ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.46

9.46.1

असृ॑ग्रन्दे॒ववी॑त॒येऽत्या॑सः॒ कृत्व्या॑ इव ।
क्षर॑न्तः पर्वता॒वृधः॑ ॥

ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ବେଗବାନ, କର୍ମଶୀଳଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ଛଡ଼ାଗଲେ; ପର୍ବତରେ ବଢ଼ିଥିବା ସୋମ ଝରି ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।

परि॑ष्कृतास॒ इन्द॑वो॒ योषे॑व॒ पित्र्या॑वती ।
वा॒युं सोमा॑ असृक्षत ॥

ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ସୋମବିନ୍ଦୁ, ପିତୃବଂଶୀୟା ନାରୀ ପରି, ବାୟୁ ଆଡ଼କୁ ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ।

ए॒ते सोमा॑स॒ इन्द॑वः॒ प्रय॑स्वन्तः च॒मू सु॒ताः ।
इन्द्रं॑ वर्धन्ति॒ कर्म॑भिः ॥

ଏହି ସୋମରସ, ବିନ୍ଦୁ, କ୍ଷୀରପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାତ୍ରରେ ନିଷ୍କାଶିତ, କର୍ମଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଉଛନ୍ତି।

आ धा॑वता सुहस्त्यः शु॒क्रा गृ॑भ्णीत म॒न्थिना॑ ।
गोभिः॑ श्रीणीत मत्स॒रम् ॥

ଆଗକୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତୁ, ହେ କୁଶଳହସ୍ତ ଗଣ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମକୁ ଦୁଇ ମନ୍ଥନଦଣ୍ଡରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଗାଈଙ୍କ କ୍ଷୀର ସହ ସେହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ମଧୁରତା ମିଶାନ୍ତୁ।

स प॑वस्व धनंजय प्रय॒न्ता राध॑सो म॒हः ।
अ॒स्मभ्यं॑ सोम गातु॒वित् ॥

ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ପବିତ୍ର ହୁଅ, ହେ ଧନଞ୍ଜୟ; ମହାନ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଆଣିଥିବା; ଆମ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ପଥଜ୍ଞ ହୁଅ।

ए॒तं मृ॑जन्ति॒ मर्ज्यं॒ पव॑मानं॒ दश॒ क्षिपः॑ ।
इन्द्रा॑य मत्स॒रं मद॑म् ॥

ଏହି ପ୍ରବାହିତ ପବିତ୍ର ସୋମକୁ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳି ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ମଦକାରୀ ପେୟ।