ऋग्वेद · सूक्त 9.21

9.21.1

ए॒ते धा॑व॒न्तीन्द॑वः॒ सोमा॒ इन्द्रा॑य॒ घृष्व॑यः ।
म॒त्स॒रासः॑ स्व॒र्विदः॑ ॥

इंद्रासाठी वेगाने वाहणारे हे सोमबिंदू उत्साही आहेत; आनंद देणारे आणि स्वर्गप्रकाश मिळवणारे आहेत.

प्र॒वृ॒ण्वन्तो॑ अभि॒युजः॒ सुष्व॑ये वरिवो॒विदः॑ ।
स्व॒यं स्तो॒त्रे व॑य॒स्कृतः॑ ॥

शत्रूंचे अडथळे दूर करत, सोम पिळण्यासाठी धन मिळवणारे; स्वतःहून, स्तोत्रकर्त्यासाठी बल देणारे.

वृथा॒ क्रीळ॑न्त॒ इन्द॑वः स॒धस्थ॑म॒भ्येक॒मित् ।
सिन्धो॑रू॒र्मा व्य॑क्षरन् ॥

हे बिंदू व्यर्थ खेळतात; एकाच सामान्य आसनाकडे. सिंधूच्या लाटांवरून ते वाहिले.

ए॒ते विश्वा॑नि॒ वार्या॒ पव॑मानास आशत ।
हि॒ता न सप्त॑यो॒ रथे॑ ॥

हे सर्व इच्छित धन मिळवतात, शुद्ध होत; रथात जुंपलेल्या घोड्यांप्रमाणे.

आस्मि॑न्पि॒शङ्ग॑मिन्दवो॒ दधा॑ता वे॒नमा॒दिशे॑ ।
यो अ॒स्मभ्य॒मरा॑वा ॥

हे बिंदूंनो, यात पिंगल वर्णाला स्थापा, प्रियाला आज्ञेनुसार; जो आम्हांस दाता आहे.

ऋ॒भुर्न रथ्यं॒ नवं॒ दधा॑ता॒ केत॑मा॒दिशे॑ ।
शु॒क्राः प॑वध्व॒मर्ण॑सा ॥

ऋभूप्रमाणे रथासाठी नवी नौका ठेवा, कौशल्य आज्ञेनुसार स्थापा; हे उज्ज्वल बिंदूंनो, पाण्यासह पवित्र व्हा.

ए॒त उ॒ त्ये अ॑वीवश॒न्काष्ठां॑ वा॒जिनो॑ अक्रत ।
स॒तः प्रासा॑विषुर्म॒तिम् ॥

तेच ते वेगवान प्रवाह गर्जना करत लक्ष्याकडे धावले; अस्तित्वात राहूनच त्यांनी मनाला प्रेरणेने पुढे नेले.