ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.32

9.32.1

प्र सोमा॑सो मद॒च्युतः॒ श्रव॑से नो म॒घोनः॑ ।
सु॒ता वि॒दथे॑ अक्रमुः ॥

ಮದವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಸೋಮರಸಗಳು ನಮ್ಮ ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಆ ದಾನಶೀಲನಿಗಾಗಿ ಹರಿದವು. ಹಿಂಡಲ್ಪಟ್ಟವು ಯಜ್ಞದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬಂದವು.

आदी॑ं त्रि॒तस्य॒ योष॑णो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्दु॒मिन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ಆಗ ತ್ರಿತನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಆ ಹಳದಿ ಸೋಮವನ್ನು ಕಲಕುತ್ತಾರೆ; ಇಂದ್ರನ ಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಮ ಬಿಂದುವನ್ನು.

आदी॑ं हं॒सो यथा॑ ग॒णं विश्व॑स्यावीवशन्म॒तिम् ।
अत्यो॒ न गोभि॑रज्यते ॥

ಆಗ ಹಂಸದಂತೆ ಗುಂಪಿನ ಸೋಮ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿತು; ಕುದುರೆಯಂತೆ ಅದು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

उ॒भे सो॑माव॒चाक॑शन्मृ॒गो न त॒क्तो अ॑र्षसि ।
सीद॑न्नृ॒तस्य॒ योनि॒मा ॥

ಓ ಸೋಮ, ನೀನು ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀಯೆ; ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಓಡುತ್ತೀಯೆ; ಋತದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು.

अ॒भि गावो॑ अनूषत॒ योषा॑ जा॒रमि॑व प्रि॒यम् ।
अग॑न्ना॒जिं यथा॑ हि॒तम् ॥

ಹಸುಗಳು ಸೋಮನ ಕಡೆಗೆ ಕೂಗುತ್ತವೆ, ಸ್ತ್ರೀ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ; ಪ್ರಿಯನಂತೆ ಅವನು ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.

अ॒स्मे धे॑हि द्यु॒मद्यशो॑ म॒घव॑द्भ्यश्च॒ मह्यं॑ च ।
स॒निं मे॒धामु॒त श्रवः॑ ॥

ನಮಗೆ ತೇಜಸ್ವಿ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು; ದಾನಶೀಲರಿಗೂ ನನಗೂ; ಗೆಲುವನ್ನು, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡು.