ऋग्वेद · सूक्त 9.32

9.32.1

प्र सोमा॑सो मद॒च्युतः॒ श्रव॑से नो म॒घोनः॑ ।
सु॒ता वि॒दथे॑ अक्रमुः ॥

मद वाढवणारे सोमरस आमच्या कीर्तीसाठी आणि त्या दानशूरासाठी वाहिले. पिळलेले ते यज्ञस्पर्धेत येऊन पोहोचले.

आदी॑ं त्रि॒तस्य॒ योष॑णो॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
इन्दु॒मिन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

तेव्हा त्रितच्या स्त्रिया दगडांनी त्या पिवळ्या सोमाला ढवळतात; इंद्राच्या पानासाठी सोमबिंदू.

आदी॑ं हं॒सो यथा॑ ग॒णं विश्व॑स्यावीवशन्म॒तिम् ।
अत्यो॒ न गोभि॑रज्यते ॥

तेव्हा हंसासारखा समूहातील सोम सर्वांची मति जागवतो; घोड्यासारखा तो किरणांनी चालवला जातो.

उ॒भे सो॑माव॒चाक॑शन्मृ॒गो न त॒क्तो अ॑र्षसि ।
सीद॑न्नृ॒तस्य॒ योनि॒मा ॥

हे सोमा, तू दोन्ही लोकांकडे पाहतोस; हरणासारखा शुद्ध होऊन धावतोस; ऋताच्या स्थानी बसून.

अ॒भि गावो॑ अनूषत॒ योषा॑ जा॒रमि॑व प्रि॒यम् ।
अग॑न्ना॒जिं यथा॑ हि॒तम् ॥

गायी सोमाकडे हंबरतात, स्त्री प्रियकराकडे पाहते तसे; प्रियकरासारखा तो स्पर्धेत येतो.

अ॒स्मे धे॑हि द्यु॒मद्यशो॑ म॒घव॑द्भ्यश्च॒ मह्यं॑ च ।
स॒निं मे॒धामु॒त श्रवः॑ ॥

आमच्यासाठी तेजस्वी कीर्ती स्थापन कर; दानशूरांसाठी आणि मलाही; जय, बुद्धी आणि कीर्ती दे.