ च॒ ये म॒घवा॑नो जु॒नन्ति॑ ।
वस्वी॒ षु ते॑ जरि॒त्रे अ॑स्तु श॒क्तिर्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ସେହି ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଇଚ୍ଛୁକକୁ ବଳ ଦିଅ। ନିଜ ବଳରେ ଦାତାମାନେ ଯୋଡ଼ାଯାଆନ୍ତି। ତୁମର ଧନବତୀ ଶକ୍ତି ଗାୟକଙ୍କର ହେଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତେ କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।