Ṛgveda · Sūkta 7.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.20.1
उ॒ग्रो ज॑ज्ञे वी॒र्या॑य स्व॒धावा॒ञ्चक्रि॒रपो॒ नर्यो॒ यत्क॑रि॒ष्यन् ।
जग्मि॒र्युवा॑ नृ॒षद॑न॒मवो॑भिस्त्रा॒ता न॒ इन्द्र॒ एन॑सो म॒हश्चि॑त् ॥
Der ungestüme Indra wurde zur Tapferkeit geboren, selbsterhaltend, der Täter, bereit, für die Menschen zu wirken. Jung und in Bewegung, die Wohnstätte der Männer, Beschützer Indra, möge er uns auch vor großer Sünde retten.
7.20.2
हन्ता॑ वृ॒त्रमिन्द्रः॒ शूशु॑वानः॒ प्रावी॒न्नु वी॒रो ज॑रि॒तार॑मू॒ती ।
कर्ता॑ सु॒दासे॒ अह॒ वा उ॑लो॒कं दाता॒ वसु॒ मुहु॒रा दा॒शुषे॑ भूत् ॥
Indra, der Vṛtra erschlug, wurde gestärkt und ward dem Preisenden zum Helfer; der Held half dem Sänger rasch mit seinem Schutz. Indra, der dem Sudās eine Wohnstätte schuf, wurde wahrlich immer wieder zum Geber des Reichtums für den Verehrer.
7.20.3
यु॒ध्मो अ॑न॒र्वा ख॑ज॒कृत्स॒मद्वा॒ शूरः॑ सत्रा॒षाड्ज॒नुषे॒मषा॑ळ्हः ।
व्या॑स॒ इन्द्रः॒ पृत॑नाः॒ स्वोजा॒ अधा॒ विश्वं॑ शत्रू॒यन्तं॑ जघान ॥
Kämpfer, unfehlbar, Brecher der Burgen, Bezwinger der Mächtigen, Held, Sieger im Wettstreit, von Geburt an unbesiegt — der selbstmächtige Indra zerstreute die Heere weit und breit; dann schlug er alle Feindseligen nieder.
7.20.4
उ॒भे चि॑दिन्द्र॒ रोद॑सी महि॒त्वा प॑प्राथ॒ तवि॑षीभिस्तुविष्मः ।
नि वज्र॒मिन्द्रो॒ हरि॑वा॒न्मिमि॑क्ष॒न्त्समन्ध॑सा॒ मदे॑षु॒ वा उ॑वोच ॥
O Indra, durch deine Größe füllst du beide Welten, Himmel und Erde, o Mächtiger, durch deine Kräfte. Der Indra mit den braunen Rossen schleudert den Donnerkeil herab, zusammen mit dem Soma; im Rausch hat er es wahrlich verkündet.
7.20.5
वृषा॑ जजान॒ वृष॑णं॒ रणा॑य॒ तमु॑ चि॒न्नारी॒ नर्यं॑ ससूव ।
प्र यः से॑ना॒नीरध॒ नृभ्यो॒ अस्ती॒नः सत्वा॑ ग॒वेष॑णः॒ स धृ॒ष्णुः ॥
Der Stier zeugte den Indra, den Stier, für den Kampf; und ein Weib gebar ihn wahrlich als Mann, als Helden. Indra, der Heerführer der Menschen, ist stark, mit Kraft begabt, ein Sucher der Kühe; er ist der Kühne und Furchtlose.
7.20.6
नू चि॒त्स भ्रे॑षते॒ जनो॒ न रे॑ष॒न्मनो॒ यो अ॑स्य घो॒रमा॒विवा॑सात् ।
य॒ज्ञैर्य इन्द्रे॒ दध॑ते॒ दुवां॑सि॒ क्षय॒त्स रा॒य ऋ॑त॒पा ऋ॑ते॒जाः ॥
Zittert ein Mann wahrlich, so möge sein Sinn nicht zittern; wer seine furchtbare Macht fürchtet, der fürchte nicht. Wer dem Indra mit Opfern Gaben darbringt, der möge zum Reichtum Wohnung finden — als Hüter der Wahrheit, wahr an Kraft.
7.20.7
यदि॑न्द्र॒ पूर्वो॒ अप॑राय॒ शिक्ष॒न्नय॒ज्ज्याया॒न्कनी॑यसो दे॒ष्णम् ।
अ॒मृत॒ इत्पर्या॑सीत दू॒रमा चि॑त्र॒ चित्र्यं॑ भरा र॒यिं नः॑ ॥
Wenn der Erste den Späteren unterweist und der Ältere die Opferstätte des Jüngeren ehrt, möge der Unsterbliche fern sitzen. O wunderbarer Indra, bring uns hier wunderbaren Reichtum.
7.20.8
यस्त॑ इन्द्र प्रि॒यो जनो॒ ददा॑श॒दस॑न्निरे॒के अ॑द्रिवः॒ सखा॑ ते ।
व॒यं ते॑ अ॒स्यां सु॑म॒तौ चनि॑ष्ठाः॒ स्याम॒ वरू॑थे॒ अघ्न॑तो॒ नृपी॑तौ ॥
Wer ein lieber Mann ist und dir gegeben hat, o Indra, der sei dein Freund im Kampf, o Keulenträger. Mögen wir in deiner Gunst die Liebsten sein, im Schutz des Schlägers und in der Freundschaft der Anführer.
7.20.9
ए॒ष स्तोमो॑ अचिक्रद॒द्वृषा॑ त उ॒त स्ता॒मुर्म॑घवन्नक्रपिष्ट ।
रा॒यस्कामो॑ जरि॒तारं॑ त॒ आग॒न्त्वम॒ङ्ग श॑क्र॒ वस्व॒ आ श॑को नः ॥
Dieser Hymnus hat für dich gedröhnt, o Stier, und dieses Lob ist aufgeleuchtet, o Freigebiger. Das Verlangen nach Reichtum hat den Sänger zu dir gebracht. O Mächtiger, gib uns nun hier Reichtum.
7.20.10
स न॑ इन्द्र॒ त्वय॑ताया इ॒षे धा॒स्त्मना॑ च॒ ये म॒घवा॑नो जु॒नन्ति॑ ।
वस्वी॒ षु ते॑ जरि॒त्रे अ॑स्तु श॒क्तिर्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
Gib uns das, o Indra; verleihe dem Verlangenden Kraft, und durch seine eigene Macht werden die Freigebigen zusammengespannt. Möge deine reiche Kraft dem Sänger gehören. Ihr alle, beschützt uns stets mit euren Segnungen.