ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.24

9.24.1

प्र सोमा॑सो अधन्विषुः॒ पव॑मानास॒ इन्द॑वः ।
श्री॒णा॒ना अ॒प्सु मृ॑ञ्जत ॥

ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସ ଆଗକୁ ଦୌଡ଼ିଲେ; ସେମାନେ ଜଳରେ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।

अ॒भि गावो॑ अधन्विषु॒रापो॒ न प्र॒वता॑ य॒तीः ।
पु॒ना॒ना इन्द्र॑माशत ॥

ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିଲେ; ଜଳଧାରା ପରି ବହି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

प्र प॑वमान धन्वसि॒ सोमेन्द्रा॑य॒ पात॑वे ।
नृभि॑र्य॒तो वि नी॑यसे ॥

ହେ ପବମାନ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ତୁମେ ଆଗକୁ ବହୁଛ; ନେତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଟାଣି ହୋଇ ତୁମେ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗକୁ ନିଆଯାଉଛ।

त्वं सो॑म नृ॒माद॑नः॒ पव॑स्व चर्षणी॒सहे॑ ।
सस्नि॒र्यो अ॑नु॒माद्यः॑ ॥

ହେ ସୋମ, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା; ଶତ୍ରୁସେନା ଜିଣିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ବହ। ତୁମେ ବିଜୟୀ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।

इन्दो॒ यदद्रि॑भिः सु॒तः प॒वित्रं॑ परि॒धाव॑सि ।
अर॒मिन्द्र॑स्य॒ धाम्ने॑ ॥

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ପଥରରେ ନିଚୋଡ଼ାଗଲା ବେଳେ ତୁମେ ଛାଣିର ଚାରିପାଖେ ବହୁଛ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ପାଇଁ ତୁମେ ଭଲଭାବେ ବହୁଛ।

पव॑स्व वृत्रहन्तमो॒क्थेभि॑रनु॒माद्यः॑ ।
शुचिः॑ पाव॒को अद्भु॑तो ॥

ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିବା, ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ବହ; ତୁମେ ଶୁଚି, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଓ ଅଦ୍ଭୁତ।

शुचिः॑ पाव॒क उ॑च्यते॒ सोमः॑ सु॒तस्य॒ मध्वः॑ ।
दे॒वा॒वीर॑घशंस॒हा ॥

ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ମଧୁର ସୋମ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ରକାରୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଅଭିଶାପର ବିନାଶକାରୀ।