ऋग्वेद · सूक्त 9.46

9.46.1

असृ॑ग्रन्दे॒ववी॑त॒येऽत्या॑सः॒ कृत्व्या॑ इव ।
क्षर॑न्तः पर्वता॒वृधः॑ ॥

देवांच्या प्राप्तीसाठी वेगवान, कर्मठांसारखे ते सोडले गेले; पर्वतांत वाढलेला सोम झिरपत वाहिला.

परि॑ष्कृतास॒ इन्द॑वो॒ योषे॑व॒ पित्र्या॑वती ।
वा॒युं सोमा॑ असृक्षत ॥

शुद्ध केलेले सोमबिंदू, पितृवंशाची स्त्री जशी, वायूकडे सोम वाहिले.

ए॒ते सोमा॑स॒ इन्द॑वः॒ प्रय॑स्वन्तः च॒मू सु॒ताः ।
इन्द्रं॑ वर्धन्ति॒ कर्म॑भिः ॥

हे सोमरस, बिंदू, दुधाने भरलेले, पात्रात पिळलेले, कर्मांनी इंद्राला वाढवतात.

आ धा॑वता सुहस्त्यः शु॒क्रा गृ॑भ्णीत म॒न्थिना॑ ।
गोभिः॑ श्रीणीत मत्स॒रम् ॥

पुढे धावा, हे कुशलहस्तांनो; तेजस्वी सोमाला दोन मंथनकाठ्यांनी घ्या; गायींच्या दुधाने त्या आनंददायक गोडीचे मिश्रण करा.

स प॑वस्व धनंजय प्रय॒न्ता राध॑सो म॒हः ।
अ॒स्मभ्यं॑ सोम गातु॒वित् ॥

तू वाहून पवित्र हो, हे धनंजया; महान ऐश्वर्य आणणाऱ्या; आमच्यासाठी, हे सोमा, मार्ग जाणणारा हो.

ए॒तं मृ॑जन्ति॒ मर्ज्यं॒ पव॑मानं॒ दश॒ क्षिपः॑ ।
इन्द्रा॑य मत्स॒रं मद॑म् ॥

या वाहत्या, पवित्र होणाऱ्या सोमाला दहा बोटे शुद्ध करतात; इंद्रासाठी आनंददायक, मादक पेय.