ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.32

9.32.1

प्र सोमा॑सो मद॒च्युतः॒ श्रव॑से नो म॒घोनः॑ ।
सु॒ता वि॒दथे॑ अक्रमुः ॥

મદ જગાડનારા સોમરસ અમારા યશ માટે અને તે દાનશીલ માટે વહ્યા. નિચોવાયેલા તેઓ યજ્ઞસ્પર્ધામાં આવી પહોંચ્યા.

आदी॑ं त्रि॒तस्य॒ योष॑णो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्दु॒मिन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ત્યારે ત્રિતની સ્ત્રીઓ પથ્થરોથી તે પીળા સોમને હલાવે છે; ઇન્દ્રના પાન માટે સોમબિંદુને.

आदी॑ं हं॒सो यथा॑ ग॒णं विश्व॑स्यावीवशन्म॒तिम् ।
अत्यो॒ न गोभि॑रज्यते ॥

ત્યારે હંસની જેમ સમૂહનો સોમ સૌની મતિને જાગૃત કરે છે; ઘોડાની જેમ તે કિરણોથી ચલાવાય છે.

उ॒भे सो॑माव॒चाक॑शन्मृ॒गो न त॒क्तो अ॑र्षसि ।
सीद॑न्नृ॒तस्य॒ योनि॒मा ॥

હે સોમ, તું બન્ને લોકોને જુએ છે; હરણની જેમ શુદ્ધ થઈને દોડે છે; ઋતના સ્થાને બેસીને.

अ॒भि गावो॑ अनूषत॒ योषा॑ जा॒रमि॑व प्रि॒यम् ।
अग॑न्ना॒जिं यथा॑ हि॒तम् ॥

ગાયો સોમ તરફ ભાંભરે છે, સ્ત્રી પ્રિયતમ તરફ જુએ તેમ; પ્રિયતમની જેમ તે સ્પર્ધામાં આવે છે.

अ॒स्मे धे॑हि द्यु॒मद्यशो॑ म॒घव॑द्भ्यश्च॒ मह्यं॑ च ।
स॒निं मे॒धामु॒त श्रवः॑ ॥

અમારા માટે તેજસ્વી યશ સ્થાપ; દાનશીલો માટે અને મારા માટે પણ; વિજય, બુદ્ધિ અને કીર્તિ આપ.