ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.46

9.46.1

असृ॑ग्रन्दे॒ववी॑त॒येऽत्या॑सः॒ कृत्व्या॑ इव ।
क्षर॑न्तः पर्वता॒वृधः॑ ॥

દેવોની પ્રાપ્તિ માટે વેગવાન, કર્મશીલોની જેમ તેઓ છોડાયા; પર્વતોમાં વધેલો સોમ ઝરતો વહ્યો.

परि॑ष्कृतास॒ इन्द॑वो॒ योषे॑व॒ पित्र्या॑वती ।
वा॒युं सोमा॑ असृक्षत ॥

શુદ્ધ કરાયેલા સોમબિંદુઓ, પિતૃવંશવાળી સ્ત્રીની જેમ, વાયુ તરફ સોમ વહ્યા.

ए॒ते सोमा॑स॒ इन्द॑वः॒ प्रय॑स्वन्तः च॒मू सु॒ताः ।
इन्द्रं॑ वर्धन्ति॒ कर्म॑भिः ॥

આ સોમરસ, બિંદુઓ, દૂધથી ભરેલા, પાત્રમાં નિચોવાયેલા, કર્મોથી ઇન્દ્રને વધારે છે.

आ धा॑वता सुहस्त्यः शु॒क्रा गृ॑भ्णीत म॒न्थिना॑ ।
गोभिः॑ श्रीणीत मत्स॒रम् ॥

આગળ દોડો, હે કુશળહસ્તો; ઝળહળતા સોમને બે મથનદંડોથી ગ્રહણ કરો; ગાયોના દૂધ સાથે તે આનંદદાયક મધુરતા ભેળવો.

स प॑वस्व धनंजय प्रय॒न्ता राध॑सो म॒हः ।
अ॒स्मभ्यं॑ सोम गातु॒वित् ॥

તું વહીને પવિત્ર થા, હે ધનંજય; મહાન ઐશ્વર્ય લાવનાર; અમારા માટે, હે સોમ, માર્ગ જાણનારો થા.

ए॒तं मृ॑जन्ति॒ मर्ज्यं॒ पव॑मानं॒ दश॒ क्षिपः॑ ।
इन्द्रा॑य मत्स॒रं मद॑म् ॥

આ વહેતા, પવિત્ર થતા સોમને દસ આંગળીઓ શુદ્ધ કરે છે; ઇન્દ્ર માટે આનંદદાયક, મદકારક પેય.