ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.70.1
आ वि॑श्ववाराश्विना गतं नः॒ प्र तत्स्थान॑मवाचि वां पृथि॒व्याम् ।
अश्वो॒ न वा॒जी शु॒नपृ॑ष्ठो अस्था॒दा यत्से॒दथु॑र्ध्रु॒वसे॒ न योनि॑म् ॥
ହେ ବିଶ୍ୱବାର ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ଦୁଇଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି। ବଳବାନ ଘୋଡ଼ା ପରି, କୁକୁରର ପିଠି ପରି ପିଠିବିଶିଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ା ପରି ତୁମେ ଠିଆ ହେଲ; ଯେବେ ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଆସନରେ ବସିଲ।
7.70.2
सिष॑क्ति॒ सा वां॑ सुम॒तिश्चनि॒ष्ठाता॑पि घ॒र्मो मनु॑षो दुरो॒णे ।
यो वां॑ समु॒द्रान्त्स॒रितः॒ पिप॑र्ति॒ एत॑ग्वा चि॒न्न सु॒युजा॑ युजा॒नः ॥
ଅତି ପ୍ରିୟ ତୁମ ଦୁଇଙ୍କ ଅନୁକୂଳ ମତି ତୁମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚୁ। ମଣିଷ ଗୃହରେ ଯଜ୍ଞର ତାପ ଉତ୍ତପ୍ତ ହୋଇଛି। ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ତୁମ ଦୁଇ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ତୁମ ଦୁଇଙ୍କୁ ସୁଯୋଜିତ ରଥ ପରି ଯୋଡ଼ୁଛୁ।
7.70.3
यानि॒ स्थाना॑न्यश्विना द॒धाथे॑ दि॒वो य॒ह्वीष्वोष॑धीषु वि॒क्षु ।
नि पर्व॑तस्य मू॒र्धनि॒ सद॒न्तेषं॒ जना॑य दा॒शुषे॒ वह॑न्ता ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁଇ ଆକାଶରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳ, ଔଷଧି ଓ ବସତିରେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଅ, ସେ ସବୁ। ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ବସି ତୁମେ ଦାତା ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଆଣ।
7.70.4
च॒नि॒ष्टं दे॑वा॒ ओष॑धीष्व॒प्सु यद्यो॒ग्या अ॒श्नवै॑थे॒ ऋषी॑णाम् ।
पु॒रूणि॒ रत्ना॒ दध॑तौ॒ न्य॑स्मे अनु॒ पूर्वा॑णि चख्यथुर्यु॒गानि॑ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଆପଣମାନେ ଦୁଇ ଜଣ ଔଷଧି ଓ ଜଳରେ ଯୋଗ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ପୂର୍ବ ଯୁଗ ପରି ଆମ ପାଇଁ ବହୁ ରତ୍ନ ଧାରଣ କରି ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି।
7.70.5
शु॒श्रु॒वांसा॑ चिदश्विना पु॒रूणि॑ अ॒भि ब्रह्मा॑णि चक्षाथे॒ ऋषी॑णाम् ।
प्रति॒ प्र या॑तं॒ वर॒मा जना॑या॒स्मे वा॑मस्तु सुम॒तिश्चनि॑ष्ठा ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ଶ୍ରବଣକାରୀ ହୋଇ ଋଷିମାନଙ୍କ ବହୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତି; ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ଆଣନ୍ତୁ। ଆମ ଉପରେ ଆପଣମାନଙ୍କ ଅତି ଉତ୍ତମ କୃପା ହେଉ।
7.70.6
यो वां॑ य॒ज्ञो ना॑सत्या ह॒विष्मा॑न्कृ॒तब्र॑ह्मा सम॒र्यो॑ भवा॑ति ।
उप॒ प्र या॑तं॒ वर॒मा वसि॑ष्ठमि॒मा ब्रह्मा॑ण्यृच्यन्ते यु॒वभ्या॑म् ॥
ହେ ନାସତ୍ୟଦ୍ୱୟ, ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ ଓ ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସାହୀ ହୁଏ, ସେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆଗକୁ ଆସି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ଆଣନ୍ତୁ। ଆପଣମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗାଯାଯାଉଛି।
7.70.7
इ॒यं म॑नी॒षा इ॒यम॑श्विना॒ गीरि॒मां सु॑वृ॒क्तिं वृ॑षणा जुषेथाम् ।
इ॒मा ब्रह्मा॑णि युव॒यून्य॑ग्मन्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ଏହି ଚିନ୍ତା ଓ ଏହି ସ୍ତୁତି—ହେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନଗଣ, ଏହି ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୋତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଏହି ମନ୍ତ୍ରସମୂହ ଆମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଛି; ତୁମେମାନେ ସଦା ମଙ୍ଗଳରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।