ऋग्वेद · सूक्त 9.35

9.35.1

आ नः॑ पवस्व॒ धार॑या॒ पव॑मान र॒यिं पृ॒थुम् ।
यया॒ ज्योति॑र्वि॒दासि॑ नः ॥

हे पवमान सोमा, तुझ्या धारेने आमच्यासाठी विपुल धन वाहू दे; ज्यायोगे तू आम्हाला प्रकाश मिळवून देशील.

इन्दो॑ समुद्रमीङ्खय॒ पव॑स्व विश्वमेजय ।
रा॒यो ध॒र्ता न॒ ओज॑सा ॥

हे इंदो, समुद्राकडे जाणाऱ्या, वाहा; हे सर्वजेत्या; धनाचा धारक होऊन तुझ्या बलाने आम्हाला धारण कर.

त्वया॑ वी॒रेण॑ वीरवो अ॒भि ष्या॑म पृतन्य॒तः ।
क्षरा॑ णो अ॒भि वार्य॑म् ॥

तुझ्या साहाय्याने, वीरासह, हे वीरवंता, युद्ध इच्छिणाऱ्या शत्रूंवर आम्ही विजयी होऊ; आमच्यासाठी वाहा, स्पर्धेच्या बक्षिसाकडे.

प्र वाज॒मिन्दु॑रिष्यति॒ सिषा॑सन्वाज॒सा ऋषिः॑ ।
व्र॒ता वि॑दा॒न आयु॑धा ॥

इंदू सोम बल मिळविण्याच्या इच्छेने पुढे जातो; तो ऋषी, बलसंपन्न, विधी व शस्त्रे जाणणारा आहे.

तं गी॒र्भिर्वा॑चमीङ्ख॒यं पु॑ना॒नं वा॑सयामसि ।
सोमं॒ जन॑स्य॒ गोप॑तिम् ॥

त्या वाणी-बिंदूला, जो शुद्ध होत आहे, स्तुतींनी आम्ही वसवतो — लोकांचा व गाईंचा स्वामी असलेल्या सोमाला.

विश्वो॒ यस्य॑ व्र॒ते जनो॑ दा॒धार॒ धर्म॑ण॒स्पतेः॑ ।
पु॒ना॒नस्य॑ प्र॒भूव॑सोः ॥

ज्याच्या व्रतात सर्व मानव स्थिर आहेत, धर्माचा पालक त्या स्वामीच्या — शुद्ध होणाऱ्या, महाधनी सोमाच्या (व्रतात).