ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.21

9.21.1

ए॒ते धा॑व॒न्तीन्द॑वः॒ सोमा॒ इन्द्रा॑य॒ घृष्व॑यः ।
म॒त्स॒रासः॑ स्व॒र्विदः॑ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବହୁଥିବା ଏହି ସୋମବିନ୍ଦୁ ଉତ୍ସାହପୂର୍ଣ୍ଣ; ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗଜ୍ୟୋତି ଲାଭକାରୀ।

प्र॒वृ॒ण्वन्तो॑ अभि॒युजः॒ सुष्व॑ये वरिवो॒विदः॑ ।
स्व॒यं स्तो॒त्रे व॑य॒स्कृतः॑ ॥

ଶତ୍ରୁ ବାଧା ଦୂର କରି, ସୋମ ନିଙ୍ଡିବା ପାଇଁ ଧନ ଲାଭକାରୀ; ନିଜେ ନିଜେ, ସ୍ତୋତା ପାଇଁ ବଳ ଦେଉଥିବା।

वृथा॒ क्रीळ॑न्त॒ इन्द॑वः स॒धस्थ॑म॒भ्येक॒मित् ।
सिन्धो॑रू॒र्मा व्य॑क्षरन् ॥

ଏହି ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ବୃଥା ଖେଳନ୍ତି; ଗୋଟିଏ ସାଧାରଣ ଆସନ ଆଡ଼କୁ। ସିନ୍ଧୁ ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ସେମାନେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ।

ए॒ते विश्वा॑नि॒ वार्या॒ पव॑मानास आशत ।
हि॒ता न सप्त॑यो॒ रथे॑ ॥

ଏମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ପାଆନ୍ତି, ପବିତ୍ର ହେଉ ହେଉ; ରଥରେ ଯୋଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ପରି।

आस्मि॑न्पि॒शङ्ग॑मिन्दवो॒ दधा॑ता वे॒नमा॒दिशे॑ ।
यो अ॒स्मभ्य॒मरा॑वा ॥

ହେ ବିନ୍ଦୁଗଣ, ଏଥିରେ ପିଙ୍ଗଳ ବର୍ଣ୍ଣକୁ ସ୍ଥାପନ କର, ପ୍ରିୟକୁ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ; ଯିଏ ଆମକୁ ଦାତା।

ऋ॒भुर्न रथ्यं॒ नवं॒ दधा॑ता॒ केत॑मा॒दिशे॑ ।
शु॒क्राः प॑वध्व॒मर्ण॑सा ॥

ଋଭୁ ପରି ରଥ ପାଇଁ ନୂଆ ନୌକା ରଖ, ନିପୁଣତାକୁ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ଥାପନ କର; ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିନ୍ଦୁଗଣ, ଜଳ ସହିତ ପବିତ୍ର ହୁଅ।

ए॒त उ॒ त्ये अ॑वीवश॒न्काष्ठां॑ वा॒जिनो॑ अक्रत ।
स॒तः प्रासा॑विषुर्म॒तिम् ॥

ସେହି ବେଗବାନ ଧାରାଗୁଡ଼ିକ ଗର୍ଜନ କରି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ; ବିଦ୍ୟମାନ ରହି ସେମାନେ ମନକୁ ପ୍ରେରଣାରେ ଆଗକୁ ଠେଲିଦେଲେ।