ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.52.1
यथा॒ मनौ॒ विव॑स्वति॒ सोमं॑ श॒क्रापि॑बः सु॒तम् ।
यथा॑ त्रि॒ते छन्द॑ इन्द्र॒ जुजो॑षसि आ॒यौ मा॑दयसे॒ सचा॑ ॥
ମନୁ ଓ ବିବସ୍ୱାନରେ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ଯେପରି ତୁମେ ପାନ କରିଥିଲ, ତ୍ରିତର ଛନ୍ଦ ଯେପରି ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେପରି ଆୟୁ ସହିତ ମିଶି ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
8.52.2
पृष॑ध्रे॒ मेध्ये॑ मात॒रिश्व॒नीन्द्र॑ सुवा॒ने अम॑न्दथाः ।
यथा॒ सोमं॒ दश॑शिप्रे॒ दशो॑ण्ये॒ स्यूम॑रश्मा॒वृजू॑नसि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଷଧ୍ର ଓ ମେଧ୍ୟରେ, ମାତରିଶ୍ୱନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ, ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ଦଶଶିପ୍ର ଓ ଦଶୋଣ୍ୟରେ, ସ୍ୟୂମରଶ୍ମି ଓ ଋଜୁନସରେ ସୋମରେ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ।
8.52.3
य उ॒क्था केव॑ला द॒धे यः सोमं॑ धृष॒तापि॑ब*त् ।
यस्मै॒ विष्णु॒स्त्रीणि॑ प॒दा वि॑चक्र॒म उप॑ मि॒त्रस्य॒ धर्म॑भिः ॥
ଯିଏ ଏକାକୀ ସ୍ତୁତି ଧାରଣ କରେ, ଯିଏ ସାହସରେ ସୋମ ପିଏ; ଯାହା ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପାଦ ପକାଇଲେ, ମିତ୍ରଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲିଲେ।
8.52.4
यस्य॒ त्वमि॑न्द्र॒ स्तोमे॑षु चा॒कनो॒ वाजे॑ वाजिञ्च्छतक्रतो ।
तं त्वा॑ व॒यं सु॒दुघा॑मिव गो॒दुहो॑ जुहू॒मसि॑ श्रव॒स्यवः॑ ॥
ଯାହାର ସ୍ତୁତିରେ ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାଜୀ, ଶତକ୍ରତୁ, ସଂଗ୍ରାମରେ; ସେହି ତୁମକୁ ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକ ଆମେ ସୁଦୁହା ଗାଈର ଦୋହକମାନଙ୍କ ପରି ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
8.52.5
यो नो॑ दा॒ता स नः॑ पि॒ता म॒हाँ उ॒ग्र ई॑शान॒कृत् ।
अया॑मन्नु॒ग्रो म॒घवा॑ पुरू॒वसु॒र्गोरश्व॑स्य॒ प्र दा॑तु नः ॥
ଯିଏ ଆମକୁ ଦାନ ଦିଏ, ସେ ଆମର ପିତା, ମହାନ୍, ଉଗ୍ର, ଶାସକ; କର୍ମରେ ଉଗ୍ର, ଧନବାନ, ବହୁ ଧନ ଅଧିକାରୀ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଆମକୁ ଦେଉ।
8.52.6
यस्मै॒ त्वं व॑सो दा॒नाय॒ मंह॑से॒ स रा॒यस्पोष॑मिन्वति ।
व॒सू॒यवो॒ वसु॑पतिं श॒तक्र॑तुं॒ स्तोमै॒रिन्द्रं॑ हवामहे ॥
ହେ ବସୁ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଦାନ ପାଇଁ ସ୍ମରଣ କର, ସେ ଧନର ପୋଷଣ ଦିଏ; ଧନ ଇଚ୍ଛୁକ ଆମେ ବସୁପତି, ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
8.52.7
क॒दा च॒न प्र यु॑च्छसि उ॒भे नि पा॑सि॒ जन्म॑नी ।
तुरी॑यादित्य॒ हव॑नं त इन्द्रि॒यमा त॑स्थाव॒मृतं॑ दि॒वि ॥
ହେ ଚତୁର୍ଥ, ହେ ଅଦିତିର ପୁତ୍ର, ତୁମେ କେବେବି (ଏହି ଆହ୍ୱାନକୁ) ଛିନ୍ନ କର ନାହିଁ; ଦୁଇ ଲୋକକୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମର ବଳ ଅମୃତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥିର ଅଛି।
8.52.8
यस्मै॒ त्वं म॑घवन्निन्द्र गिर्वणः॒ शिक्षो॒ शिक्ष॑सि दा॒शुषे॑ ।
अ॒स्माकं॒ गिर॑ उ॒त सु॑ष्टु॒तिं व॑सो कण्व॒वच्छृ॑णुधी॒ हव॑म् ॥
ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସ୍ତୋତ୍ରର ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଦାତାକୁ ଯାହା ଦିଅ, ହେ ବସୁ, ଆମ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଶଂସା କଣ୍ୱଙ୍କ ପରି ଶୁଣ; ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।
8.52.9
अस्ता॑वि॒ मन्म॑ पू॒र्व्यं ब्रह्मेन्द्रा॑य वोचत ।
पू॒र्वीर्ऋ॒तस्य॑ बृह॒तीर॑नूषत स्तो॒तुर्मे॒धा अ॑सृक्षत ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ତୁତି ଗାଇ ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ଋତର ପ୍ରାଚୀନ, ମହତୀ (ଦେବୀମାନେ) ସ୍ତୁତି କଲେ; ସ୍ତୋତାର ବୁଦ୍ଧି ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।
8.52.10
समिन्द्रो॒ रायो॑ बृह॒तीर॑धूनुत॒ सं क्षो॒णी समु॒ सूर्य॑म् ।
सं शु॒क्रासः॒ शुच॑यः॒ सं गवा॑शिरः॒ सोमा॒ इन्द्र॑ममन्दिषुः ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ମହାଧନକୁ ଏକାସାଙ୍ଗେ କମ୍ପାଇଲେ; ଦୁଇ ଲୋକ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏକାସାଙ୍ଗେ କମ୍ପାଇଲେ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଦ୍ଧ, ଗୋଶିର ସୋମ ଏକାସାଙ୍ଗେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କଲେ।