ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.35

9.35.1

आ नः॑ पवस्व॒ धार॑या॒ पव॑मान र॒यिं पृ॒थुम् ।
यया॒ ज्योति॑र्वि॒दासि॑ नः ॥

ஓ பவமான சோமா, உன் தாரையால் எங்களுக்கு விரிந்த செல்வத்தைப் பெருக்கு; அதனால் எங்களுக்கு ஒளியைக் கண்டடையச் செய்.

इन्दो॑ समुद्रमीङ्खय॒ पव॑स्व विश्वमेजय ।
रा॒यो ध॒र्ता न॒ ओज॑सा ॥

ஓ இந்து, கடலை நோக்கிச் செல்பவனே, பாய்ந்து பெருகு; அனைத்தையும் வெல்பவனே; செல்வத்தின் தாங்குபவனாய் உன் பலத்தால் எங்களைத் தாங்கு.

त्वया॑ वी॒रेण॑ वीरवो अ॒भि ष्या॑म पृतन्य॒तः ।
क्षरा॑ णो अ॒भि वार्य॑म् ॥

உன்னுடனும் வீரனுடனும், ஓ வீரம் கொண்டவனே, போரை விரும்பும் எதிரிகள்மேல் நாங்கள் வெற்றி பெறுவோமாக; எங்களுக்காகப் பாய்ந்து போரின் பரிசை நோக்கிச் செல்.

प्र वाज॒मिन्दु॑रिष्यति॒ सिषा॑सन्वाज॒सा ऋषिः॑ ।
व्र॒ता वि॑दा॒न आयु॑धा ॥

இந்து சோமன் வலிமையை வேண்டி முன்னேறுகிறான்; அவன் ஞானியாய், பலத்தோடு, சடங்குகளையும் ஆயுதங்களையும் அறிந்தவனாய் விளங்குகிறான்.

तं गी॒र्भिर्वा॑चमीङ्ख॒यं पु॑ना॒नं वा॑सयामसि ।
सोमं॒ जन॑स्य॒ गोप॑तिम् ॥

அந்தப் பேச்சின் துளியை, தூய்மையாகிக் கொண்டிருப்பதை, பாடல்களால் நாங்கள் குடியிருத்துகிறோம் — மக்களின் தலைவனும் பசுக்களின் காவலனுமாகிய சோமனை.

विश्वो॒ यस्य॑ व्र॒ते जनो॑ दा॒धार॒ धर्म॑ण॒स्पतेः॑ ।
पु॒ना॒नस्य॑ प्र॒भूव॑सोः ॥

யாருடைய வ்ரதத்தில் எல்லா மனிதர்களும் நிலைத்திருக்கிறார்களோ, தர்மத்தின் காவலனான அந்தத் தலைவனின் — தூய்மையாகும், மிகுந்த செல்வமுடைய சோமனின் (வ்ரதம்).