ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.21

9.21.1

ए॒ते धा॑व॒न्तीन्द॑वः॒ सोमा॒ इन्द्रा॑य॒ घृष्व॑यः ।
म॒त्स॒रासः॑ स्व॒र्विदः॑ ॥

ઇન્દ્ર માટે ઝડપથી દોડતા આ સોમબિંદુઓ ઉત્સાહી છે; આનંદ આપનારા અને સ્વર્ગપ્રકાશ મેળવનારા છે.

प्र॒वृ॒ण्वन्तो॑ अभि॒युजः॒ सुष्व॑ये वरिवो॒विदः॑ ।
स्व॒यं स्तो॒त्रे व॑य॒स्कृतः॑ ॥

શત્રુ-અવરોધો દૂર કરતા, સોમ નિચોવવા માટે ધન મેળવનારા; પોતાની મેળે, સ્તોતાને બળ આપનારા.

वृथा॒ क्रीळ॑न्त॒ इन्द॑वः स॒धस्थ॑म॒भ्येक॒मित् ।
सिन्धो॑रू॒र्मा व्य॑क्षरन् ॥

આ બિંદુઓ વ્યર્થ રમે છે; એક જ સામાન્ય આસન તરફ. સિંધુનાં મોજાં પર તેઓ વહી નીકળ્યાં.

ए॒ते विश्वा॑नि॒ वार्या॒ पव॑मानास आशत ।
हि॒ता न सप्त॑यो॒ रथे॑ ॥

આ બધાં ઇચ્છિત ધન મેળવે છે, શુદ્ધ થતાં; રથમાં જોડેલા ઘોડાની જેમ.

आस्मि॑न्पि॒शङ्ग॑मिन्दवो॒ दधा॑ता वे॒नमा॒दिशे॑ ।
यो अ॒स्मभ्य॒मरा॑वा ॥

હે બિંદુઓ, આમાં પિંગળવર્ણને સ્થાપો, પ્રિયને આજ્ઞા મુજબ; જે આપણને દાતા છે.

ऋ॒भुर्न रथ्यं॒ नवं॒ दधा॑ता॒ केत॑मा॒दिशे॑ ।
शु॒क्राः प॑वध्व॒मर्ण॑सा ॥

ઋભુની જેમ રથ માટે નવી નાવ મૂકો, કૌશલ આજ્ઞા મુજબ સ્થાપો; હે ઉજ્જ્વળ બિંદુઓ, પાણી સાથે પવિત્ર થાઓ.

ए॒त उ॒ त्ये अ॑वीवश॒न्काष्ठां॑ वा॒जिनो॑ अक्रत ।
स॒तः प्रासा॑विषुर्म॒तिम् ॥

એ જ વેગવાન ધારાઓ ગર્જના કરતી પોતાના લક્ષ્ય તરફ વહી; હોવાપણામાં રહીને જ તેમણે મનને પ્રેરણાથી આગળ ધપાવ્યું.