ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.35

9.35.1

आ नः॑ पवस्व॒ धार॑या॒ पव॑मान र॒यिं पृ॒थुम् ।
यया॒ ज्योति॑र्वि॒दासि॑ नः ॥

હે પવમાન સોમ, તારી ધારાથી અમારા માટે વિશાળ ધન વહાવ; જેથી તું અમને પ્રકાશ પ્રાપ્ત કરાવે.

इन्दो॑ समुद्रमीङ्खय॒ पव॑स्व विश्वमेजय ।
रा॒यो ध॒र्ता न॒ ओज॑सा ॥

હે ઇન્દુ, સમુદ્ર તરફ જનાર, વહે; હે સર્વવિજેતા; ધનના ધારકની જેમ તારા બળથી અમને ધારણ કર.

त्वया॑ वी॒रेण॑ वीरवो अ॒भि ष्या॑म पृतन्य॒तः ।
क्षरा॑ णो अ॒भि वार्य॑म् ॥

તારી સાથે, વીર સાથે, હે વીરવાન, યુદ્ધ ઇચ્છનારા શત્રુઓ પર અમે વિજયી થઈએ; અમારા માટે વહે, સ્પર્ધાના ઇનામ તરફ.

प्र वाज॒मिन्दु॑रिष्यति॒ सिषा॑सन्वाज॒सा ऋषिः॑ ।
व्र॒ता वि॑दा॒न आयु॑धा ॥

ઇન્દુ સોમ બળ મેળવવાની ઇચ્છાથી આગળ વધે છે; તે ઋષિ, બળસંપન્ન, કર્મો અને શસ્ત્રો જાણનાર છે.

तं गी॒र्भिर्वा॑चमीङ्ख॒यं पु॑ना॒नं वा॑सयामसि ।
सोमं॒ जन॑स्य॒ गोप॑तिम् ॥

તે વાણી-બિંદુને, જે શુદ્ધ થઈ રહ્યો છે, સ્તુતિઓથી અમે વસાવીએ છીએ — લોકો અને ગાયોના સ્વામી સોમને.

विश्वो॒ यस्य॑ व्र॒ते जनो॑ दा॒धार॒ धर्म॑ण॒स्पतेः॑ ।
पु॒ना॒नस्य॑ प्र॒भूव॑सोः ॥

જેના વ્રતમાં સર્વ મનુષ્યો સ્થિર છે, ધર્મના પાલક તે સ્વામીના — શુદ્ધ થતા, મહાધનવાન સોમના (વ્રતમાં).