ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.21

9.21.1

ए॒ते धा॑व॒न्तीन्द॑वः॒ सोमा॒ इन्द्रा॑य॒ घृष्व॑यः ।
म॒त्स॒रासः॑ स्व॒र्विदः॑ ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്ന ഈ സോമത്തുള്ളികൾ ഊർജ്ജസ്വലമാണ്; ഹർഷം നൽകുന്നവയും സ്വർഗ്ഗപ്രകാശം നേടുന്നവയുമാണ്.

प्र॒वृ॒ण्वन्तो॑ अभि॒युजः॒ सुष्व॑ये वरिवो॒विदः॑ ।
स्व॒यं स्तो॒त्रे व॑य॒स्कृतः॑ ॥

ശത്രുതടസ്സങ്ങളെ നീക്കി, സോമം പിഴിയുന്നതിന് സമ്പത്ത് നേടുന്നവയായി; സ്വയമായി, സ്തോതാവിന് ബലം നൽകുന്നവയായി.

वृथा॒ क्रीळ॑न्त॒ इन्द॑वः स॒धस्थ॑म॒भ्येक॒मित् ।
सिन्धो॑रू॒र्मा व्य॑क्षरन् ॥

ഈ തുള്ളികൾ വെറുതെ കളിക്കുന്നു; ഒരേ പൊതു ആസനത്തിലേക്ക്. സിന്ധുവിന്റെ തിരമാലകളിൽ അവ ഒഴുകി.

ए॒ते विश्वा॑नि॒ वार्या॒ पव॑मानास आशत ।
हि॒ता न सप्त॑यो॒ रथे॑ ॥

ഇവ എല്ലാ അഭിലഷണീയ സമ്പത്തുകളും നേടുന്നു, ശുദ്ധമാകുന്നതോടെ; രഥത്തിൽ കെട്ടിയ കുതിരകളെപ്പോലെ.

आस्मि॑न्पि॒शङ्ग॑मिन्दवो॒ दधा॑ता वे॒नमा॒दिशे॑ ।
यो अ॒स्मभ्य॒मरा॑वा ॥

ഹേ തുള്ളികളേ, ഇതിൽ പിംഗലവർണ്ണനെ സ്ഥാപിക്കുവിൻ, പ്രിയനെ ആജ്ഞപ്രകാരം; നമുക്ക് ദാതാവായവനെ.

ऋ॒भुर्न रथ्यं॒ नवं॒ दधा॑ता॒ केत॑मा॒दिशे॑ ।
शु॒क्राः प॑वध्व॒मर्ण॑सा ॥

ഋഭുവിനെപ്പോലെ രഥത്തിനായി പുതിയ പാത്രം വെക്കുവിൻ, വൈദഗ്ധ്യം ആജ്ഞപ്രകാരം സ്ഥാപിക്കുവിൻ; ശുഭ്രമായ തുള്ളികളേ, വെള്ളത്തോടൊപ്പം ശുദ്ധരാകുവിൻ.

ए॒त उ॒ त्ये अ॑वीवश॒न्काष्ठां॑ वा॒जिनो॑ अक्रत ।
स॒तः प्रासा॑विषुर्म॒तिम् ॥

ആ വേഗമുള്ള തുള്ളികൾ തന്നെ ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങി; നിലനിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ അവ മനസ്സിനെ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിച്ചു.